Special Gerard Meijer

Gisteren was ik bij La Salute voor de overhandiging van de special over ‘Ome’ Gerard Meijer aan de hoofdpersoon. Mooi om al die Feyenoorders te zien die langskwamen voor hun oude verzorger. Been, Kuyt, Houtman, Van Gobbel, Blinker, Pi-Air, Bosvelt, Eddy PG, Piet Romeijn, Van Daele (met bril) en nog veel meer. Maar ook Van den Herik en Jan de Jong. Het was een mooie avond.

Het artikel dat ik leverde aan deze special kun je hier lezen.

Warm en trots

Alsof de duvel er mee speelde. Na al dat trainen in de kou (voor de meeste deelnemers dan, niet voor deze mannen) was het zondag wederom warm. Te warm. Terwijl Bastiaan en ik op de Slinge op Sandra aan het wachten waren voelde je de warmte al.

Tussen de Kenianen en Sandra heel veel bekenden gezien. Sommigen zagen er goed uit qua tempo en fysiek. Bij anderen had ik het idee dat het nog wel erg zwaar voor ze ging worden. Iets wat je aan de finishtijden ook wel kon zien.

De power-up werd goed gebruikt. De lopers van boven de 30 maakten soms zelfs het Mario power-up geluidje.

Yes, daar is ze. Sandra had het zoals iedereen erg zwaar. Hierna moest ze nog ongeveer 6 kilometer. Zes kilometer waaronder dat saaie stuk bij de deur voor Ahoy waar ik vorig jaar afvroeg waar ik in vredesnaam mee bezig was. Maar Sandra bikkelde door, zoals we haar kennen. En na 21,6 kilometer kon ze wisselen met schoonzus Sandra. Na wat water, chocolade en chips was het tijd om richting Zuidplein te wandelen. Daar aten we een mihoen Singapore om vervolgens richting Coolsingel te gaan. Ondertussen liet de app van de Marathon weten wie er over de streep waren gekomen.

En Sandra mocht de laatste meters onder luid gejuich de Coolsingel over rennen. Goed gedaan ladies!

Feyenoord vs Willem II. Krassen op mijn ziel en in het programmaboekje.

Bastiaan was uiteraard al vaker geweest. Zijn maatje nog niet.

In het programmaboekje stond de uitslag van de recente bekerklassieker. Die werd vakkundig aangepast door beide heren.

Zo ziet een stadion eruit.

Toen alles nog koek en ei was.

Doelpunt. Sandra pakt op de achtergrond de snoepjes al.

Maar meer dan twee keer juichen zat er niet in. Wat een kansloze pot voetbal.

Derbytime, de wedstrijd die je wist die zou komen

Eigenlijk was het nauwelijks een verrassing te noemen. De instelling, het voetbal én de uitslag van de wedstrijd op Woudestein gisteren. Vol goede moed stapte ik op de fiets, net zoals die traumatische zondag in mei 2017, richting Kralingen. Rondom de plas tientallen hardlopers ontwijkend, wat lopen die lui in de weg joh, die aan het trainen waren voor de marathon. 

Schitterend hardloopweer. Zelf had ik er ook zestien opzitten voordat ik op de fiets stapte. Maar man wat is dat Kralingse bos druk met lopers. Leek wel gewoon file-lopen.

Wooden shoes.

Fietscombi.

Geen Jupiler meer bij Excelsior maar Bavaria. De vijf zat in de klok. De vijf van vijf voor twaalf.

De Robin van Persie-tribune was nog leeg. 

Maar alles was gericht op onze nummer 32.

Over the Rainbow.

Uitvak, niet echt goed bij stem.

Die witte broeken en sokken 🙁

Matig.

Robin ligt op het kunstgras voor zijn eigen tribune.

Mannenhoek.

Tweede helft.

Geen schim van de speler van vorige week.

Toch 0-1. 

Maar niet voor heel lang.

Alles of niets.

Niets dus.

Hoe lang nog?

 

 

Feyenoord vs Fortuna, een exhausted battery

‘Exhausted battery’, dat is wat mijn camera aangaf toen ik de standaardfoto van twee elftallen die het veld van De Kuip betreden foto wilde maken. Enfin, dan maar foto’s maken met mijn nieuwe iPhone. Al zoomt deze natuurlijk niet zo ver in. Aan de andere kant was het misschien maar beter ook want zoveel viel er nou ook weer niet te zien op deze koude woensdagavond.

Het was niet echt druk. 

De enige reden die ik kon bedenken dat ik bij deze wedstrijd was is het feit dat als ik dit soort wedstrijden, in dit soort seizoenen, zou gaan overslaan het punt steeds dichter- en dichterbij gaat komen dat het me überhaupt nog wat doet. Zie het als een soort commitment, een verstandshuwelijk.

Een dubbelsjaal. Ik hoop niet dat ie er teveel uit China heeft laten komen.

Het duurde even, maar uiteindelijk werd het 4-1 en zitten we gewoon weer in de kokerT van de KNVB.

 

Feyenoord vs Fortuna, een wedstrijd waar je niets aan hebt geMIST

Daarachter ergens zou je de Brienenoord moeten zien.

Kwart voor vijf is eigenlijk ook gewoon een ruktijdstip.

Veel spelers uit de eigen jeugd in de basis.

Ook in de eerste helft had Feyenoord het al moeilijk met Fortuna. Er werden aan beide kanten kansen geMIST.

Dat zien de beleidsbepalers ook. Feyenoord MISTe creativiteit.

Deed me denken aan mijn allereerste wedstrijd.

Onverdiend is het niet eens.

Ik mag hopen dat dit de allerlaatste keer is dat we deze idioot het rood en wit hebben zien dragen. Kansloze ballen, inspiratieloos rondlopen en ook nog eens ruzie maken met supporters tijdens de wedstrijd.

Veel ‘blessures’ die plotsklaps ook weer verdwenen. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

En op het moment dat zelfs een gelijkspel erg ver weg lijkt slaan de Limburgers toe. 0-2 tegen Fortuna, waar hebben we dat eerder gezien. Iemand al om Gunder Bengtsson geroepen?

 

Feyenoord vs PEC Zwolle

Om de hoek bij De Kuip heb je de Feijenoordkade. Ik vraag me af hoe vaak dit bordje gejat is.

Eens kijken of we thuis ongeslagen blijven.

Op je muil.

PEC in de verdrukking.

De corner waar de 2-0 uit zou vallen.

Jippie!

SinterClasie strooide weer met passjes.

Strafschop!

O nee, toch niet.

Gewonnen. En die gasten moeten helemaal terug naar de Far East. Met hun kamelen over de zijderoute vermoed.