Ar-gen-tina. Feyenoord vs RKC

De Kuip in de zon. Wedstrijd tegen een laagvliegert. Wat zou er fout kunnen gaan?

Rotterdam, gezien vanaf de tweede ring.

Speelde een goede pot. Maar dat vonden wij, de wijze mannen en vrouwen, al voor zijn goal.

Dickie ziet dat het nog niet al te best gaat.

Slecht leesbaar, maar er staat toch echt 0-2.

Aansluitingstreffer.

Uit deze vrije trap zou de 2-2 vallen.

Te vroeg met afdrukken. Je ziet de bal, die van richting verandert werd, al aankomen. De keeperT staat op het verkeerde been.

En zo staat het weer gelijk.

Tweede helft was een soort van stormloopje op het doel van RKC. Maar de bal wilde er niet echt in. Of het was onkunde, dat kan ook.

Vlak voor tijd hier de vrije trap…..

….waaruit de hier redelijk vrijgelaten Senesi de 3-2 zou binnenkoppen.

Stapel gasten.

Ondertussen wat gedoe met kaarten.

En zo stond RKC ineens met 10 man.

En 3-2 achter. Maar dat viel niet op de foto te krijgen.

En een zwaargewonde keeper. Manmanman, wat een gedoe.

Ouwe jongens, krentenbrood. Feyenoord vs Young Boys

Met de Metro en tram naar De Kuip. Zelfs André Bahia moest bij halte Wilhelminaplein 3 volle trams voor laten gaan.

Even mijn nieuwe camera uittesten. 30 x zoom in plaats van 20 x en ook betere avondfoto’s viel me al op.

Geen idee wie die gozert is die bij de warming-up is betrokken. Maar die kan echt geen enkele fatsoenlijke bal kaatsen.

Leuk bekertje op dat doek. Hebben we wel eens gewonnen.

De scheidsrechters hadden compressiekousen bij de damesafdeling gehaald.

Beetje vuurwerk joh. De boete kunnen die gasten van Young Boys direct meenemen in een zak met Franken.

 

 

Ga ik even naar het toilet mis ik bijna een goal zeg.

Die Young Boys waren wel een stuk beter dan in Zwitserland.

“We didn’t know you where in….”

Zwitserse Franks zat die gasten.

Tweede helft was moeilijk, vrij moeilijk.

Helaas wel terecht.

Jorgensen buigt het hoofd. Het wordt nog lastig in deze poule.

Eten bij een Kolonel

Bastiaan komt thuis met Engelse leerstof en vouwt er een prop van. “Ken ik al.”

Okay, dus wij “Okay, don’t talk the talk but walk the walk”. Met andere woorden niet opscheppen maar laat het maar zien. Geen woorden maar daden enz. enz.

Als je een tien haalt mag je eten waar je wilt. Zo niet dan eten we erwtensoep. Enfin, zo zaten we dus in een Amerikaans restaurant gerund door een heuse kolonel.

Aorta

Na de eerste kilometers kwam het hermetisch gesloten hek van 1908 in zicht. Ik vroeg me af of de auto’s van de spelers hier geparkeerd zouden staan voor de uitwedstrijd van vandaag. Een uitwedstrijd die ik probeerde te ontlopen door hard te gaan lopen.

Vanaf de carpool-plaats bij Barendrecht naar huis zou ik een groot deel van de Klassieker kunnen ontlopen. Mezelf streng toesprekend dat ik niet op mijn telefoon zou kijken naar de tussenstand.

Na 1908 kwam het nieuwe varkenoord in zicht, bij de kraamkamer van de club was het Feyenoord-logo prominent aanwezig. Op de velden was niemand te bekennen. Voor De Kuip, die er op niet wedstrijddagen imposant maar ook wat verloederd uitziet, was een plukje meisjes met hoofddoeken aan het klimmen op de hekken voor de ingang. Aan niets was te merken dat de vaste bespeler van dit stadion over minder dan een uur aan de aftrap zou staan van een zeer beladen wedstrijd.

Op de Erasmusbrug kwam een hardloper in Feyenoord-shirt me tegemoet. De club is nooit ver weg in de stad. Al was dat meer zichtbaar in het recente kampioensjaar. Als je wint heb je vrienden.

Iets verderop was de Coolsingel net van een nieuwe laag asfalt voorzien. Auto’s mochten er nog niet rijden dus ik besloot de zwarte bovenlaag voor het stadhuis eens te testen. De marathonlopers kunnen gerust zijn het asfalt ligt er goed bij. De neiging om mijn handen in de lucht te steken bij een denkbeeldige finish kon ik net onderdrukken. Er was toch niemand om me toe te juichen.

Bij het stoplicht op het schieplein stond een jongen in Feyenoord trainingspak naast me. We wensten elkaar succes, tegen beter weten in. Hij was op weg naar de kroeg en was zo te zien niet de enige. Bij het halve maatje zag het er druk uit. Nog een minuut of vijf voor de aftrap en nog een kilometer of vijf te gaan.

Tegen mijn afspraak in installeerde ik snel de app van Radio Rijnmond om midden in de voorbeschouwing van Joop van Daele te vallen. Maker van de goal die van Feyenoord de beste van de wereld maakte. Daarna kon het alleen maar minder worden.

Bij De Gouden Snor stond er een rood-witte haag van ballonnen voor de deur. Feyenoord-liedjes en de geur van sigaretten kwamen me tegemoet.

Na het melanchton kreeg Feyenoord een corner en nog geen 100 meter verder lag de bal al in het netje. Ik was de hockey nog niet voorbij of de wedstrijd was al gespeeld.

Hardlopend van zuid naar noord kom je overal plekken tegen die met Feyenoord te maken hebben of die je door het verleden met Feyenoord associeert. De club als levensader van de stad. Al is een bypass dringend nodig voordat het te laat is voor deze patiënt.

Feyenoord vs Heracles. De ene is de andere niet…

Als je goed kijkt is het eigenlijk een bende rondom De Kuip. Allemaal bedrijven en slecht onderhouden groen.

Nog niet zo lang geleden was Feyenoord vs Heracles de wedstrijd die alles zou veranderen. We zouden weer meegaan in de vaart der volkeren. De realiteit is echter dat we na 10 wedstrijden in dit seizoen in het rechterrijtje staan.

Door velen als de oplossing voor Stam gezien. Door mij niet. Met Dirk gaat het echt niet beter. Maar Stam kan beter vandaag dan morgen nog zijn biezen pakken.

Niet echt vol maar de mensen die er nu zijn verdienen een lintje.

En weer puntverlies. Japio heeft geen idee. En ik heb geen zin om me erover op te winden.

Ontdek je plekje, hardlopend.

Ik kwam zondag tijdens rondje hardlopen langs Huys Vermuyden. Motto van die familie was ‘niet zonder Arbyt’ en toen ging er een lichtje branden. Dat had ik eerder gezien. En wel in de kathedraal van Ely in Engeland


In een van de glas-in-lood ramen deze Nederlandse tekst. Dat zit zo. Cornelis Vermuyden was een Zeeuws waterbouwkundige die de Nederlandse waterbouwtechnieken introduceerde in Engeland en een aanvang maakte met de droogmaking van het veengebied The Fens in East Anglia. Hij werd hiervoor in de adelstand verheven.

Het motto van Vermuydens familie, “Niet Zonder Arbyt”, dat voorkomt op een huis van Vermuyden in Fen Drayton, leeft voort als het officiële motto van het districtsbestuur van South Cambridgeshire, het enige Nederlandstalige motto in de Britse civiele heraldiek. Het werd tevens het devies van een onderdeel van de Royal Air Force dat hier tijdens de Tweede Wereldoorlog was gelegerd en vaak over Nederland vloog. Daaraan herinnert een glas-in-loodraam in de kathedraal van Ely, waarin het motto weer terugkeert.

Phantom

Door de mail die ik van Feyenoord ontving ging de fantasie met me aan de haal. Via het bericht, versierd met een pompoen, skelet en spook kon je je kind inschrijven voor een Halloween-tour door De Kuip. Met Makaay als fantoom en Joszef als magier.

In de herfstvakantie wordt het mooiste stadion van Nederland omgetoverd tot een waar spookhuis las ik. Dat het kan spoken in De Kuip daar kan menig club over mee praten. Maar de laatste veertig jaar is het stadion ook een kerkhof gebleken voor menig trainer.

De eerste oefenmeester die ik aan het werk zag was Rinus Israel. Het bewijs dat een goede verdediger niet vanzelfsprekend een goede trainer hoeft te zijn (hallo Jaap!). Daarna volgden nog 20 trainers waarvan er behoorlijk veel het veld voortijdig moesten ruimen, of er zelf de brui aan gaven. De Kuip als knekelhuis voor gesneuvelde oefenmeesters.

Dat het huidige bestuur volledig uit ‘ad’-jes bestaat en er geen levende ziel voor een bestuursfunctie valt te vinden geeft ook te denken. Waarschijnlijk is iedereen bang voor de vele lijken in de kast van het Maasgebouw.

Zo bezien is het stadion de juiste plek voor een Halloween-tour.