Boedapest

Het seizoen eindigde zoals het begon, met een teleurstellend resultaat in een klein stadion op de balkan. Het gevoel rondom Feyenoord was echter 180 graden gedraaid.

Nu, anderhalve week na de finale, begint de teleurstelling heel langzaam plaats te maken voor trots. Maar dat proces gaat nog wel even duren. Ik kan nog steeds geen nieuwsbericht, video of instagram-post van de conferenceleague finale zien zonder dat het me pijn doet. Echt fysieke pijn. Ik heb nog steeds hartzeer en ben fysiek uitgeput. Ik moet echt even niet aan Feyenoord denken.

In de maanden tussen de wedstrijden tegen Drita en Roma is er wel iets veranderd, wat heet. We gingen van cynische volgers tot een uitzinnig Legioen. Van een uitgeblust elftal tot een selectie vol goudmijntjes en internationals. En dat alles, we komen er niet onderuit, door een man. De Beer uit Bergentheim.

Waar we ons normaal een hele transferzomer druk maken dat onze sterspelers niet vertrekken zal het dit keer een lange zomer worden waarin iedere Feyenoorder vanaf zijn vakantie-adres, wellicht in Albanie want dat land heeft iedere Rotterdammer in zijn hart gesloten, de transfersites maniakaal zit te verversen of er al nieuws is omtrent onze wondertrainer.

Onder leiding van Slot liep de Road to Tirana daadwerkelijk tot Tirana. Komend seizoen mag Feyenoord het een treetje hoger proberen. De finale van de Europaleague is in het Hongaarse Boedapest en ik zou alvast de hashtag BustoBoedapest trending willen maken.

Vanaf Rotterdam ben je er in een uurtje of vijftien en op de weg ernaar toe kom je ook nog eens langs Tatabanya. Eigenlijk heb ik nu alweer zin in het nieuwe seizoen. Wanneer beginnen we eigenlijk?

Feyenoord vs Utrecht. Donnerwetter.

Ik moest het doen. Kijken of mijn boek ook bij de Donner lag. En er eentje kopen uiteraard. Voor de statistieken.

Illuster rijtje.

Spiritual home.

Zonovergoten Kuip.

Boem.

Nummer 14 buigt het hoofd.

Eigen Golazo.

Oei.

Dit zag er niet best uit.

Drukken tot in de laatste minuut.

Limbs.

Oog van de naald, maar wel terecht.

De Coolsingel bleef niet leeg dit jaar.

Fietscombi voor Willem II-thuis

Als het een beetje aardig weer is, en dat was het zaterdag, is het op de fiets vanuit Berkel echt prima te doen richting De Kuip. Podcastje op en fietsen maar.

Gekanteld in het tegenlicht.

Eerste helft met wat mogelijkheden maar geen goals.

Tweede helft zelfde spelbeeld.

Ein-de-lijk de 1-0.

Willem II werd wel gevaarlijker.

Linssen voor Dessers.

En die maakt hier de 2-0. Ietwat bewogen foto.

Duel der kale trainers.

Mopperen

Vanaf het eerste moment dat ik voet in de Kuip zette hoor ik geklaag en gemopper om me heen. Over spelers, trainers, scheidsrechters, tegenstanders, en sinds een paar jaar over de VAR. Mopperen en klagen zit in het DNA van een Feyenoorder.

Maar zodra buitenstaanders iets te klagen hebben over Feyenoord dan staan we op onze achterste benen. Kom niet aan onze club is dan de boodschap. Zo ook tijdens het recente stadiononderzoek van de VI. Nu heb ik het artikel niet gelezen maar ik kan zelf ook wel bedenken wat er aan schort in en rondom De Kuip. Te lange wachtrijen voor eten en drinken. Gore toiletten en zichtbare betonrot. Als het regent word je zelfs onder het dak nat. Er valt, kortom, flink wat te verbeteren.

Andere criteria die aangehaald werden waren goede Wifi-verbindingen en entertainment tijdens de rust. Zaken waar we prima zonder kunnen.
Er bestaat een slag mannen (vooral mannen) die het leuk vinden om overal op de wereld wedstrijden bij te wonen. Hoe krakkemikkiger het stadion, hoe beter. Groundhoppers noemen we die lui en ik kan het weten, ik ben er ook een.

In het buitenland kicken we op urinoirs die je al op meters afstand ruikt. Een haperende lichtmast en afbrokkelend beton in een buurt vol gure garages. Maar, en dat is een tip, loop eens met een onbevangen blik richting De Kuip de volgende keer. Doe alsof je alles voor het eerst ziet. De gesloten garages op de korte Stadionweg, de vele shoarmazaken op de Beijerlandselaan en dan richting een stadion waar de faciliteiten te wensen overlaten. De droom van groundhoppers.

We willen geen stadion op een industrieterrein maar een beetje TLC voor De Kuip is hoognodig. Zodat we droog en voorzien van een biertje kunnen mopperen over alles, behalve over het stadion.