2016 in één foto

Einde van het jaar. Tussen een miljard nummers van Blof, Coldplay en die zingende pizzabakker door draaien ze nu radio 2 wel fatsoenlijke muziek.

Op deze (onvolprezen) webzijde heb ik al een uitgebreide terugblik op 2016 (deel 1, 2, 3 en 4) gedaan. Scrollend door mijn (soms ietwat vage) Facebookfoto’s en de foto’s op mijn website vraag ik me af wat nu mijn foto van 2016 is.

Ik zou een foto van mijn eerste marathon-medaille kunnen posten. Of die van de Roparun op de Coolsingel met Bastiaan op mijn nek. Of misschien die van de huldiging van Feyenoord op diezelfde plek. Maar dan zou het weer om het ‘ik-ik-ik’ draaien en laat ik dat nou net niet willen.

Daarom een foto van de twee mensen die mij het meest dierbaar zijn en die met al die vage hobby’s van mij te maken krijgen. Het bezoek van oude stadions in den vreemde en dat geloop over fietspaden in de omgeving.

To the moon and back….

20160714_144241

Alerte lui

Bij Radio 2 tijdens de Top2000. Er staat een boel ellende in die lijst, maar om de dagen tussen kerst en oud&nieuw door te komen is zelfs meebrullen met The Carpenters geoorloofd. Alleen al die nummers van Blof en Coldplay hé…..

29122016

May the force be with her….

Met veel van de artiesten die in 2016 gingen hemelen had ik niet zoveel. Maar Prinses Leia, icoon uit mijn favoriete films, is nu ook vertrokken naar een galaxy far, far away…….tijd om de originele trilogie weer eens te gaan kijken.

wpid-wp-1482914070203.jpg

Gerrit, deel 13

Bomp, bomp.

Gerrit werd niet gelijk wakker van het gebonk op zijn voordeur. De doffe dreunen brachten hem in gedachten terug naar een jaar of vijftien geleden. Dag in, dag uit was het zoontje van hun benedenburen aan het voetballen tegen de muur van het complex.

Het ventje had met krijt cirkels op de muur getekend met daarin cijfers. Met zijn tong uit zijn mond probeerde hij de bal in de cirkels met het hoogste getal te krijgen. Urenlang.

In het begin waren Gerrit en Mien gek geworden van de doffe dreunen maar toen Gerrit zijn zegje wilde doen en aanbelde bij zijn onderburen was hij gesmolten. In de deuropening stond een klein meisje met ravenzwart haar in een vlecht en amandelvormige ogen. Haar moeder stond achter haar in een kleurige jurk en sprak slechts gebrekkig Nederlands.

Na een kort gesprekje begreep Gerrit dat de bal het enige speelgoed was dat het jongetje had. Zijn vader werkte in een van de vele garages die aan de rand van de stad verschenen waren.

Op een mooie lentedag was Gerrit net de afwas aan het doen. Het geluid van een bal die een muur raakt klonk buiten als een bekende echo. Hij keek naar buiten en zag het buurjongetje, de tong uit de mond. Het vertrouwde geluid werd minuten later onderbroken door het geluid van brekend aardewerk.

Mien schrok zich rot en Gerrit stormde naar buiten.

“Wel Go…..”

Verder kwam hij niet. Naast de scherven van de bloempot stond het buurjongetje te huilen. Hij had de bloempot willen vangen met als gevolg dat er boven zijn linkeroog een flinke snee was verschenen. Het bloed stroomde over zijn gezicht.

Gerrit stormde naar beneden om het krijsende ventje te helpen. Met de theedoek die hij nog in zijn hand had depte Gerrit de wond.

‘Zo vriend, dat wordt een lelijke jaap denk ik’

Het jochie keek hem tussen zijn tranen door boos aan. Zijn zusje die naast hem stond keek zowat nog bozer.

‘Je wordt zelf een lelijke Jaap’ beet ze hem toe. De jaren die volgden noemde Gerrit het kleine kereltje steevast Jaap. Totdat de familie verhuisde naar een ander deel van de stad. Het vertrouwde gebonk op de muur hield van de ene op de andere dag op. Gerrit had geen idee wat er van hen geworden was.

Bomp, bomp.

Hans was bijna van plan de deur in te trappen toen Gerrit de sleutel in het slot omdraaide.

‘Kelere man, lag je te slapen? De wedstrijd begint over een kwartier.’

‘Ook goedemiddag Hans.’ Gerrit zette een kop koffie voor zichzelf en pakte een biertje voor Hans. Ze hadden besloten de verre uitwedstrijd op televisie te gaan kijken. Gerrit zag op tegen de lange treinreis en Hans had slechte herinneringen aan het stadion waar vandaag gevoetbald werd. Hun club won er zelden.

Na een half uur spelen hadden ze alle reden om wat sterkers in te schenken. Ze stonden 0-3 voor en het leek een makkelijke middag te gaan worden. Wie had dat gedacht?

Rond de 70e minuut volgde de derde wissel in hun team. Hun topscorer werd van het veld gehaald en een nieuwe speler meldde zich aan de zijlijn. Bij deze stand konden talenten even wennen aan het niveau.

Zowel Gerrit als Hans had geen idee wie deze jeugdspeler was, al dacht Gerrit zijn naam wel te herkennen. Misschien had hij over hem gelezen in de krant.

Na een paar mislukte acties kreeg de nieuweling de bal voor zijn voeten, zijn schot krulde buiten bereik van de keeper boven op de lat. De televisie toonde de herhaling en zoomde op de speler in.

Donkere krullen, zijn tong wat uit zijn mond toen hij schoot. Boven zijn linkeroog een litteken.

 ‘Ik krijg nog een bloempot van dat kereltje’ zei Gerrit

Hans keek hem verbaasd aan.

Het grote Peenvogel-jaaroverzicht. Deel 4.

2016 duurt nog ruim een week, en in de week kan nog een boel gebeuren. Maar niettemin plaatsen we vandaag het laatste deel in het grote Peenvogel jaaroverzicht.

De maanden oktober, november en december. Met twee trips naar Engeland. Wat hardloopwedstrijdjes. Feyenoord dat bleef presteren en we vierden de zevende verjaardag van Bastiaan.

Wat heeft 2016 mij gebracht? Veel nieuwe vrienden. Dankzij de door mij georganiseerde boottripjes, de Roparun met Gers en als leader of the pack bij de Rotterdam Running Crew heb ik weer veel nieuwe mensen leren kennen. Ik verzette sportief mijn grenzen door een marathon te rennen en schreef deze website weer vol verhaaltjes.

dsc02352

In oktober stond er weer een grote Peenvogeltrip op het programma. Dit keer deden we Bradford aan. Het werd een legendarische trip (valt het al op dat ik dat bij iedere trip zeg?) en de foto’s kun je hier bekijken (klik).

14702426_1303690793015119_4371678037701925878_n

Met het bier nog in de benen werd er ook weer hardgelopen. Met de Running Crew door Vreewijk.

wpid-wp-1476771559804.jpg

En daarna een halve marathon in Antwerpen. (klik voor verslag).

dsc02372

Feyenoord won van Zorya Luhansk en hield uitzicht op Europees overwinteren.

wpid-wp-1477333293706.jpg

En de Klassieker was er een vol met vuurwerk en helaas geen winst.

wpid-wp-1477388801514.png

Ik schreef me in voor de marathon.

14956399_1324425654274966_2046562317723358882_n

En toen was het al weer november en werd mijn grootste bezit zeven.

wpid-wp-1479802566031.jpg

Later die maand ging Bastiaan ook weer eens mee naar De Kuip. Ook hij kon juichen.

dsc02764

Met Feyenoord reisde ik mee naar Manchester. Verslag van die trip staat hier (klik).

wpid-wp-1480601028245.jpg

Met de Running Crew renden we door Schiedam.

dsc02896

En Feyenoord hakte stadgenoot Sparta in de pan. Heerlijk.

wpid-wp-1481533055765.png

En de weekenden erna stonden in het teken van hardlopen. Twee keer een 15km wedstrijd. Eerst de Sint Nicolaasloop van de Kieviten in 1:11:23 en daar de Bruggenloop langs De Kuip in een PR van 1:07:49. Met de progressie die ik gemaakt heb ben ik erg blij.

dsc02994

Feyenoord bekerde verder door een eenvoudige zege op Den Haag.

wpid-wp-1482409692773.jpg

En verstevigde de koppositie door op eenvoudige wijze van Vitesse te winnen.

wpid-wp-1482394799680.jpg

En toen kwam er met een van de mooiste runs van dit jaar, de lichtjesrun voor Sophia, een einde aan 2016. Op naar volgend jaar.

Lichtjesrun

Duizenden mensen op een plein, collectebussen die goed gevuld werden en een sfeer die het midden hield tussen een kerstborrel en de viering van een winterkampioenschap 😉 Wat was er aan de hand? Was Serious Request neergestreken in Rotterdam?

Nee, niets van dit alles. De Rotterdam Running Crew zou eigenlijk geen run doen in december, maar na goed overleg werd besloten de actie lichtjes voor Sophia te ondersteunen. Op een koude woensdagavond stond het stadhuisplein vol met hardlopers, allemaal in touw voor het goede doel. Een inzamelingsactie op zijn Rotterdams, niet lullen maar rennen. Meer dan 20.000 euro, 3000 lopers en (uiteraard) fakkels en YNWA.

Door west, langs de Euromast. Balletje bij de ballentent, red bull in je mik. Langs de maas met uitzicht op het Noordereiland en zuid. Dwars door de kubuswoningen weer terug naar het stadhuisplein. Drie bier op en kater (niks meer gewend). Dansende leaders op muziek uit de 90’s. Wat een avond. Schitterend.

wpid-wp-1482394799680.jpg

Feyenoord vs Vitesse

dsc03008

De laatste wedstrijd van 2016, een jaar dat voetbaltechnisch beroerd begon. Een mooie bekerwinst opleverde en in december een trots Legioen had. Nu die lijn doortrekken.

dsc03010

dsc03013

dsc03011

Mooie actie voor de hartstichting

dsc03014

dsc03024

dsc03029

In het stadion proefde je dat iedereen zich er van bewust was dat dit een belangrijke wedstrijd was. Er werd harder gejuicht dan bij een ‘normale’ Feyenoord vs Vitesse. En harder gefloten bij vrije trappen van de Arnhemmers. Er stond wat op het spel.

dsc03031

dsc03034

dsc03041

Feyenoord vs Ado Den Haag voor de bekerT

dsc02980

Ondanks dat de afstand tussen beide stadions net geen 36 kilometer bedraagt nam Ado op een woensdagavond met een late aftrap toch mooi een vol uitvak mee.

dsc02981

Ruim 32.000 toeschouwers in De Kuip. Niet slecht voor een bekerpotje.

dsc02984

Vorige week moest Feyenoord in het uitshirt spelen omdat de scheidsrechter in het geel aantrad. Een kleur die in de verste verte niet op het thuisshirt lijkt. Vandaag gewoon in het rood en wit.

dsc02986

dsc02987

De meest besproken man de laatste dagen. Hij stond gewoon in de basis.

dsc02991

1-0 door de beste Deen op de Nederlandse velden.

dsc02992

De rook is groen.

dsc02994

Strafschop wordt feilloos benut door Dirk. Daarna liep Feyenoord eenvoudig weg van Den Haag.

dsc02997

dsc03001

Ook deze penalty ging erin. De Hagenezen kunnen zich weer richten op de Chinese soap.

dsc03004

De anderen….

“Feyenoord kijkt niet meer naar anderen” kopte het Algemeen Dagblad twee dagen na de overtuigende zege op AZ. Ongeveer tegelijkertijd verscheen er een filmpje op internet waarop de spelers in de kleedkamer kijken naar de nederlaag van een van de concurrenten. De winnende strafschop wordt met gejuich begroet. Het een lijkt me het andere tegen te spreken.

Het is een van de nadelen, zoals wedstrijden om 12:30, sinds voetbalzenders zoals Fox het voor het zeggen hebben gekregen. Op ongeveer iedere dag van de week wordt er wel gevoetbald. Vroeger was het overzichtelijk. De Brabantse clubs speelden hun thuiswedstrijden op zaterdagavond en de rest van Nederland op zondagmiddag. Europees voetbal was op woensdag en de vreemde eend in de bijt was tweede paasdag.

In de laatste jaren heb ik op iedere dag van de week een wedstrijd gezien. En vaak ook nog op (bijna) ieder tijdstip. Bekerwedstrijden op woensdagmiddag en UEFA-Cup wedstrijden laat op de donderdagavond. Het is wachten op een aftrap in de ochtend.

Vroeger was niet alles beter maar dat er op de meeste velden gewoon op zondag om 14:30 werd afgetrapt was dat wel. Met je walkman met radiofunctie luisteren wat er op de andere velden gebeurde, en dan om kwart over vier van Jacques Nachtegaal te horen te krijgen dat het alsnog gelijk geworden was in een stadion in den lande. Soms met gejuich begroet en andere keren met een ‘het zal weer eens niet waar zijn’.

Nu is mobiel internet in De Kuip abominabel genoeg om in spanning gehouden te worden wat de andere uitslagen zijn, alleen is het niet meer nodig. Feyenoord, Ajax en PSV spelen (bijna) nooit meer tegelijkertijd. Het langzaam opzwellende gejuich als er positieve ontwikkelingen op een ander veld te melden zijn is iets van vroeger geworden.

Op zaterdagavond 22 mei 1993 was het druk in De Kuip voor de wedstrijd tegen Willem II. Alsof we wisten wat er zou gaan kunnen gebeuren. Voor meer dan 30.000 toeschouwers scoorden Taument en De Wolf al voor rust en was de buit binnen. Subersub Obiku maakte de 3-0 en blesseerde zichzelf door bij het juichen in een hek te gaan hangen.

Met goede moed, én een transistorradio, gingen we de volgende dag naar de Zevenhuizerplas. We hadden die middag geen oog voor anderen (lees : meisjes) maar luisterden gebiologeerd naar de meegebrachte radio.

Op het moment dat Van Breukelen een inschattingsfout maakte bij een schot van Sturing bleek dat we niet de enige waren die een radio mee hadden genomen naar het strandje. Overal klonken juichkreten en na afloop van de wedstrijd zag je overal opgetogen gezichten. Vitesse had gewonnen en Feyenoord had nog een inhaalwedstrijd te goed in Maastricht. Hoe dat afliep weet iedereen.

Toen keek Feyenoord ook niet naar anderen, om de simpele reden dat er niks te zien viel. De wedstrijd was immers niet live op televisie. Maar ze zullen ongetwijfeld geluisterd hebben.

13122017