A knee that is wounded….

wpid-wp-1487066219804.jpg

Dat was een hele zware training afgelopen zondag, bijna 30 kilometer over besneeuwde fietspaden. Het leverde behalve vermoeide spieren ook een paar zieknatte, en ijskoude voeten op. Mijn linkerknie is nog steeds geirriteerd en waarschijnlijk belast ik mijn rechterknie daardoor nu teveel (heeft iemand ooit gezegd dat hardlopen gezond is?) die ook een beetje pijn doet.

Ik heb dus heel verstandig deze week alleen op woensdag meegetraind. De andere dagen heb ik laten schieten. Ik heb er niks aan om straks helemaal uitgeschakeld te zijn. Aanstaande zondag staan er weer 30 kilometers op het programma en als ik die 6 rondjes van 5 km heelhuids doorkom dan zit het wel snor.

De weg naar de Coolsingel gaat niet over rozen.

12 jaar terug in Lissabon

Of we dit de hele dag gingen doen? De vraag stellen was hem beantwoorden. Menno en ik keken de vraagsteller aan en konden niet anders dan bevestigen dat wat ons betreft de wedstrijddag zou bestaan uit het slenteren van kroeg naar kroeg. Een flauw voorjaarszonnetje bescheen het Christusbeeld aan de andere kant van de Taag.

DSC08138

Ik was op woensdagavond al in de hoofdstad van Portugal gearriveerd. Aankomen in een vreemde stad in het donker zorgt bij mij altijd voor wat reizigerskriebels. Als de zon onder is hebben grote steden vaak een heel ander dynamiek. Een kroeg om de hoek van het hotel zag er goed genoeg uit om een paar biertjes te gaan drinken. De rest zou pas op donderdag arriveren en alleen aan de bar zitten is meer iets voor dronkelappen.

Op het televisiescherm in de hoek van de kroeg begon een uitzending van het Portugese sportjournaal. Ruud Gullit had het er over ‘sexy-football’. Op de straat buiten het café waren dames van lichte zeden op zoek naar klandizie. Ik wandelde langs statige huizen op weg naar mijn hotel.

Lissabon (1)

Na het ontbijt op de wedstrijddag nam ik de metro naar het centrum waar ik de rest ontmoette. Ze hadden er vanaf Brussel al een hele dag opzitten. In een poging de toerist uit te hangen besloten we een tram langs alle highlights te nemen. Het was best een goed idee alleen kwam de tram maar niet opdagen. Een kroeg tegenover de halte bood uitkomst.

DSC08141

En zo brachten we de dag door terwijl we steeds meer bekenden tegenkwamen. Van kroeg naar toeristische trekpleister en van trekpleister naar kroeg.

DSC08171

Voetbalsupporters nemen bij voorkeur pleinen in. Enerzijds strategisch. Want je kunt, mocht de situatie zich voordoen, alle kanten op. Maar met verzamelen op een plein laat je ook zien aan de inwoners dat je er bent. ‘Wij zijn hier en nemen jullie belangrijkste plein in beslag’. Bij voorkeur hang je ook nog eens wat vlaggen aan een beeld. Exact de dingen die wij ook deden op die donderdag in februari.

DSC08208

Bier kwam in grote plastic glazen en dat kwam het aantal onnavolgbare acties door het Legioen ten goede. Er werden oude vrouwtjes ten huwelijk gevraagd en Aziatische toeristen toegezongen. Het fraaie stadion was verre van uitverkocht en tijdens de aftrap zorgde de aanwezigheid van de plaatselijke politie voor wat commotie in het uitvak. Er was wat gedoe met vlaggen en toen de lucht opklaarde stond Feyenoord 0-1 voor.

DSC08288

Uiteraard ging de wedstrijd verloren, zoals zo vaak met Europese uitwedstrijden. Het meegereisde Legioen werd bedankt en ik zocht moe mijn hotelkamer op. Het was weer een mooie trip.

Lissabon (20)

Kom op Dirk

DSC03579

Begrijp me niet verkeerd, ik begrijp de waarde van Kuyt in het elftal en Dirk gedraagt zich normaliter als een prima aanvoerder (al kan ik me voorstellen dat supporters van andere clubs wat moe worden van zijn gepreek) al had hij zaterdagavond gewoon zijn mond moeten houden. Zowel het laatste half uur tegen Twente als de wedstrijden tegen NEC en AZ-uit speelde Feyenoord heel erg goed. Ik neem aan dat hij vanaf de bank hetzelfde ziet als wij.

Het doel moet voor alle spelers hetzelfde zijn en anders schik je jezelf nog maar 12 wedstrijden in je lot. Mochten we dankzij Dirk op de Coolsingel terecht komen dan verdient hij een standbeeld. Nog 1080 minuten voetbal. 1080 minuten waarin hij echt zijn waarde nog wel kan bewijzen.

Feyenoord vs FC Groningen

“De paarden van de hoop galopperen, maar de ezels der ervaring lopen langzaam”

Dat kan een of andere onbekende Rus wel ooit bedacht hebben maar voorlopig is het hoop dat ons op de been houdt. Hoop op iets wat gisteren voor het eerst voorzichtig bezongen werd.

DSC03541

Rotterdam in een witte omgeving.

DSC03545

Na het eten op weg naar De Kuip in het donker. Avondwedstrijden blijven speciaal.

DSC03553

El Ahmadi leidt de mannen het veld op.

DSC03557

DSC03558

Feyenoord was, op een klein slippertje na, heer en meester. Een genot om naar te kijken.

DSC03562

1-0 door Toornstra, alle veldspelers delen in de feestvreugde.

DSC03566

Groningen verder in de verdrukking.

DSC03569

In de tweede helft hetzelfde speelbeld.

DSC03573

En als zelfs Jan-Arie hakjes achter het standbeen langs gaat geven dan groeit de hoop nog meer. En de voorsprong ook.

DSC03577

Rode kaart.

DSC03579

Dirrek mag het veld in.

DSC03585

De belangrijkste wedstrijd is de volgende. Altijd.

De lenigheid van een kluisdeur…

Op weg naar de marathon van Rotterdam kocht ik laatst een nieuw paar Saucony’s (het merk waar ik de marathon van 2016 ook op liep) bij run2day op de Meent in Rotterdam. Bij aanschaf kreeg je ook een voucher voor een clinic van Errol Esajas bij Sport Performance Centre Rijnmond. Een paar maanden terug had ik ook al een clinic van hem bijgewoond in het filliaal van run2day en dat was erg leerzaam.

wpid-wp-1486712954452.jpg

Hij begeleidt topsporters (de wederopstanding van Jan-Arie van der Heijden in De Kuip is een van zijn vele verdiensten) met net zoveel enthousiasme als dat hij recreanten van tips en trucs voorziet. Het filmpje over het verschil van looptechniek tussen Afrikaanse en Amerikaanse marathonlopers is echt een eye-opener (ik had het bij de eerste clinic al gezien maar het blijft rete-interessant. Als ik het filmpje online vind zal ik het eens posten) en bijna eng om te zien hoeveel kracht er op je gewrichten komt door een verkeerde techniek. Na het filmpje gingen we de zaal in voor wat loopoefeningen.

wpid-wp-1486712966118.jpg

Wat ik vooral leuk vond om te zien was dat we oefeningen deden die we op de woensdagavondtraining bij De Kieviten ook doen zoals tripling en skipping (ik ben daar erg slecht in). Het accent bij Errol lag deze avond voornamelijk op lenigheid (en voor zijn leeftijd is hij erg lenig). We kregen tips om je lenigheid te verbeteren en om op eenvoudige wijze je spieren sterker te maken. Nu probeer ik wanneer ik tijd heb op de niet-hardloopdagen wat core-oefeningen te doen, maar tijdens de clinic bleek dat ik de lenigheid van de kluisdeur van de Nederlandsche bank heb. Tijd om daar eens aan te gaan werken.

Dus als je me salsa-dansend-beweging-makend over straat ziet lopen of over ieder hekje als een hordenloper ziet stappen denk dan niet dat ik gek geworden ben. Ik ben alleen maar bezig om leniger te worden 😉 Had ik nu maar geluisterd naar het sportmedisch advies in 1986. Is snookeren geen sport voor mij?

wpid-wp-1486712946633.jpg

 

Support ons

‘Support ons’ Het lijkt op een noodkreet die je wel eens ziet op een poster over ramp in een ver tropisch land. Ellende veroorzaakt door een cycloon met vrouwennaam. Op de poster in de bushalte kijkt een meisje met ravenzwart haar treurig in de camera. De kreet ‘support ons’ lijkt in de verste verte niets met sport te maken hebben.

Toch speelde Feyenoord eenmaal in shirts met deze tekst als opdruk. Niet zozeer om de club financieel te steunen (iets wat in die dagen overigens hard nodig was). Nee met deze ‘reclame’ op de borst waren de eens stoere havenarbeiders van zuid wanhopig op zoek naar de steun van haar supporters.

Financieel én sportief (vaak gaan die twee zaken hand in hand, ironisch genoeg de naam van ons clublied) zijn het aan het einde van de jaren tachtig inktzwarte tijden voor de Rotterdammers. Het seizoen ‘88-’89 is onder trainer Rob Jacobs met een vierde plaats nog redelijk afgesloten. De vierde plek gaf destijds recht op UEFA-Cup voetbal en dat was na een seizoen ervan verstoken geweest te zijn een welkome bron van inkomsten voor de stadionclub. Trainer Jacobs botst echter veelvuldig met technisch directeur Kraay en vertrekt naar de Griekse competitie. Hij wordt opgevolgd door de kroonprins van het trainersgilde: Pim Verbeek.

Het seizoen ‘89-’90 onder nieuwe trainer Verbeek begint dramatisch. Op de eerste speeldag gaat Feyenoord met 3-0 kansloos onderuit in de Galgenwaard. Gevolgd door een schamele 1-1 in De Kuip op de woensdagavond erna tegen FC Volendam. Een paar dagen later komt Fortuna Sittard op bezoek in Rotterdam en wanneer de Limburgers een 0-2 voorsprong nemen is de maat vol.

Het speelveld wordt bestormd door de eigen aanhang en de spelers worden de catacomben ingejaagd. De spreekkoren richten zich op het bestuur, niet voor de laatste keer in al die jaren dat ik naar Feyenoord ga. Ook ik sta uiteindelijk (eventjes) op het veld. Niet zozeer om mijn woede te uiten maar meer omdat ik nog nooit op het veld geweest was.

De twee (uit)wedstrijden erna volgt er weinig verbetering. Bij Haarlem (3-1) en Vitesse (2-1) wordt verloren en Feyenoord bungelt onderaan de ranglijst. Het grote voetbalbolwerk van Rotterdam is het lachertje van de Eredivisie.

De volgende thuiswedstrijd is tegen FC Groningen, de tegenstander van aanstaande zaterdag, en de club vreest voor nog meer ongeregeldheden en doet een bijzonder beroep op haar fans. In plaats van sponsor HCS (die bestaan overigens nog, zelfs het logo is bijna hetzelfde) staat er ‘Support ons’ op het rood-witte shirt.

De wedstrijd die volgt, voor slechts 10.113 getrouwen, is exemplarisch voor het hele seizoen. Na twee minuten staat het al 0-1 voor de Groningers en ondanks dat Feyenoord tot twee keer toe gelijk maakt (twee goals van huidig technisch directeur Van Geel) komen de Groningers na zeventig minuten weer op een 2-3 voorsprong. Uiteindelijk is het Sjaak Troost die vlak voor tijd de gelijkmaker scoort en een puntje uit het vuur sleept voor de Rotterdammers.

Feyenoord eindigt dat seizoen op een beschamende elfde (11e!) plaats. Een van de vele rampseizoenen die ik meemaakte (iets met een gifbeker). Zaterdag moet er ‘gewoon’ gewonnen worden van FC Groningen. Op naar een betere klassering dan in seizoen ’89-’90.

LNSupportOnsLN_0

fotocredits Lunatic News.

Een lange weg….

wpid-wp-1486468639669.jpg

Zo, dat viel me niet tegen na een weekend Engeland. Een weekend waarin ik voor het eerst weer bier dronk na een paar weken lid geweest te zijn van ‘de blauwe knoop’. Zondag kwamen we te laat aan om aan te haken bij de marathongroep en fysiek was het ook niet echt haalbaar. Je blijft toch altijd wat langer dan gedacht in de bar plakken hé.

Zodoende maakte ik mijn lange duurloop op maandagochtend. Van Berkel richting het vliegveld en langs de A13 door naar de Ackerdijkse plassen. Een mooi natuurgebied met uitzicht op de skyline van Rotterdam. Maar toen was ik pas 12 kilometer onderweg en moest ik nog wat nieuwe wegen uitproberen om niet te snel thuis te zijn. Slinderdeslang door de Oude Leede via randje Pijnacker op naar Berkel. Het schema zei 25, ik kwam op 24 uit. Die ene kilometer gaat het verschil niet maken op 9 april en ik was blij dat ik weer thuis was. In mijn eentje zo’n end rennen is niet echt iets voor mij. Ik ben meer een sociale loper, al kletsend maak ik de kilometers makkelijker.

De hele 24 kilometer lang bleef mijn harstlag prima op orde voor een lange duurloop (zie uitleg hier). Gemiddeld op 140bpm, zo’n 40 slagen onder mijn maximale inzet. Op social media zie ik geregeld plaatjes voorbij komen van trainingen waarbij het duurlooptempo niet veel afwijkt van het beoogde wedstrijdtempo. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar mijn trainer raad het ons af. Heel langzaam in het weekend, versnellingen en tempo doordeweeks. Het doel is uiteindelijk hetzelfde, op 9 april heelhuids over de finish op de Coolsingel komen.