Ja, maar tegen Drita

Er ontbrak nog wat. De foto’s van de doldwaze pot tegen Drita. Een paar uur later gingen op pad richting Polen dus vandaar dat de foto’s nog niet geplaatst waren. Bij deze. Omdat de wedstrijd tegen Drita de boeken in zal gaan als ‘de ommkeer, part 2’

Een keertje vanaf vak O.

Dat is wel het doel ja.

En Guus doet zijn best dat te bewerkstelligen.

Slot en Wolf. Klinkt als een blackmetal-band.

Grmmmpfff.

Nog grrmmppffff’er. De 1-2. 

Kosovaars theater.

De 2-2 maar dat is niet genoeg.

Nog meer theater.

En dan vlak voor tijd…

…jahaaaaaaa. Weer Guus Til!

De volgende ronde.

Lekker Europees avondje, Feyenoord vs Elfsborg

Europese uitwedstrijden in De Kuip. Vaak magisch.

Daar komt weer een boete aan. Maar het zorgde er wel voor dat het belang van de wedstrijd gelijk duidelijk was.

Nog nauwelijks te zien.

De duimschroeven werden aangedraaid. Feyenoord speelde flitsend.

 

1-0.

2-0.

En dat is nummer drie.

Zij hadden het iets minder naar hun zin.

Dolle vreugde.

Kippendans!

Rood!

Ook rood.

De eerste Israelier die in het shirt van Feyenoord gaat spelen.

Logo

Op 31 augustus 2006 was het druk bij De Kuip, er werd geprotesteerd tegen de komst van Angelos Charisteas. De niet zo’n heel goede spits kwam als vervanger van publiekslieveling Dirk Kuyt over van onze aartsrivaal. Het protest haalde uiteraard niets uit. De handtekening was gezet. De Griek werd naast Philippe Leonard en Tiendalli een van de aankopen voor het nieuwe seizoen. De fora op Lunatic News en de messagebase ontploften van woede.

Ook de afgelopen dagen is er weer veel te doen naar aanleiding van de eerste training. De logo’s op de trainingsshirts zijn niet rood-wit maar zwart-wit en groen-wit. Een trend die kledingsponsor Adidas ook toepast op wedstrijdshirts bij andere clubs. Maar van dat laatste is bij Feyenoord geen sprake. Het gaat om de shirts waar de spelers op 1908 hun rondjes draaien.

Als men zich, uiteraard naast de terechte discussie over wel of niet een nieuw stadion, het meest druk kan maken over de kleur van het logo op een trainingsshirt dan weet je dat het qua selectie wel snor zit.

Op naar de Coolsingel dus.

Het gewraakte shirt

https://fanshop.feyenoord.nl/feyenoord-trainingsshirt-spelers-2020-21-kids.html?gclid=Cj0KCQjwvIT5BRCqARIsAAwwD-Qe4x-vKEspwFHLefy4A7U-r5iMqdyYX0ItwdiiX5NMjjHA3P6WIfAaArF_EALw_wcB

Feyenoord vs Willem II. Stuur dan het eerste

Tweede uitverkochte wedstrijd binnen 4 dagen. Weer tegen een Brabantse club.

De verwaarlozing van De Kuip. (aad de) Mos op de trappen.

Geen handen schudden maar wel een lekkere intieme huddle.

Een soort van Ultra’s?

Na de 1-0 een virtuele high-five.

Niet veel later levert een protest bij de scheidsrechter niets op.

2-0.

Blijf nou van elkaar a-hááf!

Geen 3-0.

Bergosso, dé man van 2020 tot nu toe.

 

Deze bal gaat Narsingh niet scoren.

En deze ook niet.

Feyenoord vs NAC. Een veredelde oefenwedstrijd.

Het weer was niet al te best. Op station Wilhelminapier uitgestapt en een stukje parcoursverkenning gedaan voor MR2020 😉 Zeiknat bij De Kuip aangekomen voor deze belangrijke pot. Onder het bewind van Stam had ik niet verwacht dat we überhaupt in de buurt van wat voor finale ooit zouden komen dit seizoen.

Gerse broodjes.

Nog geen lange rijen. Ik was blijkbaar net op tijd. 

Het dak bleek net zo lek als de defensie van NAC.

Hermes house band. Althans, de zoveelste reincarnatie.

Bergosso leidt de troepen naar buiten.

Vol uitvak. Ik hou er wel van.

Fakkels.

De eerste twee minuten was het gissen wat er gebeurde.

Vrije trap.

En Senesi hangt hier al in de lucht om de 1-0 tegen de touwen te koppen.

Hij is blij.

Hoekschop. Rechts zie je de worsteling van Botteghin die zichzelf ook niet onbetuigd laat. Enfin, de VAR vond er wat van.

Protesten.

2-0 en eigenlijk was de klus wel geklaard.

Zeker als de keeper van NAC onze grote vriend Bozenik in staat stelt nog populairder te worden.

Hapseflaps.

Na rust mag Berghuis zijn hattrick vol maken en daarna direct naar het bankie.

De Duitse trainer die in alle kranten mocht vertellen over zijn Rotterdamse connecties staat met zijn handen in de zakken.

Narsingh 7-1 en op naar de finale. 

                

Zal wel weer een boel gedoe worden qua kaarten. 

Normaal

Het was benauwd buiten de Geusselt, ín het stadion leek het echter wel een sauna. Achter het uitvak klonk het geblaf van politiehonden terwijl de Feyenoorders in het vak steeds dichter op elkaar gedrukt werden als gevolg van de vele valse kaarten die in omloop waren.

De wedstrijd zelf stond bol van de spanning. Zeker toen Roberto Lanckohr achter de bal ging staan om een strafschop te nemen. Typisch Feyenoord om alles te verkloten met de haven in zicht. Ed de Goeij dook de verkeerde kant op en de bal spatte uiteen op de paal. Feyenoord leefde nog.

Vlak na rust gebeurde er iets magisch voor mijn ogen: József Kiprich begon aan een slalom en staand op mijn tenen probeerde ik de hele actie te volgen. Met een slepende beweging passeerde József de keeper en zette Feyenoord op voorsprong. Euforisch van vreugde konden we de titel al bijna ruiken.

Een schril contrast met Kiprich’ zijn eerste kennismaking met Het Legioen. Boos van woede werden de spelers van de groene grasmat gejaagd na een 0-2 achterstand. Het was de eerste keer dat József in de basis stond bij Feyenoord en de Hongaar leek in niets op een profvoetballer.

De seizoenen erna groeide de Tovenaar van Tatabánya langzaam maar zeker uit tot een cultfiguur in het Nederlandse voetbal. Voornamelijk door een interview waarin hij aan de verslaggever vraagt wat ‘puffen’ betekent.

Zes dagen na Maastricht bevond ik me weer in een uitvak. In de hoek van het Oosterpark moest de bevestiging komen van hetgeen waar Rotterdam al dagen van in de ban was.

Uiteraard was Kiprich de maker van de bevrijdende (en schitterende) goal. Na afloop van de wedstrijd werd het veld, net zoals bij zijn debuut, weer bestormd. Ditmaal door een uitzinnige supportersschare. De ‘normaalste’ voetballer in dienst van Feyenoord was kampioen.

Joszef gaat op de schouders na zijn allerlaatste wedstrijd voor Feyenoord.

Shirt uit

Het was waterkoud in De Kuip op zondagmiddag zes december 1992. De meeste supporters zaten weggedoken in hun jas en zagen een tiental Feyenoorders ploeteren tegen Vitesse. En toen was daar ineens Mike Obiku die na zijn goal van pure vreugde zijn shirt uittrok. Het werd, naast een brede glimlach, het handelsmerk van de Nigeriaan.
De mooiste keer dat Obiku zijn shirt uittrok was uiteraard in het Olympische stadion. Nadat hij een redelijk kansloos Feyenoord in de sudden-death alsnog de winst op Ajax schonk.

Na Obiku zijn er nog een aantal Feyenoorders geweest die na een goal hun shirt uittrokken na een beslissend moment. Van Hooijdonk na zijn tweede goal in de UEFA-Cupfinale bijvoorbeeld.

Het invoeren van een gele kaart als strafmaatregel weerhield een keur aan Feyenoorders niet van een striptease na een goal

Toen Feyenoord in het eerste seizoen onder Koeman bezig was aan een opmars in de Eredivisie meende toenmalig publiekslieveling John Guidetti zijn shirt uit te trekken na zijn benutte penalty tegen RKC. Tot op de dag van vandaag ben ik ervan overtuigd dat dit ons dat seizoen de titel heeft gekost, Guidetti kreeg namelijk zijn tweede geel voor deze actie.

Dirk Kuijt trok ook zijn shirt uit na zijn hattrick in de kampioenswedstrijd tegen Heracles. De gele kaart kon hem niets schelen, het bleek de laatste wedstrijd in zijn lange carrière te zijn geweest. Iets wat hij natuurlijk al wist.

De laatste kaart was voor onze nieuwe vriend Bozenik na zijn goal tegen PEC Zwolle. Juichend liep hij ontbloot naar het verkeerde vak. Ik vermoed dat Advocaat, geen fan van frivoliteiten, hem wel verteld heeft dit niet nog een keer te doen.

Behalve als we in de beker Ajax treffen natuurlijk. Wie weet krijgt Bozenik dan ook een benzinepomp naar hem vernoemd.

Feyenoord vs Emmen in de OzyaKuip

Soms is het gewoon ff mooi om door Rotterdam te wandelen. Vanaf station Rijnhaven via het Afrikaanderplein en de Beijerlandselaan richting Kuip.

Een behoorlijk vol stadion. Als er met passie gevoetbald wordt komt het publiek vanzelf.

De bank met Bozenik. Die zou later nog Blijenik worden.

Huddle met een van de uitblinkers van de laatste tijd, Bijlow, op de rug gezien.

Dat düürde niet lang voordat we konden jüichen. Doelpünt in De Küip.

Lekkere binnenkomerT.

En ook gewoon een vrije trap opeisen,

Bleek loos alarm.

Feyenoord drong nog wel aan maar in de tweede helft werd het toch wat link.

Bevrijdende 2-0 van Jorgensen.

Hem.

Die nieuwe kleurstelling vindt mijn camera niet zo fijn. Maar er staat dus 2-0.

En de man van de derde goal was Sinisterra.

Wissel. Jorgensen eraf en Bozenik erin. Een wissel die we de komende tijd vaker zullen zien.

Jammer dat Berghuis niet accuraat was.

Maar hij was toch een Blijenik.