Ouwe jongens, krentenbrood. Feyenoord vs Young Boys

Met de Metro en tram naar De Kuip. Zelfs André Bahia moest bij halte Wilhelminaplein 3 volle trams voor laten gaan.

Even mijn nieuwe camera uittesten. 30 x zoom in plaats van 20 x en ook betere avondfoto’s viel me al op.

Geen idee wie die gozert is die bij de warming-up is betrokken. Maar die kan echt geen enkele fatsoenlijke bal kaatsen.

Leuk bekertje op dat doek. Hebben we wel eens gewonnen.

De scheidsrechters hadden compressiekousen bij de damesafdeling gehaald.

Beetje vuurwerk joh. De boete kunnen die gasten van Young Boys direct meenemen in een zak met Franken.

 

 

Ga ik even naar het toilet mis ik bijna een goal zeg.

Die Young Boys waren wel een stuk beter dan in Zwitserland.

“We didn’t know you where in….”

Zwitserse Franks zat die gasten.

Tweede helft was moeilijk, vrij moeilijk.

Helaas wel terecht.

Jorgensen buigt het hoofd. Het wordt nog lastig in deze poule.

Aorta

Na de eerste kilometers kwam het hermetisch gesloten hek van 1908 in zicht. Ik vroeg me af of de auto’s van de spelers hier geparkeerd zouden staan voor de uitwedstrijd van vandaag. Een uitwedstrijd die ik probeerde te ontlopen door hard te gaan lopen.

Vanaf de carpool-plaats bij Barendrecht naar huis zou ik een groot deel van de Klassieker kunnen ontlopen. Mezelf streng toesprekend dat ik niet op mijn telefoon zou kijken naar de tussenstand.

Na 1908 kwam het nieuwe varkenoord in zicht, bij de kraamkamer van de club was het Feyenoord-logo prominent aanwezig. Op de velden was niemand te bekennen. Voor De Kuip, die er op niet wedstrijddagen imposant maar ook wat verloederd uitziet, was een plukje meisjes met hoofddoeken aan het klimmen op de hekken voor de ingang. Aan niets was te merken dat de vaste bespeler van dit stadion over minder dan een uur aan de aftrap zou staan van een zeer beladen wedstrijd.

Op de Erasmusbrug kwam een hardloper in Feyenoord-shirt me tegemoet. De club is nooit ver weg in de stad. Al was dat meer zichtbaar in het recente kampioensjaar. Als je wint heb je vrienden.

Iets verderop was de Coolsingel net van een nieuwe laag asfalt voorzien. Auto’s mochten er nog niet rijden dus ik besloot de zwarte bovenlaag voor het stadhuis eens te testen. De marathonlopers kunnen gerust zijn het asfalt ligt er goed bij. De neiging om mijn handen in de lucht te steken bij een denkbeeldige finish kon ik net onderdrukken. Er was toch niemand om me toe te juichen.

Bij het stoplicht op het schieplein stond een jongen in Feyenoord trainingspak naast me. We wensten elkaar succes, tegen beter weten in. Hij was op weg naar de kroeg en was zo te zien niet de enige. Bij het halve maatje zag het er druk uit. Nog een minuut of vijf voor de aftrap en nog een kilometer of vijf te gaan.

Tegen mijn afspraak in installeerde ik snel de app van Radio Rijnmond om midden in de voorbeschouwing van Joop van Daele te vallen. Maker van de goal die van Feyenoord de beste van de wereld maakte. Daarna kon het alleen maar minder worden.

Bij De Gouden Snor stond er een rood-witte haag van ballonnen voor de deur. Feyenoord-liedjes en de geur van sigaretten kwamen me tegemoet.

Na het melanchton kreeg Feyenoord een corner en nog geen 100 meter verder lag de bal al in het netje. Ik was de hockey nog niet voorbij of de wedstrijd was al gespeeld.

Hardlopend van zuid naar noord kom je overal plekken tegen die met Feyenoord te maken hebben of die je door het verleden met Feyenoord associeert. De club als levensader van de stad. Al is een bypass dringend nodig voordat het te laat is voor deze patiënt.

Feyenoord vs Heracles. De ene is de andere niet…

Als je goed kijkt is het eigenlijk een bende rondom De Kuip. Allemaal bedrijven en slecht onderhouden groen.

Nog niet zo lang geleden was Feyenoord vs Heracles de wedstrijd die alles zou veranderen. We zouden weer meegaan in de vaart der volkeren. De realiteit is echter dat we na 10 wedstrijden in dit seizoen in het rechterrijtje staan.

Door velen als de oplossing voor Stam gezien. Door mij niet. Met Dirk gaat het echt niet beter. Maar Stam kan beter vandaag dan morgen nog zijn biezen pakken.

Niet echt vol maar de mensen die er nu zijn verdienen een lintje.

En weer puntverlies. Japio heeft geen idee. En ik heb geen zin om me erover op te winden.

Phantom

Door de mail die ik van Feyenoord ontving ging de fantasie met me aan de haal. Via het bericht, versierd met een pompoen, skelet en spook kon je je kind inschrijven voor een Halloween-tour door De Kuip. Met Makaay als fantoom en Joszef als magier.

In de herfstvakantie wordt het mooiste stadion van Nederland omgetoverd tot een waar spookhuis las ik. Dat het kan spoken in De Kuip daar kan menig club over mee praten. Maar de laatste veertig jaar is het stadion ook een kerkhof gebleken voor menig trainer.

De eerste oefenmeester die ik aan het werk zag was Rinus Israel. Het bewijs dat een goede verdediger niet vanzelfsprekend een goede trainer hoeft te zijn (hallo Jaap!). Daarna volgden nog 20 trainers waarvan er behoorlijk veel het veld voortijdig moesten ruimen, of er zelf de brui aan gaven. De Kuip als knekelhuis voor gesneuvelde oefenmeesters.

Dat het huidige bestuur volledig uit ‘ad’-jes bestaat en er geen levende ziel voor een bestuursfunctie valt te vinden geeft ook te denken. Waarschijnlijk is iedereen bang voor de vele lijken in de kast van het Maasgebouw.

Zo bezien is het stadion de juiste plek voor een Halloween-tour.

K

Op de lange zijde van de Alkmaarderhout ontvouwden de AZ-supporters een spandoek met de tekst ‘geen woorden, maar tranen’. Bedoeld om Feyenoord-speler Alfred Schreuder een hart onder de riem te steken na het verlies van zijn zesjarige dochter aan kanker.

Tijdens de minuut stilte keek iedereen uit onze groep achterom naar Sander die niet lang daarvoor zijn vrouw was verloren aan dezelfde ziekte. Ik keek met een brok in mijn keel naar Sandra. Die een paar jaar ervoor het geluk had dat deze ziekte bij haar wél te genezen viel.

Met de chemo nog in haar lijf stapten we in het vliegtuig naar Turijn om Feyenoord te zien verliezen. Ook werden er nauwelijks thuis- en uitwedstrijden overgeslagen. En iedere keer gingen de spreekkoren met ‘K’ erin die ik om me heen hoorde door merg en been.

Nog geen half uur na de indrukwekkende minuut stilte in Alkmaar vlogen de verwensingen met deze ziekte erin als bijvoeglijk naamwoord alweer in de rondte. Volwassen kerels die deze ziekte gebruikten als krachtterm als er op het veld iets gebeurde wat hen niet beviel.

Ik vroeg en vraag me dan altijd af hoe dat in die gezinnen aan de ontbijttafel gaat. Wordt er dan ook om de K-boter gevraagd als het te lang duurt voordat deze aangegeven wordt?

Noem me vooral een moraalridder maar ik ben in ieder geval geen hypocriet die na een applaus voor een knuffelregen ten gunste van zieke kinderen daarna vrolijk verder gaat met schelden in een stadion.

Afgelopen zondag verloor Feyenoord kansloos in Sittard. En geloof me, na bijna 900 wedstrijden bijgewoond te hebben weet ik hoe het voelt om je zondag zo verpest te zien worden. Vanuit het uitvak klonk dat ze moesten werken voor hun K-geld.

Berghuis vond daar terecht wat van. Maar de algemene opinie op twitter was dat hij zijn bek dicht moest houden omdat hij meer dan een miljoen per jaar vangt en dat sommige supporters per seizoen honderden, zo niet duizenden euro’s per jaar kwijt zijn om Feyenoord te volgen. Dus hij moest zich niet zo aanstellen om die paar K’s uit het uitvak.

Toen wist ik het zeker. Tegen domheid is niets opgewassen. Maar een beetje fatsoen opbrengen heeft gewoon met opvoeding te maken.

Ze konden de Po(r)t(o) op….memorabele avond in De Kuip

Jaja, ik heb nog steeds geen camera gekocht. Vandaar een setje foto’s geschoten met de telefoon. Manmanman, wát een avond. Strijden, knokken en juichen.

[cliché-modus aan]De Kuip trilde op haar grondvesten.[/cliché-modus aan]

Half zeven en er staan nog behoorlijke rijen voor de poorten. 18:55 is een onhandig tijdstip, zeker als de hele stad ook nog eens vaststaat. Gelukkig was ik op de scooter.

Voor de aftrap nog wat lege plekken maar gaandeweg het eerste kwartier kwam het stadion toch goed vol. Buiten De Kuip erg veel Porto-fans op de been. In Belgie, Duitsland en Luxemburg heb je vrij grote gemeenschappen.

1-0 gek-ken-huis

2-0, de man voor me kan het niet geloven.

Gracht

Exact 30 jaar geleden stond een boos Legioen al na drie wedstrijden op het veld na een 0-2 achterstand tegen Fortuna Sittard. De boodschap: weg met het bestuur. In dertig jaar tijd is er weinig veranderd.
 
In Rotterdam is er namelijk een voetbalclub waarbij alle operationele bestuurders dezelfde voornaam hebben, namelijk Ad. Het meest frappante is dat beide heren ook nog eens dezelfde achternaam hebben, namelijk Interim. Dat bestuurslid Troost de tijdelijke technisch directeur Troost moet beoordelen en directeur a.i. Koevermans de krabbel onder het functioneringsgesprek van commercieel manager Koevermans mag zetten is helemaal niet raar. Hoogstens bijzonder.
 

Maar het spookt overal in en rondom De Kuip. Noem me een namaaksupporter maar het lukte me gisteren niet om in De Kuip te zijn bij een thuiswedstrijd. Dat gebeurt minder vaak dan een zonsverduistering dus dat is best uniek.

 

Op Fox zag ik een tobbend Feyenoord. Spelend zonder spits en met spelers op de tribune die nog geen drie wedstrijden in de week aankunnen. Langs de kant stond een man, die nooit aangesteld had moeten worden, druk te gebaren.
 
Op basis van wat is Stam eigenlijk aangetrokken? Een redelijk succesvol seizoen bij Reading? (waar het een seizoen later compleet mislukte) Of op drie gewonnen wedstrijden op rij met PEC Zwolle? Feit is dat Stam bij het jeugdelftal van onze aartsrivaal nauwelijks presteerde met een paar spelers die nu bij Barcelona en Juventus spelen. Maar ja, als Stam eruit vliegt krijgen we met Dirk Kuyt te maken als trainer. Ook nog geen geweldenaar. mAaR WeL eEn EcHtE FeYeNoOrDeR!!!
 
Op voorspraak van Stam haalde Feyenoord Liam Kelly, een speler die in de voorbereiding erg goed was in het ‘onder de bal doorlopen’. Er kwam geen tweede spits terwijl Jorgensen nog breekbaarder is dan ongekookte spaghetti. En ik geloof nooit dat een speler als Ié op basis van een flink aantal wedstrijden gescout is.
 
Karsdorp deed de afgelopen wedstrijden ongeveer alles fout wat er fout kan gaan en zijn vervanger Geertruida was gisteren niet veel beter. En dan Senesi. Ik las ergens dat hij nog maar een contract voor een seizoen had bij zijn huidige club én dat die club ook nog eens in grote geldzorgen verkeert. Hoe kun je daar dan in vredesnaam zeven miljoen voor betalen?
 
Wil Feyenoord ook meedoen wat ze in Amsterdam en Eindhoven doen? Dure Zuid-Amerikanen halen om voor veel geld te verkopen? Dat is op zich een prima idee. Maar Feyenoord moet helemaal geen zeven miljoen aan een speler uitgeven. Laat staan aan een centrale verdediger.
En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
 
Na het kampioenschap werd het in de CL verdiende geld geïnvesteerd in het nieuwe jeugdcomplex. Als dat de pijler is waar je je als club op gaat richten is daar niets mis mee. Maar zonder elftal in de keukenkampioen-divisie en de ervaring die dat meebrengt voor die gasten is de sprong naar het eerste elftal gewoon te groot.
 
Feyenoord deed een ‘Leicester’ in 2017, zoveel was een seizoen later al duidelijk. Maar op het bestuurlijke en technische vlak (en dan heb ik die hele stadiondiscussie nog niet eens genoemd) is het een grotere puinhoop dan ooit tevoren.
 
Het geluk voor Adje en Adje is dat anno 2019 de gracht tussen speelveld en tribune best breed en diep is. Het is een wonder dat die gracht nog niet vol staat door alle laatste druppels die menig emmer hebben doen overstromen de laatste jaren.
 
Wat doet Pim Verbeek eigenlijk tegenwoordig?
 

HarTlooprun

Nummer 59 alweer van de Rotterdam Running Crew waarvan meer dan de helft als ‘Leader of the pack’. Het weer beloofde niet veel goeds en waarschijnlijk was de opkomst hoger geweest als het droog was maar het was een gezellige run. Voordeel van wat kleinere runs is dat je ook af en toe een praatje kan maken met de deelnemers en er zijn altijd nog mensen die voor het eerst meegaan. Het was een mooie avond.