Top 2000000000

Naast alle andere discussies die zich tegenwoordig voornamelijk online lijken af te spelen (ik zal geen voorbeelden noemen, iedereen kent ze wel) is ook de top2000 voer voor twisten en digitale oorlogsvoering.

Enfin, ik vind het leuke radio om het jaar zo mee af te sluiten en zond uiteraard een lijstje in. En toevallig kwam net Lee Towers voorbij. Ik tweette ‘Leeeee’ en niet veel later kwam die tweet voorbij op televisie. Best geinig.

Twintig liedjes leken me wel zat. In willekeurige volgorde, met een beetje uitleg.

*****************************************************
Proclaimers I’m Gonna Be (500 Miles)
*****************************************************

Tsja, iedereen die wel eens meegeweest is met de vermaarde Peenvogel trips weet het. Dit was, zeker in het begin, ons nummer om mee te zingen vanaf de balustrade. Diverse bands in vertwijfeling achterlatend. De trips an sich hebben me mooie vriendschappen opgeleverd. Vandaar erin.

*****************************************************
House Of Pain Jump Around
*****************************************************

Oud en nieuw in Siem Reap, Cambodja. De stroom was uitgevallen in barstreet en in het donker stonden we te wachten tot de lichten (en de muziek) weer aan gingen. Het tweede nummer wat de deejay draaide was Jump Around. Het figuurlijke dak ging eraf. Een dag later, met een kater van hier tot Angkor Wat, las ik in een soort nieuwsbrief van een collega van me dat de jaarwisseling in Cambodja saai was geweest door de stroomstoring. Yeah right.

*****************************************************
Lee Towers You’ll Never Walk Alone
*****************************************************

Een cover van de man met de gouden microfoon. De laatste jaren eigenlijk voorbij kitsch als hij in De Kuip optreedt maar ja. Mooie potten voetbal volgden erna.

En ja, de marathon. Die gruwelijke 42 kilometer door Rotterdam. Drie keer heb ik het gedaan, de hardloop-bedevaart over bekend terrein. Nooit meer

*****************************************************
Offspring Self Esteem
*****************************************************

Hét nummer toen Sandra en ik elkaar ontmoeten. Wordt nog steeds hard meegebruld.

*****************************************************
Amy Winehouse Back To Black
*****************************************************

Waar was jij toen Amy Winehouse dood gevonden werd? Ik was in een pub in Hull. Een dag later zat ik met Kees, Menno en mijn zus in een pub in Leeds. Er waren nog geen klanten en de serveerster zette de karaoke aan en begon dit nummer te zingen. Kippenvel.

*****************************************************
Gloria Gaynor I Will Survive
*****************************************************

Bremen-uit. Niet deze versie. Maar toch. Als je er bij was weet je alles.

*****************************************************
Guns N’ Roses Paradise City
*****************************************************

onze recente vakantie in Cambodja. Roadtrip met Jan en Phary en een 80’s en 90’s playlist. Op de weg terug dit nummer veel en vaak. Bastiaan meezingend op de achterbank.

*****************************************************
Madness My Girl
*****************************************************

Londen, 2002. Vanuit de pub zagen we dat er een musical van Madness zou komen. Helaas pas een maand na ons bezoek. Gelukkig was er die avond een try-out. En omdat iedereen zijn liefje moet koesteren.

*****************************************************
The Killers Mr. Brightside
*****************************************************

Meebrullen tot en met. Ook een favoriet op de boot.

*****************************************************
Slayer Angel Of Death
*****************************************************

Ik was een metalhead. En Slayer was gewoon goed.

*****************************************************
Nirvana Smells Like Teen Spirit
*****************************************************

Hét nummer dat alles veranderde. Voor die tijd waren alternatieve meisjes dun gezaaid. Maar grunge veranderde alles. Blijft een geweldig nummer.

*****************************************************
Oasis Don’t Look Back In Anger
*****************************************************

Engeland blijft een geweldig land. En Engeland op zijn best is als er tientallen, dronken, Britten dit anthem meezingen.

*****************************************************
Bob Marley & The Wailers Stir It Up (live)
*****************************************************

Mijn eerste echte muzieksmaak was reggae (en ska al wist ik toen als 11 jarige het verschil niet) en ome Bob was een mooi instapmodel. De live-versie is veel beter dan het origineel.

*****************************************************
Mijn hele lijst hier.
*****************************************************

Bob Marley & The Wailers Stir It Up (live)
House Of Pain Jump Around
Undertones Teenage Kicks
Jam Town Called Malice
Guns N’ Roses Paradise City
Pearl Jam Jeremy
The Killers Mr. Brightside
Selecter On My Radio
Lee Towers You’ll Never Walk Alone
Madness My Girl
Billy Ocean Love Really Hurts Without You
Specials A Message To You Rudy
Oasis Don’t Look Back In Anger
Gloria Gaynor I Will Survive
Amy Winehouse Back To Black
Slayer Angel Of Death
Smiths There Is a Light That Never Goes Out
Offspring Self Esteem
Nirvana Smells Like Teen Spirit
Proclaimers I’m Gonna Be (500 Miles)

 

Feyenoord vs Utrecht voor de bekerT

null

De Kuip vond ik nog wel redelijk gevuld. 

null

De jeugd van tegenwoordig met dat lachgas van ze.

null

Kijk maar op haar rug. De zoon van Jan de Jong heeft zijn pak aan.

null

Lalalaaaaaaaaa

null

Joepie, en zondag weer hockeyen!

null

null

null

null

We maken een kringetje van jongens en van jongens.

null

null

Spitsuur (haha, snapt u hem) voor het doel van Utreg.

null

Bal op de lat.

null

En een redding.

null

De 1-0.

null

null

We hebben een neusje om de niet al te beste Zuid-Amerikanen te kopen.

null

null

Op het einde werd het nog link ook.

null

Afblijven!

null

Bijna klaar.

null

Gio.

De top 10 van 2018

Deze periode word je online doodgegooid met lijstjes. Van de ‘top 2000’, ‘best nine’ op instagram en jouw jaar in muziek op Spotify. Om nog maar te zwijgen van de ‘persoonlijke’ video’s die de algoritmes van Facebook in Palo Alto voor je gegeneerd heeft.

Ik hou van lijstjes, niet zoveel als de hoofdpersoon in High Fidelity de roman van Nick Hornby, maar toch. Het is leuk om te zien naar welke muziek mensen het afgelopen jaar hebben geluisterd. Of welke foto’s het meest geliked zijn. Het is me alleen allemaal net iets te onpersoonlijk, er zit geen verhaal bij.

Vandaar dat ik op deze website zelf een ‘top 10′ heb samengesteld. Niet per se de mooiste foto’s, of de foto’s met de meeste likes. Nee, deze foto’s vatten 2018 min of meer samen. Het hadden net zo goed 30 foto’s kunnen zijn, of veertig. Maar je moet ergens een grens trekken. Vandaar hier mijn persoonlijke top 10. Uiteraard met een verhaal erbij.

De top van 2018

Zoals altijd speelt Engeland een grote rol in huize Peenvogel. We komen er graag en vaak (al viel dat dit jaar tegen met slechts vier bezoekjes aan albion) en hebben er ook wat vrienden. Toen we in maart in Colchester waren voor een bruiloft viel dat tegelijk met het weekend dat ik mijn langste duurloop moest doen op weg naar de marathon van Rotterdam. En dus liep ik door de sneeuw 34 kilometer hard door dorpjes en langs velden. En bijna de snelweg op want van fietspaden hebben die Britten nog nooit gehoord. De pints in de pub smaakten daarna prima.

Feyenoord. Wat moeten we er van zeggen. Prolongatie van de titel van 2017 was aan het einde van dat jaar al erg ver weg (a galaxy far, far away). En dan blijft de beker over. Het was een ronduit teleurstellend seizoen maar in het kader van eind goed, al goed toch 1 foto van de mannen met de ‘dennenappel‘. Dat lijkt alweer een eeuwigheid geleden. Morgenavond zal blijken of we nog met een redelijk voetbalgevoel het volgende jaar in kunnen.

Een, twee….traditie. Zo vallen de weekjes in de mei-vakantie naar Griekenland het beste te omschrijven. Zon, zee en ouzo. Een weekje weg met de schoonfamilie naar (de laatste jaren) Kreta. Een rondje hardlopen, beetje luieren en soms wat cultuur. Zodat de batterij opgeladen kan worden voor de drukke maanden erna. Het was een mooie week met de ‘koude kant’.

 

De Marathon van Rotterdam in 2018. Ik vond er, eerlijk gezegd, dit jaar niks aan. De trainingen gingen goed, de motivatie was er ook wel. Maar de dag zelf? Te warm, te druk, te weinig zin. Om nog maar te zwijgen met alles wat je gezin moet doorstaan met al dat trainen.

Het hele verhaal daarover kunt u hier (klikkerdeklik) lezen. Een boel geklaag bij elkaar als ik het nu zo terug lees. Waarom doen mensen zich dit aan? Nooit meer, zei ik. Nooit meer.

 


De Roparun van 2018. Probeer dat maar eens samen te vatten in een paar woorden (ik deed het hier). Dat lukt dus niet. Bij de editie van 2018 namen Nikki, Menno en ik het voortouw en dat was (eerlijk is eerlijk) best een verantwoording. Maar eenmaal in Parijs, op het moment dat we konden starten, viel er een last van me af. Het mooiste aan deze editie was wel dat ik dit keer met nog meer vrienden aan de start stond. En de nieuwe mensen die met ons mee gingen? Die werden vanzelf vrienden. Episch was het wederom.

In villa Peenvogel geven we niet zoveel om dure auto’s of kleding. Liever geven we ons geld uit aan reizen en tripjes. Voor het tweede jaar op rij kozen we Cambodja als onze vakantiebestemming. Met Jan en Phary maakten we een schitterende roadtrip door Cambodja. Tijdens deze reis beseften we weer eens hoe bevoorrecht we zijn. Niet alleen om zo’n reis te kunnen maken maar ook dat we vrienden hebben die ons op sleeptouw meenemen. Dankzij een paar mooie donaties konden we ook nog een lokaal schooltje helpen. Foto’s staan hier (klikkerdeklik). 

Eigenlijk groeien ze veels te hard hé? Negen jaar werd ie alweer die ‘inmiddels niet zo’n’ kleine kerel. Sandra en ik mogen onze handen dichtknijpen met dit mannetje. Dat zeggen natuurlijk alle ouders maar als ‘overblijf-juf’ (mag ik niet zeggen van Bastiaan) zag ik wederom ook hoe andere kinderen kunnen zijn. Van pestkoppen tot oost-Indisch doof. Bastiaan doet werkelijk geen vlieg kwaad en soms voel ik me echt een boeman als ik hem achter zijn vodden moet zitten om zijn topografie te leren (in mijn beleving kregen wij als negenjarige echt geen huiswerk mee). Hopelijk vergeeft hij het me als ie later een gevierd uitvinder is. Of professioneel Fortniter, dat kan natuurlijk ook.

Ah, de Peenvogeltrips. We maakten er weer twee. In het voorjaar naar Gainsborough Trinity (klik) en in het najaar de jubileumtrip naar Scunthorpe (klik). Deze foto zegt eigenlijk alles. Ik zie lachende mensen, veel bier en ook nog wat chaotische taferelen op de achtergrond. Met 48 man was het wat extra regelen maar het was het meer dan waard. Dankzij al de trips in het verleden zijn er flink wat vriendschappen bij gekomen. Om te koesteren. En de kater van de drank duurt op mijn leeftijd een paar dagen langer dan vroeger. Dan kun je er extra van genieten. Toch?

Ik zei toch nooit meer? Ok, daar heb ik me niet helemaal aan gehouden. Er moest en zou een revanche komen op de klassieke 42,195 kilometer. Maar eentje zonder de druk van ‘moeten’. Dus wat minder kilometers in de voorbereiding en niet teveel aan de grote klok hangen dat ik een marathon ging lopen. En ja, toen kwam het wel goed met mijn PR. Niet in de laatste plaats door mijn haas Monique. Dit was wat hardlopen zo mooi maakt. Door de natuur banjeren en ongemerkt de kilometers wegtikken. En dan ook nog eens jezelf verbazen qua tijd.

Nog een keer Bastiaan. Nu tijdens een weekendje weg met mijn eigen familie. Bastiaan mag zich gelukkig prijzen dat hij al zijn opa’s en oma’s nog heeft (en wij met onze ouders) en dat we met iedereen een (mini) vakantie hebben gedaan in 2018. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend maar dat is het natuurlijk niet. En met die woorden sluiten we 2018 (bijna) af op deze website. Op naar 2019.

 

 

 

Feyenoord vs Fortuna, een wedstrijd waar je niets aan hebt geMIST

Daarachter ergens zou je de Brienenoord moeten zien.

Kwart voor vijf is eigenlijk ook gewoon een ruktijdstip.

Veel spelers uit de eigen jeugd in de basis.

Ook in de eerste helft had Feyenoord het al moeilijk met Fortuna. Er werden aan beide kanten kansen geMIST.

Dat zien de beleidsbepalers ook. Feyenoord MISTe creativiteit.

Deed me denken aan mijn allereerste wedstrijd.

Onverdiend is het niet eens.

Ik mag hopen dat dit de allerlaatste keer is dat we deze idioot het rood en wit hebben zien dragen. Kansloze ballen, inspiratieloos rondlopen en ook nog eens ruzie maken met supporters tijdens de wedstrijd.

Veel ‘blessures’ die plotsklaps ook weer verdwenen. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

En op het moment dat zelfs een gelijkspel erg ver weg lijkt slaan de Limburgers toe. 0-2 tegen Fortuna, waar hebben we dat eerder gezien. Iemand al om Gunder Bengtsson geroepen?

 

Keuzes, keuzes

Het begon een soort van traditie te worden, een wedstrijd uit de derde ronde van de FA Cup bij te wonen. Tottenham in 2010 (met een redelijke horror-terugweg door de sneeuw), Southend United in 2014 (met ontmoeting met wat aussies die erachter kwamen dat ze in Parijs voornamelijk Frans spraken) en een dubbele wedstrijd in 2015 (Fulham en Queens Park Rangers). De laatste trip was alweer in 2016 naar Bury want de jaren erna moest ik met uitsloverig voorbereiden op de marathon en/of waren er andere drukken plannen. Zonde eigenlijk.

Zodoende was het plan om in 2019 weer te gaan voorzichtig in de week gelegd. Al zouden we (om revisits te voorkomen) eerst wachten tot de loting én de bekendmaking van de wedstrijden die op televisie zouden komen. Een paar dagen daarna volgden nog wat verschuivingen zodat mensen die met het vliegtuig (of een hele vroege boot) zouden gaan een double zouden kunnen doen op zaterdag.

Onze trip gaat naar Crystal Palace. De oude hoofdtribune gaat na dit seizoen tegen de vlakte en nu ze in de Premier League spelen zijn kaarten niet te doen. Voor wedstrijden in de derde ronde van de FA Cup, en dan ook nog eens tegen een club uit League Two, doen ze niet zo moeilijk. Vrije verkoop én iedere plaats in het stadion 15 pond. Ik heb er nu al zin an.

 

 

Feyenoord vs VVV

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het nog zo druk zou worden bij deze inhaalpot. Een regenachtige donderdagavond is nou niet echt uitnodigend.

Prikacties.

Zijn we er klaar voor?

Heeft al langer geduurd dan de wedstrijd drie weken terug.

Na een periode van veel balbezit eindelijk de 1-0.

 

RVP scoort de tweede.

Venlo ligt in de buurt van Duitsland hé.

En dat is 3.

En vier.

Eenvoudige pot. Leuke sfeer. Prima avond dus.