Willem 75

Gisteren een geweldige leuke avond in De Doelen gehad (al werd het wel wat laat voor een doordeweekse donderdag). De verjaardag van Willem van Hanegem die, zoals viel te verwachten, zich gedroeg als Willem van Hanegem. Altijd een weerwoord op de grappen van Wilfried de Jong en zo droog als de velden waar hij graag op speelde.

Sommige items waren geweldig, andere wat minder (dat met die Sparta-voetballertjes had niet echt gehoeven). De voordrachten van Nico Dijkshoorn en Hugo Borst waren scherp en goed maar de show werd gestolen door Martin van Waardenberg.

Bovenal was het een avond waaruit bleek dat Feyenoord veel en veel meer is dan 90 minuten voetbal. Ik kwam oude bekenden tegen van uitwedstrijden in vervlogen tijden en mensen die ik alleen digitaal kende. De grote gemene deler was onze liefde voor Feyenoord. Een liefde die vaak eenrichtingsverkeer is. Maar toen gisteren de hele zaal het Hand in Hand aanhief had ik toch wel mooi kippenvel.

Een schitterende avond voor een mooie kerel.

Dagje Delft

Met Bastiaan de toren van de Nieuwe Kerk beklommen. De toren is met 108,75 meter na de Domtoren in Utrecht de hoogste kerktoren van Nederland.

Kijken of we ons huis kunnen spotten.

Iets verderop het standbeeld van Willem de ZwijgerT.

Lopen te lopen

En lopen te smijten met gewichtjes. Dat crossfit bevalt toch best goed. Al heb ik de motoriek van een vogelverschrikkerT dus al die technische oefeningen zien er niet uit waarschijnlijk. Maar het doel heiligt de middelen.

29 kilometer door de polders.

En een beetje moeilijk doen met houten kratten, zware objecten en een slingerapen-rek.

Koekje

Op de band bij de kassa lagen twee diepvriespizza’s en een pak yokidrink. Het avondeten voor de man achter mij en zijn twee dochters. Het meisje achter de kassa vroeg of ze een koekje mochten.

Ik zei dat het van mij wel mocht maar dat het niet mijn dochters waren, en ik wilde niet op mijn geweten hebben dat ze straks geen pizza meer zouden eten.

Ik vroeg ik me af wanneer caissières stoppen met vragen wanneer je nog een koekje mag als klein kind zijnde. Toen Bastiaan nog heel klein was nam ik hem uiteraard mee met boodschappen doen. Hij kreeg een koekje bij de jumbo, een krentenbol bij de bakker en een plakje worst bij de slager. Al het eten dat je net voor zijn lunch had gekocht was in een klap nutteloos geworden. Meneer had eenmaal thuis geen trek meer.

De keren dat Bastiaan nu nog meegaat krijgt hij geen koekje meer van de caissière. Wel verzamelplaatjes van mensen die ze niet willen, maar geen koekjes. In plaats daarvan eten we tegenwoordig alle blokjes kaas op die op de toonbank liggen. Scheelt weer een diepvriespizza als lunch.