Langs de Rotte

De honkbalwedstrijd leverde dit keer geen winst op. Na de wedstrijd rende ik van Capelle terug naar huis.

Vlakbij Capelle Schollevaar zat een Aalscholver (aka Schollevaar). Het leven kan zo simpel zijn.

Langs de Rotte.

De Rotte op een zondagmiddag. Hoe mooi.

Coopertest

Gisteren stond er een Coopertest op het programma. Overdag werd er een kies bij me getrokken dus ik was wel benieuwd hoeveel last ik daar van zou hebben. Dat viel achteraf behoorlijk mee. Bij de start van het rondje staat een bord met wat je moet lopen per leeftijdscategorie. Ook die rare toevoeging van ‘ervaren lopers’ staat eronder en die tabel slaat nergens op, wat zijn ‘ervaren lopers’? In plaats van lopers zou daar atleten moeten staan.

Het bord in kwestie.

Volgens mijn horloge kwam ik tot 2860 meter. Volgens de paaltjes langs de kant zou dat ongeveer 100 meter verder moeten zijn. In de bossages werken GPS-horloges niet altijd even goed. Ik vermoed dat ik op een echte baan wel redelijk in de buurt van de 3000 meter zou moeten komen. Is weer een volgende uitdaging.

Superfit, jaja.

Koning van de Pluympot

Vorige week had ik weinig hardloopinspiratie en liep ik drie keer de Pluympot, een ronde van 3 kilometer. Op strava zag ik dat de Pluympot een zogenaamd segment was. En op segmenten staan ranglijsten.

Het record op de Pluympot lag op 12:10. Dat moest haalbaar zijn. Een paar dagen later liep ik er weer een rondje en toen stond ik tweede. Een idee was geboren, dat kroontje moest ik hebben. Dus op zaterdagmiddag liep ik een kilometer in, deed wat oefeningen en zette mijn horloge aan. De eerste km ging onder de 4 minuten en daarna kom je in het bos waar de GPS niet optimaal is.

Rond de 2km gaf ik mezelf 10 tellen rust in wandeltempo want de biertjes van vrijdag begonnen te tellen. Maar het kroontje was van mij. Best scherp weggezet.

Ghosttown-run

This town (town) is coming like a ghost town
All the clubs have been closed down
This place (town) is coming like a ghost town

Een verlaten Rotterdam op zondagochtend.

Al was het op zaterdagmiddag schijnbaar erg druk.

We hebben het nodig. Ik heb gebeld, er werd niet opgenomen.

Kilometervreter

Behalve thuiswerken en het thuiswerk van Bastiaan is er tussen de bedrijven door best een gaatje om je was te doen of ff snel te stofzuigen. Zodoende houden we tijd over. Tijd die ik vier keer in de week besteed aan rondjes rennen over fietspaden en stoepen.

De Rotte. Hier heb ik wel wat voetstappen liggen.

De HSL.

Heen en weer naar Rotterdam.

De Coolsingel bleef niet leeg.

Where the streets have your name….

We zullen ff moeten wachten.

Rennen in tijden van Corona

Afstand houden. Ja, dat probeer ik zeker. Het is alleen jammer dat andere deelnemers op de fietspaden daar soms anders over denken. En bij tegenliggers ga ik wel in de berm rennen. Maar zelden kan er dan een bedankje af. 

Qua sporten hebben we het in Nederland een stuk makkelijker. Wij mogen wel naar buiten. En het grappige is dat je nu ineens veel nieuwe hardlopers ziet. Te warm gekleed en op splinternieuwe schoenen. Vaak met een rood hoofd en, bij het ontbreken van een goed sporthorloge, hun smartphone in de hand. 

Het enige wat niet anders is dan normaal zijn de wielrenners. Die lijken buiten alle regels te staan. Nog steeds in groepjes rijdend en het hele fietspad opeisen. En ja, het zou voor hen ook makkelijker zijn als hardlopers standaard aan 1 kant van het fietspad zouden lopen. Zelf loop ik altijd links, zodat ik het tegemoet komend verkeer aan kan zien komen. En dan is het lastig voor de fietsers, want slalommen ligt dan op de loer. Maar ze hebben niet voor niks een stuur op dat ding hé? 

 

Schapen in het Berkelse. Ik prijs me gelukkig met de Groenzoom letterlijk om de hoek. Daar kun je prima rondes van 10-15 kilometer lopen zonder al teveel mensen tegen te komen. 

Intervallen op dinsdag. 3 x 1 km op halve marathon-tempo (ongeveer 4:40/km) en 3 x 1 km op 15km-tempo (ongeveer 4:30/km). De kilometers tussendoor op duurlooptempo (5:20/km). Stevige training maar het ging lekker.

Groenzoom in vol ornaat. Op sommige momenten een oase van rust. 

Nieuw weggetje ontdekt bij de Zweth. 

Halve marathon op zondagochtend. In duurloop-tempo. Op de achtergrond is de skyline van Rotterdam te zien. 

Tempoloopje. Beetje variatie in het programma dus.

Streep door de plannen

Met nog vier weken te gaan stond de marathon-voorbereidingsteller op ruim 700 kilometer aan training. Daarin zaten twee halve marathons als wedstrijd en een 30 kilometerwedstrijd die ik op duurlooptempo liep. Ik begon/was redelijk in vorm (te raken). Of het voldoende geweest was om mijn 3:38 uit de boeken te lopen zal voorlopig nog wel een raadsel blijven.

De NN Marathon van Rotterdam is uitgesteld tot nader orde en alternatieven zijn er niet echt voor de hand. En als ze er al waren dan gaan deze vast ook van de kalender af. Zijn al die trainingen dan voor niks geweest? Nee, natuurlijk niet. Je loopt voor jezelf en het is een makkelijke manier om fit te blijven. En de Roparun komt er ook nog aan. 

Vandaag liep ik mijn eerste ‘na de afgelasting’ loop. Ik moest, o ironie, mijn schoenen ophalen die ik voor de marathon had besteld. Met deze patta’s zou ik op 5 april gaan lopen. Ik kon er de humor wel van inzien. We gaan gestaag door.

Lansingerlandrun. Niet het beste idee ooit

Tsja, de overtocht tijdens de 17e peenvogeltrip was nogal onstuimig te noemen. Dus heel veel slaap had ik niet gekregen in de nacht van zaterdag op zondag. En vrijdagavond bleef ik toch weer nét iets te lang plakken op de dansvloer. En dan weet u wel hoe laat het is.

Omdat ik te laat terug zou zijn voor de 30km bij De Kieviten was een goed alternatief de Lansingerland-run. Normaal sta ik niet enorm te trappelen om een wedstrijd door de eigen achtertuin (De Groenzoom) te lopen maar voor de Oostland heb ik ook al twee keer een uitzondering gemaakt. Het voordeel om dit stuk in wedstrijdverband te rennen zorgt er namelijk wel voor dat je niet op 2/3 van de afstand gaat stoppen. Lopen is lopen als je ervoor betaald hebt.

Op de fiets naar de start komen was met deze wind al een beproeving. Ik heb niet gekeken maar volgens mij was mijn hartslag toen al hoog. Bij het ophalen van het startnummer kwam ik al wat oude (Jeroen) en nieuwe (Saskia) mede-Roparunners tegen. Net zoals een handvol Kieviten en RRC’ers.

Na de start gingen we vrij snel de Groenzoom in. En daar vielen alle lopers ten prooi aan de wind. De lopers aan de halve Marathon en de 30km gingen tegelijk van start en zodoende was het best druk op het eerste stuk. Ik had van te voren al besloten om er een duurloop van te maken maar met die wind was het toch nog hard werken voor een ‘rustige’ duurloop. Zeker de stukken dat je wind tegenhad waren vervelend. Gelukkig draaide het parcours zo nu en dan en dan had je de wind weer in je rug.

Pas na 20 kilometer werd het echt zwaar. Wellicht kwam het doordat je de halve marathonlopers rechtdoor zag lopen en wij rechtsaf moesten. Op die dijk daalde het tempo tot 6min/km. Ik stond af en toe stil voor mijn gevoel.

Na de Ackerdijkse plassen waren de laatste 3 kilometers zowat een rechte streep naar de finish. Met de wind in je rug. En zodoende kon ik nog net op een gemiddelde van 5:29/km komen. Een mooie tijd voor een duurloop.