Trots op Feyenoord!

Op 24 oktober 2010 rond kwart over drie liepen Kees en ik het Rewirpowerstadion in Bochum uit. We hadden die dag geen kaartje voor de wedstrijd in Eindhoven en kozen voor een groundhop-avontuurtje in Duitsland. Sandra zou ons per sms op de hoogte houden van de wedstrijd van Feyenoord.

Nog voor we bij de auto waren piepte mijn telefoon al een paar keer.  Rood voor Leerdam en twee-nul achter bij de rust. Op de Autobahn naar huis was de ontvangst van de radio slecht en hoorden we slechts flarden van wat er die dag afspeelde in Brabant.

Vol verbijstering hoorden we tussen het kraken door het ene na het andere doelpunt omgeroepen worden en toen we in de buurt van Helmond reden kwam de meest surrealistische tussenstand ooit door de ether de auto in. Ik moest mijn aandacht op de weg houden maar de tranen welden in mijn ogen op. Tegen Kees mompelde ik iets van ‘het komt allemaal goed’ maar dat was natuurlijk nergens op gebaseerd en tegen beter weten in.

Die avond verwachtte ik de exit van trainer Been maar die bleef zitten. Echte Feyenoorders lopen niet weg maar hij had best de eer aan zichzelf mogen houden. Aan de andere kant, wie kon er op meer krediet rekenen als een jongen van Zuid?

Een roerige tweede seizoenshelft en geen kwalificatie voor de play-offs voor Europa was het miserabele eindresultaat. Meer dan eens kwam de gifbeker voorbij op deze site.

Maar vandaag, vandaag ben ik trots op Feyenoord zoals bijna dit hele seizoen. Vergeten zijn de stomme thuisnederlagen tegen NEC en Ado en de zeperd in Groningen. Feyenoord is terug waar het hoort (al had die huldiging niet gehoeven) en dat met voornamelijk eigen jeugd en een paar goede huurlingen.

Volgend jaar gaan we weer Europa in!

Salonremise, 10 jaar geleden

Exact tien jaar geleden vond er ook een salonremise plaats. Het was de allerlaatste wedstrijd van het seizoen en in Rotterdam en omstreken keken we al niet meer naar de plaats op de ranglijst. Feyenoord zou als derde eindigen en voorronde Champions League gaan spelen.

Belangrijker was de confrontatie die drie dagen na deze wedstrijd in Tilburg zou gaan plaatsvinden, namelijk de UEFA-Cup finale in eigen huis tegen de Duitse kampioen Borussia Dortmund.

Ondanks dat er weinig op het spel stond was het uitvak zoals altijd uitverkocht en hadden wij geen kaartjes. Op het toenmalige forum van de supportersvereniging was echter een jongen uit Tilburg die twee kaarten overhad voor een van de thuisvakken. De deal werd gesloten en we troffen de jongen voor het stadion op zijn fiets.

De kaartjes waren voor het vak naast het uitvak waar traditiegetrouw altijd veel Feyenoorders zaten. Er zat geen spanning op de wedstrijd dus we konden op ons gemak kijken wat de heren voetballers ervan zouden gaan maken.

Zoals viel te verwachten zou Feyenoord niet met zijn sterkste elftal gaan spelen. De opstelling bestond uit : Timmer, Gyan (46. Aros), De Haan, Sprockel, Rzasa (46. Boutahar), Leonardo dos Santos, Bosvelt (46. Collen), Emerton, Leonardo, Elmander en Korneev

Aleen Gyan, Rzasa en Bosvelt zouden die 8e mei ook in de basis starten en werden in de rust van de wedstrijd in Tilburg gewisseld. De Haan, Elmander en Leonardo zouden invallen in de finale. Timmers was reservekeeper achter Zoetebier en Emerton was geschorst voor de finale.

Zoals viel te verwachten gebeurde er dus niet heel veel op het veld en eindigde deze wedstrijd in 0-0. Daar hebben we morgen overigens niets aan. Winnen motten ze!

Nog 1 keer winnen!

Sandra in Frankrijk, Annemieke vanaf haar werk naar De Kuip en ik dus op de scooter. Beetje jammer dat ik een moesson op mijn dak kreeg na afloop. Zo nat ben ik zelden geregend. Maar het halen van Europees voetbal zorgde ervoor dat de regen allerminst hinderlijk was.

De helden van 2002 worden nog eens in het zonnetje gezet.

Zonder het klassieke Hand in Hand komen de spelers het veld op.

1-0 werkte niet echt bevrijdend.

Een ereronde is verdiend, zondag moet het afgemaakt worden.

Mijn eerste Europese wedstrijd. Feyenoord-Pécsi MFC

Een tijd lang heb ik volgehouden dat de return-wedstrijd tegen PSV de mooiste Europese wedstrijd was die ik ooit zag. Toegegeven, als ik de beelden terugzie met die onmogelijke kopbal van Pi-Air in ‘the dying seconds’ kreeg ik nog steeds tranen in mijn ogen. Wat een ontknoping was dat.

Maar nu, tien jaar na de winst op Borussia Dortmund, moet ik toegeven dat de UEFA-Cup winst het aller-allermooiste was dat ik op voetbalgebied ooit meemaakte. In de tien jaar die volgden na 2002 haalde geen enkele andere Nederlandse club nog een finale. Iets wat sinds de eerste winst van Feyenoord in 1970 wel steeds het geval was. Het voetbal is zo veranderd in een geldverslindende machine waarbij het een utopie is om te denken dat de komende jaren een Nederlandse club een finale van een van de twee toernooien zal gaan halen, laat staan hem winnen. Dat maakt de prestatie van 2002 nog knapper.

Mijn eerste Europese wedstrijd zag ik op 1 oktober 1986. Feyenoord werd in het toernooi om de UEFA-Cup gekoppeld aan het Hongaarse Pécsi Munkas. Twee weken ervoor hadden ze met 1-0 in Hongarije verloren en dus moest Feyenoord met 2 goals verschil winnen om een verlenging te voorkomen. Voor mijn gevoel verloor Feyenoord altijd uitwedstrijden in Europa. Een ervaring die ik ook aan de lijve heb ondervonden, uit in Europa heb ik ze vaker zien verliezen dan zien winnen.

Vanuit mijn woonplaats ging ik bij mijn vader achterop de Puch maxi naar het stadion over het fietspad van de Brienenoord. De brommer werd boven aan de brug geparkeerd aan een paal en voor het stadion was het een drukte van jewelste. Met ruim 26.000 toeschouwers was het op dat moment de drukst bezochte wedstrijd die ik tot dan toe meemaakte. We zaten wederom op de maastribune waar ik mijn wedstrijden daarvoor ook gezien had.

 Ruud Heus haalt uit voor de 1-0 in de 67e minuut. (foto ingescand uit het Algemeen Dagblad van 2-10-86)

Feyenoord viert feest na de 1-0 met o.a. Molenaar, Van Herpen, Tahamata, Heus en een dolblije Mario Been. (foto ingescand uit de Voetbal International) 

Mario Been wordt gevloerd door de Hongaarse keeper. Lars Elstrup kijkt toe. (foto ingescand uit de Voetbal International)

Bij rust stond het nog 0-0 en de tijd begon te dringen. Totdat in de 67e minuut Ruud Heus verwoestend uithaalt en Feyenoord op 1-0 zet. Nog 23 minuten voor een tweede goal maar wel achterin de boel dichthouden, een uitgoal zou dodelijk zijn. Bij Pécsi speelt ene Antal Roth in de verdediging en die speelde een puike wedstrijd.

Of het op basis van deze ene wedstrijd was weet ik niet maar niet lang na deze wedstrijd kocht Feyenoord Antal Roth (hij speelde ook op het WK van datzelfde jaar) maar een groot succes werd dat niet. Door een veelvoud aan blessures kwam de Hongaar slechts tot 29 wedstrijden voor Feyenoord.

Het duurde tot de 84e minuut voordat Feyenoord de beslissende 2-0 maakt. De in Rotterdam verguisde Hofman maakt deze belangrijke goal en Feyenoord bekert verder tegen Borussia Monchengladbach. Een club die we tien jaar later weer tegen zouden komen in Europa. Uit verliest Feyenoord met maar liefst 5-1 en de thuiswedstrijd werd ook door de Duitsers gewonnen. Zo kwam er een einde aan mijn ‘eerste’ Europacup seizoen. Er zouden nog vele Europese wedstrijden volgen, maar die ene op 8 mei 2002 blijft het allermooiste.

OPSTELLING

Feyenoord : Hiele, Heus, Keje Molenaar, Troost, Van Herpen, Wijnstekers, Been, Hoekstra, Elstrup, Hofman en Tahamata

WISSELS

Hofman (uit)
Barendse (in)

Wijnstekers (uit)
Blinker (in)

WEDSTRIJDDETAILS

Competitie: UEFA Cup
Datum: 1/10/1986
Locatie: Stadion Feijenoord (Rotterdam)
Aantal toeschouwers: 26679
Arbitrage: Hill (Eng.)

WEDSTRIJDVERLOOP

67. Ruud Heus 1-0
84. René Hofman 2-0

Een brief van de KNVB

De mei-maand van 2012 is een mooie gelegenheid om terug te blikken op dezelfde mei-maand 10 jaar geleden.

Om nu te zeggen dat wij hier grote fans van de Nationale voetbalbond zijn nee. Maar zeker één keer was ik wel erg blij met ze. Na de uitwedstrijd in het UEFA-Cup toernooi in Eindhoven kon je op de website van de KNVB een aanvraag doen voor kaarten voor de finale die op 8 mei van dat jaar in onze eigen Kuip zou plaatsvinden.

Er was nog een lange weg te gaan en de kans leek mij groter dat we bij Internazionale-AC Milan zouden zitten op deze meidag in Rotterdam. Maar je wist het maar nooit hé. Dus heb ik iedereen aangespoord hetzelfde te doen. Aanvragen die kaarten! en mochten andere clubs in de finale staan dan kon je ze vast nog wel slijten op de zwarte markt.

Toen de finale eenmaal gehaald was werd duidelijk dat mensen die een uitkaart hadden ook in aanmerking zouden komen voor een kaartje (het was immers een wedstrijd op neutraal terrein) en waren wij sowieso verzekerd van een kaartje.

Niettemin was ik erg blij dat deze brief vijf dagen na de return tegen Internazionale op de deurmat viel. Zodoende waren Annemieke en kleine Smit ook verzekerd van een kaartje. 4 kaartjes vak KK voor 55 euro per stuk. Op de dag van de finale zag je dat heel veel Feyenoorders bij de KNVB een kaartje hadden besteld. In de ‘neutrale’ vakken zaten alleen maar Feyenoorders, maar daarover meer op 8 mei.

Onze kaartjes die we via onze uitkaart hebben gekocht hebben we verkocht aan twee bekenden die achter het net hadden gevist tijdens de enorm lange rijen bij de ticketboxen in den lande.

Het verkopen van die kaartjes was nog erg grappig. Ik voelde me een beetje Hennie Huisman toen we de winkel inliepen waar die kerel werkte om het kaartje te verkopen reageerde hij nogal verbaasd. Hij vroeg me wat ik dan wel niet voor die kaartjes wilden hebben, op internet gingen ze voor meer dan 300 euro. Mijn antwoord was “gewoon 30 euro per stuk, dat heb ik er ook voor betaald. We zijn immers geen *

Hij had op dat moment echter geen geld bij zich en belde zijn zus om het te komen brengen. Blijkbaar was hij bang dat ik alsnog weg zou lopen met het kaartje want vijf minuten later kwam zijn zus met piepende banden de stoep op gereden. Het verkopen van een kaartje voelde nooit zo goed. Wat wás die kerel blij zeg.

Hoe dichter we bij de finale kwamen hoe bijgeloviger ik werd. Mijn eerste wedstrijd zag ik in ’85, de finale was op 8-5 en op dat moment had ik een vaste plek op vakkie-N op rij 8, stoel 5. Dit kaartje moest wel geluk brengen.

* invullen naar wat u goeddunkt….