Nog een uitzwaai-wedstrijd

Laatste keer voorplein dit seizoen.

Sociaal experiment. (lege) schoenendoos op de bagagedrager achtergelaten. Schoenen (voor de Roparun) in het tasje.

Tsja.

Weet je wie er ook van Duitstalige vlaggen hield?

Koning toto. Je zal er zo bijzitten.

Pas nou oh-op.

Dessers maakt er nog eentje.

Matige pot.

Nederlaag kondigt zich aan. Boeide niemand iets.

 

Hofplein

‘Zie je daar aan het einde al het prachtige Hofplein,
als Feyenoord heeft gewonnen, duik je zo in de fontein’

Twee weken voor de finale in Tirana sijpelden de eerste berichten over een eventuele huldiging al door. Er zijn mensen die door dit soort ‘jinxes’ rode vlekken in hun nek krijgen. Die mompelen dingen over een beer en een huid. Ik ben meer van de kalf en de put. Je kunt maar beter van te voren over bepaalde zaken nadenken.

De inhoud van de berichten stemde me wel somber. Geen huldiging op de Coolsingel maar in het stadion en geen duik in de fontein op de avond na een eventuele winst. Aboutaleb werd terecht boos op zijn ambtgenoot in Marseille over de gang van zaken daar, maar verspeelde een paar dagen later het kleine beetje goodwill dat hij hiermee had opgebouwd.

Een spontaan feest op voorhand de kop indrukken omwille van het verkeer en dronken figuren hou je niet tegen door een fontein droog te leggen. Wat dat aangaat mogen we allang blij zijn dat niet de hele stad drooggelegd wordt, dát zou namelijk de ultieme droom zijn van de geheelonthouder met de ketting.

Staphorst aan de Maas.

Brug

De wedstrijd tegen PSV voelde als een uitzwaai-wedstrijd richting de finale. Het zonnetje scheen, de kroegen op de Beijerlandselaan puilden uit en op het voorplein waren veel kleine kinderen gestoken in shirts van hun nieuwe helden waarbij de tricots van Dessers en Sinisterra het meest populair waren.

Voor de aftrap werd stond Pi-Air op het veld en vanaf de tribune zwaaide Ome Gerard Meijer terug. Kortom, er was niets aan de hand.

De gasten uit Eindhoven hielden daar geen rekening mee en na de terechte 0-1 én 0-2 vierde het uitvak feest. De Kuip reageerde als een man met een spreekkoor over de finale in Tirana.

Ook in deze wedstrijd weigerde Feyenoord te verliezen zoals dat ook in Marseille het geval was. Met wat hulp van de scheidsrechter Gözübüyük werd de middag in het stadion nog feestelijker afgesloten dan hij begonnen was.

Op de terugweg werd er op de Laan op Zuid flink getoeterd en een klein stukje verderop ging de Erasmusbrug open, normaal gesproken reden tot flink wat geklaag van alle weggebruikers. Maar met Europees voetbal op zak, een finale in zicht én een algeheel positief gevoel rondom de club kreeg de boot die dit ongemak veroorzaakte een staande ovatie. Vanaf het grote jacht klonk de scheepshoorn als reactie.

Toen de brug weer dicht ging steeg er een gejuich op uit bijna duizend kelen. Ik dacht dat ik alles wel had meegemaakt. Maar het toejuichen van een brug, dat kan echt alleen in Rotterdam.

Feyenoord vs Utrecht. Donnerwetter.

Ik moest het doen. Kijken of mijn boek ook bij de Donner lag. En er eentje kopen uiteraard. Voor de statistieken.

Illuster rijtje.

Spiritual home.

Zonovergoten Kuip.

Boem.

Nummer 14 buigt het hoofd.

Eigen Golazo.

Oei.

Dit zag er niet best uit.

Drukken tot in de laatste minuut.

Limbs.

Oog van de naald, maar wel terecht.

De Coolsingel bleef niet leeg dit jaar.