Kermismarathon

Vorig jaar was het een van de grappigste hardloopevents waar ik aan mee deed. De start van de kermisweek in Roelofarendsveen wordt altijd vooraf gegaan door een heuse marathon. Vijftien rondjes van 2,8 kilometer die wij met een team van vier (maar sommige mensen alleen) liepen door een versierde woonwijk.

pompebledden zover het oog reikt.

Het thema dit jaar was klunen oftewel de Elfstedentocht. Sommige teams waren briljant verkleed met o.a. shirts met een foto van die schrijver erop of vier blondines die Heidi Kluun waren. Wij hielden het bij wintermutsen, dat was al warm zat. De bewoners van de wijk hadden flink uitgepakt door alles in Elfsteden-sfeer te versieren. En vanaf de start vloeide de drank bij de toeschouwers rijkelijk. 

Team Fluitekruid mét ijsmonster.

Wij kwamen in een keurige 4:09 over de finish. Onze mascotte was een soort van ijsmonster waar ze in Friesland ook flink van zouden schrikken. Ik had tijdens het lopen erg veel respect voor de mensen die op deze manier die hele 42,195 meter liepen. Vijftien keer ‘kruip-door-sluip-door’ door een woonwijk heen. Echt superknap (en er werd nog flink doorgelopen ook). Het was net als vorig jaar een supergezellig evenement. 

Een welverdiend biertje.

Groothandelsgebouw-run

Dat was weer een leuke avond met de RotterdamRunningCrew. De 52e run begon in het Groothandelsgebouw en liep via de luchtbrug en over de noordsingel richting het Vroesenpark en Blijdorp. Met een eindsprint door de spoortunnel van het Centraal Station kwamen we weer mooi uit bij het Groothandelsgebouw. Samen met Paul was ik pacer voor de 5:30/km groep en we hebben ons keurig aan deze missie gehouden. Tot nummer 52.

Halve Marathon Oostland

Omdat de topvorm nog wat ver weg was bood ik me aan om haas voor Angela te spelen tijdens de Halve Marathon van Oostland. Ze had hem nog nooit binnen de twee uur gelopen terwijl ze dat in potentie wel gewoon zou moeten kunnen. Dus toen we om iets over enen over de startmat liepen heb ik kilometers lang als een maniak op mijn horloge gekeken of we niet té snel liepen. 

Daar gaan we.

Om op 2 uur uit te komen moet je gemiddeld rond de 5:39 lopen. Maar als je daar op weg gaat hou je wel heel weinig ruimte over voor een plaspauze of een waterstop. dus het tempo lag iets hoger. Maar ook weer niet te hoog om jezelf over de kop te jagen.

De eerste 8 á 9 kilometer gingen vlekkeloos. Van Pijnacker richting Berkel, langs het dorp en dan richting het park. En in het park kwam de warmte je tegemoet. Gelukkig was er een waterpost bij de Windas om even af te koelen. Ondertussen zag ik Leen op een bankje in het zonnetje zitten. Dat is wel leuk van een hardloopwedstrijd door je woonplaats, je komt veel bekenden tegen.

In de Groenzoom werd het pas echt warm. Tijdens de zeven kilometer daar kwam ik toch al redelijk wat ‘wandelaars’ tegen die last hadden gekregen van de warmte. Voor het mooie hadden ze eigenlijk ook op 14 of 15 kilometer een waterpost mogen inrichten. 

Bekend gebied, de sterrenwijk.

Door een niet mee-werkende sok bij Angela liep het gemiddelde iets op en eenmaal in Pijnacker wist ik dat we de twee uur wel zouden gaan halen. Maar hoeveel ruimte hadden we nog over? Uiteindelijk haalde ze me nog in tijdens een eindspurt. Ik had nog gezegd ‘iedere seconde die je nu harder rent is een seconde van je PR af’ en dat advies had ze ter harte genomen.

In 1:59:09 kwamen we over de finish. Ik had de HMO als duurloop kunnen gebruiken én iemand naar een PR gehaast. Missie geslaagd.

Ik heb mijn blik op de klok, missie geslaagd.
Ik ben het haasje.

Wat een vervelende afstand

Tsja, woensdag stond er weer een wedstrijd in de interne competitie op het programma. Afgelopen zondag was het de vijf kilometer maar toen was ik in Engeland. Op deze benauwde woensdagavond was het de beurt aan een 1500 meter. Liep ik in juni 5:35, dit keer kwam ik daar een seconde boven. Maar met 5:36 zo vlak na de vakantie kan ik uitstekend leven. Aankomende zondag staat er een halve marathon op het programma. Een halve marathon waar ik niet écht voor getraind heb. Dat wordt nog afzien dus.

Van zooi naar mooi-run

Run nummer 51 bracht me op een plek waar ik tot afgelopen maandag (tijdens de verkenning) niet eerder geweest was. Het weer viel niet mee, maar de reacties van de rokende vuilnismannen zorgden dat de zon even scheen. In plat Rotterdams werden alle deelnemers, en met name de dames, te kennen gegeven dat ze goed bezig waren.

Ja, met zo’n slogan vraag je ook om regen.
Ik kwam gerecycled terug als mezelf. 
Niet de drukste run, maar wel gezellig.
Steekt ie nou zijn middelvinger naar me op?
Deze run was het dus.

Rondje door de polders

Lekker rondje zo. Ruim zeventien kilometers over de fietspaden en door de polders van Pijnacker en Berkel. Goede opmaat richting de halve marathon van Oostland over twee weken. En we kwamen ook nog eens langs de laan van Koot.

Rondje stadions met Club RRC

Vorig jaar liepen we hem al eens een keer, een rondje langs alle Rotterdamse stadions. Nu liepen we hem met de leden van Club RRC. Zeventwintig man verzamelden zich op de Autostrada om 22 kilometer hard te lopen. Over de Brienenoord naar De Kuip, door de Maastunnel naar Spangen en over de Coolsingel naar Woudestein. Een mooie loop. Zelf deed ik voorzichtig. Direct na je vakantie 22 kilometer hardlopen kan wel eens problemen opleveren. Vandaar dat ik een run-bike-run deed. Kwam ik toch nog aan ruim tien kilometer. 

Van De Kuip
Naar de Maastunnel
Langs de Euromast
Bij Sparta
En het Hofplein
Tot bij Excelsior.

Crossfit

Tsja, als je net op crossfit zit is alles natuurlijk een PR en kun je wel aan de ‘PR-bel’ blijven rinkelen. Maar gisteren tijdens een sessie op maximale kracht had ik er volgens mij alle reden toe. Ik heb geen idee of het veel is hoor, 95 kilo back squat maar het voelde wél als veel. 

Sinds ik op crossfit zit heb ik de dagen erna spierpijn als een malle, maar liep ik ook al mijn hardloop PR’s uit de boeken; zowel op de 1500 meter als de vijf en tien kilometer. Die PR-bel rinkelt de laatste weken vaker dan die van de IJscoman. 

Trainen

We gaan na de Ekiden gewoon vrolijk door met trainen. Gisteren een pyramide-training gedaan. Daarbij loop je niet als een Egyptenaar (Bangles!) maar loop je eerst oplopend een bepaalde tijd-afstand of snelheid en daarna aflopend. 

De training van gisteren was 2 minuten in je 15km-tempo, daarna 4 minuten en daarna 8 minuten om vervolgens via 8, 4 weer bij 2 minuten uit te komen. 

De man in het wit ben ik. 

Stevig doorgelopen op deze woensdag.