Uitspraak

Het was op zijn zachtst gezegd een nogal onhandige uitspraak die Jan de Jong, de nieuwe algemeen directeur van Feyenoord, deed op Twitter. Hij vertelde dat in de honderd dagen dat hij in dienst was bij Feyenoord het meest aangereikte advies was om geen kranten te lezen, geen televisie te kijken en sowieso te stoppen met socialmedia.

Dat was tegen het zere been van Het Legioen dat íeder woord dat er over Feyenoord geschreven wordt op een weegschaal legt. Momenteel woedt er een verhitte discussie in Rotterdam over Feyenoord-City. Voor- en tegenstanders van dit project vliegen elkaar ongenuanceerd in de haren.

Deze discussie komt bovenop het dramatische seizoen dat Feyenoord draait en zorgt voor flink wat explosiegevaar aan de boorden van de Maas. De reactie van Jan de Jong kwam op zijn uitspraak van een paar dagen ervoor waarin hij Feyenoord vergeleek met Arsenal. Zowel qua nieuw stadion als het voor een langere termijn vastleggen van de trainer.

Van het schitterende Highbury (waar Sandra in 2005 was) verhuisde Arsenal naar een klinisch stadion waar de seizoenkaarten niet meer te betalen zijn voor de normale fan. Als je dan ook nog eens jarenlang geen rol van betekenis speelt in de competitie dan worden de pijlen terecht op de beleidsbepalers én trainer gericht.

Je moet als voorzitter ook aanvoelen wat de gevoelstemperatuur is onder de supporters voordat je zulke uitspraken doet. Mijn advies aan Jan de Jong dat hij juist niet stopt met het lezen van kranten en het kijken van televisie als het om zijn club gaat. Als we iets niet willen dan is het ‘het Arsenal’ van de lage landen worden. Een club met een roemrucht verleden maar ook een die zelden iets wint. En over het voor langere tijd vastleggen van een trainer, daar moeten we het ook nog maar eens even over hebben.

Schaap

Buiten wijst het kwik 2 graden onder nul aan. Bastiaan trekt zijn laarzen aan en zijn dikste jas die vies mag worden. Bij boerderij Schieveen is de kans dat je vies wordt namelijk erg groot. Je mag er in de stallen de koeien, geiten, kippen en schapen te eten geven.

“Kom doe je ook je muts op. Het wordt echt enorm koud buiten.”

“Nee, dat vind ik zielig voor de schapen. Misschien is mijn muts wel gemaakt van hun wol.”

Typisch Bastiaan, de confrontatie uit de weg gaan en een groot hart voor dieren. Als ik zeg dat niemand daar over gaat mekkeren schiet hij in de lach en trekt zijn muts over zijn oren. Op het witte label dat uitsteekt staan de wasvoorschriften.

100% katoen.

Torpedo Rotterdam vs Lokomotiv Tilburg. Siberisch koude halve finale.

Het Russische monster. The beast from the east. Zelden zoveel lagen kleding aangetrokken. Als ik om zou vallen bestond het gevaar dat ik niet meer op eigen kracht op kon staan.

Avondwedstrijdje in De Kuip. Je zag er meer mutsen dan in een gemiddelde film van Kim H.

De Tilburgers hadden ook wat vuurwerk mee.

Maar ook aan Rotterdamse zijde genoeg rook.

Robin Van Persie, leek in deze wedstrijd af en toe een zaalvoetballer met die trucs van hem.

El Ahmadi, paar keer gevaarlijk, vergeet hier de bal. Vastgevroren vermoed ik.

Loon naar werken. De neiging om als een echte ultra mijn shirt uit te trekken kon ik net onderdrukken.

Platvinkie met een hartversterkertje.

De cameraman van Fox had ook wat last van de gure wind.

2-0 en de finale lonkt.

Gio ziet dat het laatste redmiddel om nog wat van dit seizoen te maken met beide handen vastgepakt wordt.

3-0 en bij het weggaan wilde ik iedereen prettige feestdagen wensen. Zo koud was het. 

MR18, hoe sta ik ervoor?

Over 39 dagen sta ik, volgevreten aan pasta en pannenkoeken, aan de start van de Rotterdam Marathon. En aangezien we toch met cijfertjes bezig zijn een overzicht waar ik op dit moment sta. Op zondag 10 december ploegde ik door de sneeuw richting Bergschenhoek om daarvandaan mee te kunnen rijden richting de Bruggenloop. Dezelfde sneeuw zorgde ervoor dat ik, als een soort pinguin, weer rechtsomkeert kon maken voordat ik in Bergschenhoek was aangekomen. Het evenement ging niet door als zag ik dat pas na drie kwartier wandelen. 

Gezien mijn vorm (en blessure aan mijn scheenbeen) was ik niet in staat geweest om ook maar enigszins in de buurt van mijn tijd uit 2016 te komen. In 2016 was de Bruggenloop een soort openbaring voor me. Dat ik in staat was om 15 kilometer lang 4:30/km vol te houden had ik tot die tijd niet verwacht. 

Op social media kwamen op de besneeuwde zondag foto’s voorbij van andere lopers die de vijftien kilometer glibberend en wel voor hun eigen rekening namen. Zelf kroop ik met mijn dekbed op de bank voor een middagje Netflix, Feyenoord was immers ook nog eens afgelast en ik was steenkoud terug gekomen. 

Een week later werd er wel weer gelopen. In Bleiswijk stonden bijna honderd Kieviten klaar voor de eerste marathontraining. Wat eerder dan andere marathongroepen werd er afgetrapt voor zestien weken lang hardlopen richting de bekendste marathon van Nederland.

Vanaf die zondag in december liep ik tot nu toe 460 kilometer hard. In vergelijking met andere lopers zijn dat veel kilometers al zie ik ook bij genoeg andere mensen dat ze er al meer kilometers op hebben zitten (leuk hé, dat Strava). Ieder heeft zijn eigen voorbereiding, en zijn eigen doel. Of er deze week nog gelopen gaat worden waag ik te betwijfelen. De vorige weken waren Sandra en Bastiaan ziek en lang leek ik de dans te ontspringen. Maar de laatste twee dagen heb ik rubberen benen. Het griepmonster probeert ook mij te pakken te krijgen. En dan kun je beter maar even pas op de plaats maken. Hardlopen met griepverschijnselen is niet aan te raden.

Maar ik heb nog negenendertig dagen dus. En dan kan ik me beter nu niet echt topfit voelen dan op zondag 8 april. Vooralsnog is mijn doel om binnen de vier uur te finishen. Ik ben van plan om weg te gaan op een gemiddelde snelheid van  5:15-5:19/km wat een eindtijd van 3:45 zou moeten opleveren. Maar realistischer is om ergens tussen de drie uur vijftig en vier uur binnen te komen. Zo’n snelle loper ben ik nou ook weer niet. En ik waag te betwijfelen of ik dat over negenendertig dagen wel opeens ben. 

De Rotte, hoeveel voetstappen heb ik daar inmiddels wel niet liggen?

Groep B, afgelopen zondag zonder dames. Het ging vooral over voetbal.

Feyenoord vs PSV, een wedstrijd die geen wedstrijd was

De stapel is zelfs nog gegroeid sinds vorige week.

Zelfs bijgeloof werkt niet meer.

(een type) Dirk, hij wordt node gemist.

De Euromast staat er kranig bij.

De protesten, de spandoeken. Prima allemaal, maar moet er bij ieder tegendoelpunt liedjes als ‘red de Kuip’ gezongen worden? Het bracht allerlei herinneringen aan een periode vol protesten naar boven met als dieptepunt een massa-arrestatie en politie met getrokken pistolen in het Maasgebouw. Een periode vol met chagrijn en dramatische wedstrijden. 

Zoet wil graag bij Feyenoorders staan.

Een dramatische wedstrijd. Met een onbegrijpelijke op- en instelling.

Tsja.

Harde cijfers. Feit is dat je na 25 wedstrijden pas 12 keer gewonnen hebt en maar liefst zeven nederlagen. En daar komen er nog wel een paar bij. Want dit elftal is het compleet kwijt.

Of kon de nederlaag nog voorkomen worden?

Dramatisch.

Nog voor het laatste eindsignaal was het stadion al behoorlijk leeg. Ik kon het ze niet kwalijk nemen.

 

 

Rondje(s) Rotte

Afgelopen zondag stond de langste duurloop tot nu op het programma. Dertig kilometer verdeeld over zes rondes langs de Rotte. Met veel teamleden was het nog een soort van gezellig ook 😉

Nee, zonder gekheid. Zulke lange stukken in mijn eentje rennen daar ben ik niet voor in de wieg gelegd. Dát afzien komt wel op 8 april.