Warm en trots

Alsof de duvel er mee speelde. Na al dat trainen in de kou (voor de meeste deelnemers dan, niet voor deze mannen) was het zondag wederom warm. Te warm. Terwijl Bastiaan en ik op de Slinge op Sandra aan het wachten waren voelde je de warmte al.

Tussen de Kenianen en Sandra heel veel bekenden gezien. Sommigen zagen er goed uit qua tempo en fysiek. Bij anderen had ik het idee dat het nog wel erg zwaar voor ze ging worden. Iets wat je aan de finishtijden ook wel kon zien.

De power-up werd goed gebruikt. De lopers van boven de 30 maakten soms zelfs het Mario power-up geluidje.

Yes, daar is ze. Sandra had het zoals iedereen erg zwaar. Hierna moest ze nog ongeveer 6 kilometer. Zes kilometer waaronder dat saaie stuk bij de deur voor Ahoy waar ik vorig jaar afvroeg waar ik in vredesnaam mee bezig was. Maar Sandra bikkelde door, zoals we haar kennen. En na 21,6 kilometer kon ze wisselen met schoonzus Sandra. Na wat water, chocolade en chips was het tijd om richting Zuidplein te wandelen. Daar aten we een mihoen Singapore om vervolgens richting Coolsingel te gaan. Ondertussen liet de app van de Marathon weten wie er over de streep waren gekomen.

En Sandra mocht de laatste meters onder luid gejuich de Coolsingel over rennen. Goed gedaan ladies!

Beetje rennen en nogal wat crossfit. Of andersom.

Zeven rondjes van vijf kilometer. De langste duurloop richting de marathon. Maar omdat ik deze toch niet ga lopen leek 30 kilometer mij meer dan voldoende.

Alle ladies present.

Over het blauwe bruggetje op weg naar weer 5 kilometer.

KuitenbijterT.

Op maandag, of dat slim was valt te bezien, een lesje crossfit. Met backsquats en een flinke WOD met veel touwtjespringen en boxsteps. Dat ga ik nog wel even voelen.

Toch nog wel sportief weekend

Door de roadtrip van afgelopen zondag was er geen lange duurloop, niet zo heel erg wat het was met recht takkenweer. En aangezien mijn weekend tot en met maandag duurt kwam ik toch aan wat hardloop en crossfit-activiteit.

10 kilometer lang buffelen. Ehm, hooglanderen.

En oefening 19.3 met de crossfit. Ik kwam tot de lunges en box-steps. Maar dan met kindergewichten en dan maar tot de helft 😉

Even poolshoogte nemen op de route

Met Menno en Martin heen en weer naar Frankrijk om slaapplaatsen voor de Roparun te bekijken. Trip down memorylane omdat veel plaatsen waar we doorheen kwamen ik de vorige edities ook gelopen heb.

Onze weg werd twee keer versperd door een omgevallen boom en voor de rest kwamen we ‘le coq sportif’ tegen en kan Menno zijn auto wel een wasbeurt gebruiken. We kwamen langs de bakker waar we vorig jaar croissants kochten en langs heel veel gesloten rolluiken in België.

Negen uur onderweg, een miljard kilometers en een paar mooie plekken gezien. Doneren op ons team? Dat kan via https://donaties.roparun.nl/doneren?team=923

Lopen te lopen

En lopen te smijten met gewichtjes. Dat crossfit bevalt toch best goed. Al heb ik de motoriek van een vogelverschrikkerT dus al die technische oefeningen zien er niet uit waarschijnlijk. Maar het doel heiligt de middelen.

29 kilometer door de polders.

En een beetje moeilijk doen met houten kratten, zware objecten en een slingerapen-rek.

Lopen door polders en kassen

Dat waren weer wat kilometers afgelopen weekend. Op vrijdag liep ik met Hanneke een rondje óm de kassen van Berkel, Bergschenhoek en Bleiswijk heen. Op zaterdag liep ik een rondje door de kassen heen. 

Blijkbaar had ik me verkeerd ingeschreven want (en dat had ik zelf niet eens gezien) toen ik de top 5 van iedere afstand op internet zag stond ik ineens tussen de dames. Nu was zelfs daar geen podiumplaats voor mij weggelegd want ook de dames liepen keihard.

In vergelijking met vorig jaar was ik vier seconden langzamer maar ik heb niets te klagen na mijn zweepslag en de biertjes en hapjes rond de kerstdagen. 

Op zondag stond een lange duurloop op het programma. Gelukkig weer in Berkel en omgeving zodat ik op tijd uit kon stappen om naar Feyenoord te gaan, achteraf écht een goede keuze. Dus met in totaal 34 kilometer op de teller dit weekend (en een vierde plaats) kon ik alleen maar tevreden zijn.

Op weg naar de regenboog

Haas tijdens Dekkerloop

Dat was een prima loop afgelopen zondag. Zonnetje, prima parcours en goed verzorgd met drie waterpunten op de halve marathon. Het voordeel van het spelen van haas is dat je totaal zonder tijdsdruk loopt en wat meer kan genieten. Met een hartslag die gemiddeld op 155bpm uit kwam was het met recht een goede duurloop. Pas de laatste kilometers, toen we langs mijn kantoor liepen, kreeg ik het pas koud in mijn korte broek. Had dat met kantoor te maken 😉

Enfin, met een tijd van 1:54 was het een prima trainingsloop op deze manier. Leuk was ook dat Sandra en Sandra ook liepen. Dus het was een gezellig familie-uitje.