Liep een beetje uit de hand

Vooropgesteld. Ik vind leraren écht geweldig werk verrichten en ik vind ook dat ze in het volste recht staan met hun werkonderbrekingen zoals gisteren. En daarbij zit Bastiaan echt op een geweldige school. Maar sinds een ‘niet eens zo’n lullig bedoeld antwoord op een tweet van een dame met heul veul volgers’ zit mijn twitter-tijdlijn vol met mensen die diezelfde tijdlijn met ‘vroeger was alles beter’ volplempen. Hellup.

Neemt overigens niet weg dat je in mijn ogen een kind van acht geen eigenaar zijn eigen leerdoelen kan maken want dan wordt het net zo’n nietsnut als zijn vader 😉

Hup leraren!

Foto’s Mersea Island Scooterrally online

Onze favoriete buitenlandse rally. Zeker omdat we er altijd veel vrienden tegenkomen die ook op onze rally komen. Voordeel is dat hij lekker dichtbij de boot is, er altijd leuke bandjes spelen én wij zo goed als altijd geluk hebben met het weer. Op donderdagavond namen we de nachtboot richting Harwich om vervolgens via Colchester richting het schiereiland Mersea te rijden.

Wachten op de boot.
Ontbijtje in Colchester.
Tent opzetten. Het was rustiger dan voorgaande jaren. Wat dat betreft is het jammer dat het geen national rally meer is. Aan de andere kant is het zo wel een stuk gezelliger.
Naast het terrein zit Maria’s Vineyard. Onze eerste stop op weg naar het dorpje West-Mersea.
Het public footpath was niets meer en niets minder dan een strook modder van 20 centimeter breed. Dwars door de bietenvelden.
Ik heb een zwak voor dit soort socialclubs.
Intoxicating liquor. Mmmm.
Wij aten uiteraard een curry.
Waar anderen het bij een nachtelijke Fish & Chips hielden.
The men of north country. Een soul-mod band uit Tel Aviv.
Tijd om te gaan slapen.
Sunrise boven Mersea Island.
De ontbijttentjes in het dorp waren nog dicht. Dus dan maar de ‘full English on toast’. Zien is geloven.
Tijd voor een gespikkelde kip. En daarna Tony en Julie helpen met de fungames.
Fungames met veel bier. Teveel bier voor sommige deelnemers.
Gooien van eieren.
Customshow.
Niet echt een beauty.
Blackadder-thema.
De enige Jan Smit waar ik wél fan van ben.
De wekker stond vroeg want de boot vertrok om 10:00 uur.
Harwich, met klassieke strandhuisjes. Dag Engeland. Tot over een paar weken.

Na jaren trouwe dienst

Is hij dan toch kapotstuk. Mijn ouwe trouwe camera. Ik fotografeerde er talloze voetbalwedstrijden mee. Hij was erbij toen Feyenoord kampioen werd en de laatste twee bekers won. Hij kwam in meer dan een handvol landen en maakte vooral kiekjes van lichtmasten en glazen bier. Maar een val van een erg smal trappetje in Cambodja werd hem fataal. Donderdag lukte het me nog om er foto’s mee te maken in De Kuip maar op vrijdagochtend hadden nóg meer pixels de geest gegeven. Op naar een nieuwe camera. Bedankt mijn trouwe vriend. 

Boven de zwarte zee.

Ergens boven de Zwarte Zee maakte ik gebruik van de ‘complimentary 20MB WiFi. Nadat mijn telefoon eindelijk verbinding had gemaakt was het inmiddels 16:20 in Nederland. Een tijdstip dat er in Doetinchem een einde aan de wedstrijd tussen De Graafschap en Feyenoord gekomen zou moeten zijn. De website van het Algemeen Dagblad duurde te lang met laden, dan maar proberen op FR12.nl. 

Airbus A380. we vlogen er deze vakantie vier keer mee.

Bovenin het scherm stond een tussenstand die me eigenlijk niet eens verbaasde. Van diverse kanten had ik al te horen gekregen dat Feyenoord zich in Slowakije had geblameerd. De term ‘televisie door het raam’ viel in onze WhatsApp-groep. De pers hield zich nog minder in. Beschamend was de algehele tendens. Ik had niet de verwachting dat er met een training er ineens een ander Feyenoord op het veld zou staan, maar winnen van een promovendus dat zou toch wel moeten kunnen? 

Nee dus, en zodoende is het weer eens crisis in Rotterdam-zuid. De zoveelste in zoveel jaren. De dag dat ik niet meer naar Feyenoord zal gaan komt steeds dichterbij. Letterlijk dan want iedere dag die je leeft is een dag dichterbij bij de dood 😉

Donderdag zal ik gewoon weer in De Kuip zitten. Niet van harte, maar omdat ik het als een soort morele plicht voel. Voor je plezier naar het voetbal gaan zal het dit seizoen niet gaan worden. 

Camping in Cambodja

Dat verwacht je niet hè. Kamperen in Cambodja. Gisteren reden we van Battambang naar Kampong Chhnang. Kampong betekent stad aan het water en Chhnang betekent aardewerk. Dus in Kampong Chhnang verkopen ze veel aardewerk.

Vandaag was een schitterende tocht langs groene rijstvelden en een soort mini grand-canyon. Daarna kwamen we uit in Kirirom, een National park, waar we met zijn vijven in een megatent slapen. 

 

Social Media

Het kan geen toeval zijn dat de afkorting van Social Media SM is. Want zo voelt het wel af en toe. Alles maar liken met als doel om zelf ook likes te krijgen op een lollige post of een leuke foto van je sportprestatie, kind of vakantie. Het liefst nog een combinatie daarvan. Het begon bijna een verplichting te worden.

En ik merkte dat ik het weer zat begon te worden. Vooral op Facebook moet je je eerst een weg banen door reclames, mensen die iets van Trump vinden, YouTube-video’s en lui die iedere door Facebook voorgestelde herinnering van drie jaar terug delen.

Begrijp me niet verkeerd. Door social media werd ik destijds in een Roparun-avontuur getrokken, werd ik leader of the pack bij de Rotterdam Running Crew en kon ik mijn verhaaltjes delen die ik op deze website plaatste. Ook dat heeft me veel opgeleverd.

Het is nu meer dan een week geleden sinds mijn laatste Facebook-post en ik heb niet de indruk dat mensen me al gemist hebben. En dat is nou precies mijn ‘probleem’ met Facebook, het is allemaal zo vluchtig. En het scheelt ook tijd want als je niks post hoef je ook niet in de gaten te houden of mensen het liken of reageren. Is overigens ook een stuk beter voor je batterij.

En over het opladen van ‘batterijen’ gesproken. Tijdens mijn aankomende vakantie zal ik voornamelijk op deze website verslag doen van ons wel en wee. Dus hou deze site in de gaten…

Ekiden

Nu werd ik er zelf eens ingeluisd. Tineke had nog wat lopers nodig om een Ekiden-team te vormen en uiteraard zei ik geen nee. De Ekiden is een estafette-loop met zijn oorsprong in Japan over de marathonafstand. ‘Eki’ betekent station en ‘Den’ betekent wissel. Tijdens het wisselen geef je een sjerp (de tasuki) over aan de volgende loper. 

De 42,195 kilometer loop je met zes lopers in totaal in een volgorde van 5-10-5-10-5-7,195 en het was aan mij om als vierde loper in actie te komen. De lopers die vijf kilometer liepen deden 1 ronde door het Kralingse bos en de tien kilometer-lopers liepen twee rondes. Ook de laatste loper liep twee (aangepaste) rondes om op 7,195 uit te komen. 

Uiteindelijk werden we nog 81e met een tijd van 3:24:04 in een deelnemersveld van 250 teams en hebben we stevig doorgelopen. Onze splittijden waren: 

5km 10km 5km 10km 5km 7,195
0:25:25 0:47:35 0:23:53 0:44:43 0:24:04 0:38:21

En met die 44:43 liep ik een PR op een officieel parcours. Het was een zware loop want na de wissel ga je té snel weg op de baan van het PAC. Aangemoedigd door teamgenoten, mensen van de RRC en de teams van Jatogniettan, ik was na loper bij de Antilopers ook nog eens een soort van teamcaptain van twee Jatogniettan-teams, startte ik iets te snel. 

De eerste vijf kilometer kwam ik door in 22:08 en ondertussen had ik nog genoeg energie over om de andere lopers die op dat moment op het parcours waren te begroeten. Het grappige is dat ik tegelijk startte met lopers met een nummer 3 op hun borst (de derde loper uit andere teams) maar op de route ook wat nummer 5’s tegenkwam en op het allerlaatst zelfs een nummer ‘6’. De loper die zou gaan finishen namens dat team. Niet zo gek als je bedenkt dat het winnende team er 2:23:08 over deed. Het tweede deel van mijn race had ik iets meer last van de warmte en ben ik even gestopt om snel een slok water te nemen.

Na 3 uur 24 minuten en 4 seconden liepen we met zijn allen met Angela mee om te finishen. Het was een erg leuke dag met een biertje en gezelligheid na afloop. De twee Jatogniettan-teams liepen ook erg sterk en het zou mij niets verbazen als we volgend jaar met nog meer teams aan de start staan.