Smartphone

Een ongeschreven wet luidt dat je, wanneer je een paar biertjes op hebt, je telefoon beter weg kunt leggen. Voor je het weet stuur je een iets te lollig berichtje naar je werkgever of plaats je een post op Facebook waar je een dag later met plaatsvervangende schaamte naar kijkt.

Hetzelfde geldt voor het schrijven van columns wanneer je nog midden in het chagrijn van het afgelopen seizoen zit. Ik schrijf deze column exact twee jaar nadat ik op de Coolsingel stond. Feyenoord was kampioen en had de weg naar boven gevonden.

De waarheid is dat we twee jaar later niets opgeschoten zijn. Persoonlijk vond ik het aankoopbeleid niet eens zo slecht. De betere spelers van de subtoppers werden gehaald (Larsson, Amrabat, Haps en St. Juste) en dat is gezien ons budget het maximale. Maar op het veld, waar het toch moet gebeuren, was het op een paar uitzonderingen na armoe troef.

Er ligt een niet geringe taak voor Jaap Stam om met de betere jeugdspelers zoals Kökcü en Burger en een paar gerichte aankopen een elftal neer te zetten dat minimaal derde kan worden. Minimaal derde hoor ik jullie denken? Zit hij dan toch aan het bier tijdens het schrijven van deze column?

Nee, in Rotterdam zijn we nogal snel geneigd om naar Ajax te kijken. Maar gezien de begroting en het achterland moeten we ons focussen op PSV. Die doen het met min of meer dezelfde middelen al jaren beter. Dat heet visie en daar ontbreekt het hier al jaren aan.

Over Jaap Stam gaat het gerucht dat hij tijdens de trainerscursus een apart programma mocht volgen omdat hij niet wist wat een spatiebalk was. Van hem hoef ik dan geen boze (dronken) whatsappjes te verwachten na een nederlaag. Jaap lijkt me namelijk niet iemand voor een smartphone.

Feyenoord vs AZ.

In het oudste shirt dat ik nog pas op weg naar Rotterdam.

Toerist in eigen stad.

In de oude Haven was er een bierfestival. Met Bastiaan en Sandra en de rest was het een gezellige middag.

De inwendige mens.

Battambang hartje Feyenoord.

Na een moeizame eerste wel een goede tweede helft.

De oude meester, bezig aan zijn laatste minuten in het rood en wit.

Derde plek zou nu wel veilig moeten zijn.

Feyenoord vs Fortuna, een wedstrijd waar je niets aan hebt geMIST

Daarachter ergens zou je de Brienenoord moeten zien.

Kwart voor vijf is eigenlijk ook gewoon een ruktijdstip.

Veel spelers uit de eigen jeugd in de basis.

Ook in de eerste helft had Feyenoord het al moeilijk met Fortuna. Er werden aan beide kanten kansen geMIST.

Dat zien de beleidsbepalers ook. Feyenoord MISTe creativiteit.

Deed me denken aan mijn allereerste wedstrijd.

Onverdiend is het niet eens.

Ik mag hopen dat dit de allerlaatste keer is dat we deze idioot het rood en wit hebben zien dragen. Kansloze ballen, inspiratieloos rondlopen en ook nog eens ruzie maken met supporters tijdens de wedstrijd.

Veel ‘blessures’ die plotsklaps ook weer verdwenen. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

En op het moment dat zelfs een gelijkspel erg ver weg lijkt slaan de Limburgers toe. 0-2 tegen Fortuna, waar hebben we dat eerder gezien. Iemand al om Gunder Bengtsson geroepen?

 

Feyenoord vs VVV

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het nog zo druk zou worden bij deze inhaalpot. Een regenachtige donderdagavond is nou niet echt uitnodigend.

Prikacties.

Zijn we er klaar voor?

Heeft al langer geduurd dan de wedstrijd drie weken terug.

Na een periode van veel balbezit eindelijk de 1-0.

 

RVP scoort de tweede.

Venlo ligt in de buurt van Duitsland hé.

En dat is 3.

En vier.

Eenvoudige pot. Leuke sfeer. Prima avond dus.

 

Multibal

Het gebeurde in een periode dat de redacteuren van ons clubblad mopperden over wéér een uitwedstrijd in de beker. Feyenoord moest in het seizoen ’78-’79 uit tegen Volendam. Bij een 1-1 stand aan De Dijk scoorde Jan van Deinsen namens Feyenoord. Vanuit het Feyenoord-vak was er een tweede bal in het veld gegooid waardoor de scheidsrechter niets anders kon doen dan het doelpunt af te keuren. De dader? Rooie Marck, de supporter die een groots afscheid in De Kuip kreeg toen zijn slopende ziekte de laatste fase was ingegaan.

Feyenoord verloor de wedstrijd in Volendam en werd zodoende al in de eerste ronde uitgeschakeld. De club werd gedupeerd door haar eigen fans en de prijzendroogte duurde wéér een seizoen langer.

Tijdens de recente wedstrijd tegen PSV liet Feyenoord een helft haar tanden zien op een manier zoals het Legioen het graag wil: jagend, storend en met het mes tussen de tanden. Maar toen de krachten in de tweede helft weg dreigden te vloeien was er meer nodig dan alleen het goede keeperswerk van Bijlow en de verdedigende acties van Sven van Beek en Jan Arie van der Heijden. Die hulp kwam er, en wel in de vorm van een tweede bal.

Na afloop van de wedstrijd klaagden de PSV’ers steen en been. Wie gooide die bal nu helemaal in het veld? Die supporter moest gestraft worden voor zoveel onsportiviteit.

Ik geloof niet heel erg in het bovennatuurlijke, maar ik vermoed dat ze de camerabeelden kunnen blijven bekijken zonder een dader te vinden. Die bal werd helemaal niet vanaf van vak Y gegooid maar kwam ergens van een wolk vandaan. Als goedmaker voor die ene bal in Volendam in 1978.

Feyenoord vs PSV, krakerT als vanouds

Het voorplein van De Kuip voor aanvang van deze krakerT.

Tsja, ik ben echt geen ‘alles-wat-de-club-doet-is-ruk’-roeper. Maar kom op zeg, een paar fatsoenlijke hele vlaggen is toch niet teveel gevraagd?

PSV komt aan. Een boel gebonk op ramen. Alsof de Sint voor de deur stond. Of er stoute kindertjes bij waren weet ik niet.

De lichtmasten doen het in ieder geval weer gewoon.

De treinen stromen leeg en de tribunes vol.

Wall-E?

Waaghalzen.

Manmanman.

Pyro!

Doen ze het weer, zie je ze nauwelijks.

PSV, zoals zo vaak in De Kuip, in de verdrukking.

De eerste opstootjes. Heerlijk.

Van Bommel kan als trainer net zo weinig incasseren als dat hij als speler kon. 

Terwijl Vilhelna op de grond ligt vieren zijn ploeggenoten feest.

En dat is 2.

Terecht afspiegeling van de krachtsverhoudingen in de eerste helft. In De Kuip had niemand het over dat we onze aartsrivaal hier een plezier mee zouden doen. Wij zitten er voor Feyenoord. In de samenvatting en in de kranten de dag erna kwam het tot vervelens toe voorbij. Alsof de competitie niet nog 20 wedstrijden duurt en Feyenoord niet gewoon voor haar eigen belangen speelt.

Aderlating. Niet op het veld want dat zou een beetje gek (en nogal middeleeuws) zijn. Maar het feit dat Jorgensen gewisseld moest worden.

Luuk de Jong zoekt zijn zakdoek naar zijn zoveelste huilbui.

Multiball. Let ook op de houding van Dumfries. De speler waarvan iedereen op Twitter al bij de F-jes van Barendrecht wist dat hij Oranje zou gaan halen. Toch?

Het werden nog spannende minuten.

De Kuip kijkt gespannen toe.

Maar de buit is binnen.

Onvermijdelijk

Op 1 oktober 1995 was ik in het Philips-stadion getuige van de laatste wedstrijd van De Kromme als hoofdtrainer van Feyenoord. Er werd ontluisterend met 3-0 verloren tegen een mede-titelkandidaat en na deze wedstrijd bedroeg de achterstand op de koploper tien punten (parallel met dit seizoen nummer 1). Tot zover de overeenkomsten met het huidige seizoen want in de zomerstop van 1995 versterkte Feyenoord zich namelijk wél. Ronald Koeman kwam van Barcelona over en Feyenoord kocht de topscorer van Belgische competitie (Aurelio Vidmar). Verder werden met Tomek Iwan en Clemence Zwijnenberg spelers gehaald die uitblonken bij de subtoppers van dat moment.

Voorzitter Van den Herik schuwde de harde maatregel niet en stuurde Van Hanegem, die twee keer de beker won en eenmaal kampioen werd met Feyenoord (parallel met huidig seizoen nummer 2) weg. Er moest wat gebeuren om niet verder af te glijden (wat overigens wel gebeurde want aan de periode Arie Haan heeft niemand warme herinneringen). Iedereen in Rotterdam en omgeving is Gio eeuwig dankbaar voor 14 mei 2017. Maar zelfs de meest optimistische Feyenoorder kan niet ontkennen dat we hier met een rampseizoen in wording te maken hebben.

Thuis werd deze jaargang tweemaal ternauwernood gewonnen (voornamelijk door de klasse van oude vos Van Persie), maar in de uitwedstrijden slaat Feyenoord helemaal een modderfiguur. Slechts een van de vijf uitwedstrijden werd gewonnen en ook die wedstrijd was symptomatisch voor dit seizoen (een veilige 0-4 werd nog bijna weggegeven). Dit gaat, als we zo doorgaan, een seizoen worden met benauwde thuiszeges en tweewekelijkse zeperds op vreemde bodem.

De oplossing? De spelersgroep is niet zo slecht als iedereen stelt (geen kampioensmateriaal maar goed genoeg om zeges in Doetinchem, Trencin, Alkmaar en Tilburg over de streep te moeten trekken) dus er moet wat gebeuren in de technische staf. Hoe pijnlijk het ook is om een kind van de club weg te sturen is een voortijdig afscheid van Gio onvermijdelijk. Helaas maar waar.

Feyenoord vs PEC Zwolle

Om de hoek bij De Kuip heb je de Feijenoordkade. Ik vraag me af hoe vaak dit bordje gejat is.

Eens kijken of we thuis ongeslagen blijven.

Op je muil.

PEC in de verdrukking.

De corner waar de 2-0 uit zou vallen.

Jippie!

SinterClasie strooide weer met passjes.

Strafschop!

O nee, toch niet.

Gewonnen. En die gasten moeten helemaal terug naar de Far East. Met hun kamelen over de zijderoute vermoed.

 

 

Feyenoord vs Vitesse. Een kaartenfestival.

Schitterend weer. Een zonovergoten Kuip. Dat was een week geleden wel iets minder.

There is a light….

De skyline in het zonlicht.

Nog wel wat uitfans. Unicum tegenwoordig.

Hé, waar blijft die aanvoerder nou. Zonder hem kunnen we niet beginnen.

Matige eerste helft en dan sta je dus achter.

Tweede helft een soort van furieus uit de startblokken.

En Botje kon zich uitleven.

Beetje randvermaak.

2-1.

Toch?

Of toch niet?

En toen ging het hard met kaarten.

En schiet RVP schitterend de winnende binnen.

In het middelpunt van de vreugde.

En daarna eenzaam van het veld af. Maar wel weer gewonnen.