Bordes

wpid-wp-1490782414376.jpg

Als ik op de Van Brienenoordbrug in de richting van Dordrecht rijd dan kijk ik steevast even naar rechts. Naar De Kuip in haar volle glorie. Op mooie dagen glinstert het dak je tegemoet en priemen de lichtmasten richting de hemel. Hetzelfde heb ik als ik op de Coolsingel loop, of op weg naar zuid langs het stadhuis rijd. Mijn blik blijft altijd even hangen bij het bordes.

Dit jaar sta ik zeker al drie keer op de Coolsingel. Bij de start en finish van de Marathon en bij de finish van de Roparun, bijna 8 weken later.

En toch, toch kan ik iedere keer mijn gedachten niet bedwingen om Dirk er met de schaal te zien staan. De gedachte alleen al zorgt voor een soort kippenvel dat ik in 2002 ook had toen we op weg waren naar de UEFA-Cup. Laat het maar weer zo’n mooie april en mei-maand worden.

Laatste loodjes…

Moe. Dat was wel de beste omschrijving van mijn fysieke gesteldheid vorige week. Moe van het vele trainen én de 36 kilometer van de zondag ervoor.

Na de langste duurloop heb ik woensdag wel gewoon met de Kieviten meegetraind. Een tempoloop met beklimming van de Rotterdamse alp. De trainer had meer zin in de beklimming dan de A-groep. Iedereen hield in om de kans op blessures te voorkomen.

De rest van de week heb ik uitgerust en (on)bewust me wel met de aankomende marathon bezig gehouden. Een bezoek aan de fysio en masseuse en een meeting bij Run2Day over de 42 kilometer van 9 april aanstaande.

wpid-wp-1490684347572.jpg

Nu moeten we het ook allemaal niet groter maken dan het is. Er staan op die zondag ongeveer 30.000 hardlopers aan de start. Sommige zijn dikker en sommige zijn dunner. Sommige zijn in vorm en sommige wat minder. Niet teveel stress, je leven hangt er niet van af.

wpid-wp-1490684336716.jpg

Afgelopen zondag stond de laatste lange duurloop op het programma. Bij terugkomst in Bleiswijk stond er weer 23 kilometer op de teller en zodoende heb ik in de maanden januari, maart en april telkens meer dan 200 kilometer hardgelopen.

Mijn spillebeentjes zijn wat gespierder geworden en mijn broeken zakken van mijn kont af. Volgens mij ben ik er wel klaar voor. We gaan het in ieder geval niet groter maken dan dat het is.

‘ik sta spataderen te krijgen’ update marathon.

wpid-wp-1490098226513.jpg

Dát was leuk afgelopen zaterdag. Vorig jaar juli had Sandra kaartjes voor de musical De Marathon gekregen van Patrick en Annemieke. Het duurde nog bijna een jaar voordat we de musical ook daadwerkelijk konden zien.

In het hele promotie-gebeuren rondom de musical hadden we ook nog een kleine rol. Met de Rotterdam Running Crew liepen Sandra en ik beide een rondje vanuit het Luxor (link hier). De voorstelling was er een, zoals viel te verwachten, met een lach en een traan. Zoals het leven zelf zo vaak is. Rond middernacht lagen we eindelijk weer in ons mandje.

wpid-wp-1490023338366.jpg

Of dat verstandig was? Tsja, er stond een dag later een generale repetitie op het programma. Vijfendertig kilometer langs de Rotte, de ultieme test. Sommige lopers lopen maar 1 keer boven de 30 en sommigen meerdere keren. Dat ligt o.a. aan de tijd die je wilt gaat lopen en waar je jezelf het prettigst bij voelt. Zoals eerder gezegd wil ik (ruim) onder de vier uur uit gaan komen (en 5 minuten vind ik al ruim). Of dat gaat lukken? Lastig te zeggen, afgelopen zondag had ik die 7 kilometer extra ook wel gered als het had gemoeten.

wpid-wp-1490023324241.jpg

Als ik straks op 9 april aan de start sta (en er gebeuren geen gekke dingen) dan heb ik er meer dan 800 kilometers specifieke marathontraining op zitten. Het zou voldoende moeten zijn.

Op 9 april rustig van start gaan en jezelf niet gek laten maken door andere lopers of toeschouwers. Pas na een kilometer of vijf wil ik op mijn beoogde tempo zitten. Alle statistieken van de laatste lange run zaten wel snor, goede pasfrequentie en goede hartslagzone. Ik heb er alle vertrouwen in. Nu gewoon heel blijven.

wpid-wp-1490023396822.png

Update marathonplannen.

Als ik de verhalen zo links en rechts eens lees ben ik er niet rouwig om dat ik mijn startbewijs voor de CPC had verkocht. Ten eerste speelde Feyenoord een prima pot voetbal en ten tweede begreep ik dat het wel erg warm was. Nu kan dat op 9 april ook zomaar het geval zijn maar dan hoop ik voor 14:30 (de starttijd van de CPC) wel binnen te zijn. Niet in de laatste plaats om voetbal te kunnen kijken.

wpid-wp-1489480178221.jpg

Vrijdagavond liep ik met wat medelopers van De Kieviten een rondje door Berkel en Bergschenhoek. We hadden het idee om er maar 12-15 te lopen maar het was gezellig dus een extra omweg was zo gevonden.

wpid-wp-1489480188768.jpg

Zondag stond er eigenlijk 27km op de planning maar dan zou ik net op tijd thuis zijn om nog even te douchen voordat ik naar De Kuip zou gaan. Gelukkig was het Feyenoord-gehalte onder de zondaglopers vrij hoog en toen de trainer naar links liep ging ik met drie andere seizoenskaarthouders rechts richting Bleiswijk. Het werden dus 22 kilometers maar op die 5 komt het straks niet aan. Met de kilometers zit het wel snor, dat zijn er rond de 50-55 per week.

Sinds het begin van de marathontraining (halverwege december) liepen we 13 x meer dan 20 kilometer waaronder 3 x rond/boven de 30. Aanstaande zondag staat de laatste lange duurloop op het programma. Vijfendertig kilometer langs de Rotte. De laatste grote test voor de Marathon. Het klinkt gek maar ik heb er gewoon zin in. In de Marathon ook wel maar die is gelukkig pas over een paar weken zodat ik nog even aan het idee kan wennen. Op naar de Coolsingel!

 

 

Rondje Peel, update marathonplannen

Vorige week heb ik mijn startbewijs voor de CPC verkocht. Normaliter geldt de CPC als een goede test richting de marathon (vier weken later) maar ik heb er niet zoveel zin in. Ik ga liever naar De Kuip. Het worden nog 9 hele zware wedstrijden en daar wil ik gewoon bij zijn. De vier komende thuiswedstrijden en de uitwedstrijd tegen Excelsior ben ik present.

De CPC zou ik dan al testloop gebruiken en niet voluit gaan. En dan vind ik het zonde om daarvoor én naar Den Haag te reizen én Feyenoord te missen. Deze medaille boeit me niet zo, die van 9 april des te meer.

wpid-wp-1488880728204.jpg

Afgelopen vrijdagochtend liep ik een moeilijke 11 kilometer. Moeilijk omdat mijn knieen nog steeds zeer aanvoelden en het was erg vroeg, het ging niet eenvoudig. Mooie test voor de Roparun straks 🙂

wpid-wp-1488880710122.jpg

Afgelopen weekend was ik weg met de familie van Sandra’s moeders kant. Met meer dan 30 man in een huisje. Op vrijdag dronk ik lekker een paar biertjes en op zaterdag twee wijntjes bij het eten. De wekker had ik om 07:00 (waarom doen we dit?) uur gezet om een half uurtje later op pad te gaan voor de 28 kilometer die op het programma stond. Gelukkig had Luca het idee opgevat om op de fiets mee te gaan, net zoals tijdens Roparun 2015 toen ik door haar in de val werd gelokt om als loper mee te gaan. Dit was een soort van goedmakertje 🙂

Het werd een ronde om natuurgebied De Peel heen en op de terugweg kwamen we twee keer op een modderpad terecht. Dat ging mij lopend beter af dan Luca op een gewone fiets want die moest echt klunen af en toe. Dan gaat het op schoenen nét iets makkelijker.

Bij de ingang naar het natuurgebied gaf mijn horloge 29 kilometer aan en toen vond ik het wel weer mooi geweest. Mijn ledematen vonden het fietsritje terug in ieder geval erg fijn. Alles weer lekker losgefietst.

De 29 kilometer vielen me een stuk minder zwaar dan de 23 kilometer een week eerder. Achteraf gezien zag ik dat mijn gemiddelde tijd eigenlijk iets te snel was, voor een keertje mag dat wel maar eigenlijk moet dit zo’n 20-30 seconden boven je beoogde marathontijd liggen. Dinsdagavond liep ik een redelijk snelle en ook redelijk pijnvrije 13 kilometer door de Berkelse polders. Een teken dat het de goede kant op gaat met mijn ledematen.

wpid-wp-1488960640683.jpg

Hopelijk blijven de pijntjes nu weg en kan ik de komende weken opbouwen naar de 35 kilometer op 19 maart en de relatief minder lange afstanden de weken erna. De gemiddelde afstand die ik nu per week loop ligt tussen de 50 en 60 kilometer, een afstand waarvan studie uit wijst dat het de ideale trainingsarbeid zou moeten zijn voor amateurs die al een keer de marathon hebben gelopen.

Op naar mijn verjaardag en op naar de marathon!

Update marathon 2017

600 kilometer. Dat is ongeveer de afstand die ik sinds december liep in aanloop naar de marathon. Zeshonderd kilometer training langs de Rotte en rond Berkel en omgeving. Dat is ongeveer van Rotterdam naar Sønderborg, een plaatsje in Denemarken. Nog een kilometer of zestig rennen en we hebben het al over de afstand Rotterdam – Fredericia, de plaats waar Jorgensen vandaan komt.

wpid-wp-1488191447604.jpg

Afgelopen zondag stond er een ‘bescheiden’ 23 kilometer op het programma. 23 kilometer terwijl de rest van hardlopend rijnmond 28+ leek te doen, dat zag er goed uit op Facebook en Instagram. Nu moet iedereen gewoon lekker heel blijven.

Met de kieviten liepen we de 30 kilometer vorige week en afgelopen week was het rustweek. Dat kwam goed uit met de voorbereidingsrun en de run zelf van de Rotterdam Running Crew.

wpid-wp-1488191488232.jpg

Twee keer 8 kilometer is zelfs voor een rustweek echter ietwat te weinig. En dus liepen we op vrijdag met nog wat Kieviten een 15 kilometer op tempo (mijn knieen doen het weer goed, lang leve de fysio). Het was een leuke mix mensen en ondanks al het gebabbel onderweg liepen we een redelijk vlot tempo.

Het was zo’n loop dat je er eigenlijk nog wel 5 a 10 kilometer achteraan had willen en kunnen plakken. Zondag ging het iets minder makkelijk. De eerste 15 kilometer liepen we op duurlooptempo (5:45) en de laatste 8 op het beoogde marathontempo (5:19 als ik de 3:45 wil halen). Die versnelling kost heel veel kracht en dat zet je gewoon weer met beide voeten op de grond. Het zal echt niet eenvoudig worden om (ruim) onder de 4 uur te finishen. Maar we gaan er wel alles aan doen. Shinen zullen we op de Coolsingel. Shinen.

NB.

Om een indruk te geven wat mijn tussentijden moeten zijn om rond 3:45 te finishen zie onderstaande tabel. Dat is geen kattenpis.

kilometerpunt tussentijd
5 kilometer 26:40
10 kilometer 53:19
15 kilometer 1:20
20 kilometer 1:47
1/2 marathon 1:53
25 kilometer 2:13
30 kilometer 2:30
35 kilometer 3:07
40 kilometer 3:33
42,195 kilometer 3:45

A knee that is wounded….

wpid-wp-1487066219804.jpg

Dat was een hele zware training afgelopen zondag, bijna 30 kilometer over besneeuwde fietspaden. Het leverde behalve vermoeide spieren ook een paar zieknatte, en ijskoude voeten op. Mijn linkerknie is nog steeds geirriteerd en waarschijnlijk belast ik mijn rechterknie daardoor nu teveel (heeft iemand ooit gezegd dat hardlopen gezond is?) die ook een beetje pijn doet.

Ik heb dus heel verstandig deze week alleen op woensdag meegetraind. De andere dagen heb ik laten schieten. Ik heb er niks aan om straks helemaal uitgeschakeld te zijn. Aanstaande zondag staan er weer 30 kilometers op het programma en als ik die 6 rondjes van 5 km heelhuids doorkom dan zit het wel snor.

De weg naar de Coolsingel gaat niet over rozen.

De lenigheid van een kluisdeur…

Op weg naar de marathon van Rotterdam kocht ik laatst een nieuw paar Saucony’s (het merk waar ik de marathon van 2016 ook op liep) bij run2day op de Meent in Rotterdam. Bij aanschaf kreeg je ook een voucher voor een clinic van Errol Esajas bij Sport Performance Centre Rijnmond. Een paar maanden terug had ik ook al een clinic van hem bijgewoond in het filliaal van run2day en dat was erg leerzaam.

wpid-wp-1486712954452.jpg

Hij begeleidt topsporters (de wederopstanding van Jan-Arie van der Heijden in De Kuip is een van zijn vele verdiensten) met net zoveel enthousiasme als dat hij recreanten van tips en trucs voorziet. Het filmpje over het verschil van looptechniek tussen Afrikaanse en Amerikaanse marathonlopers is echt een eye-opener (ik had het bij de eerste clinic al gezien maar het blijft rete-interessant. Als ik het filmpje online vind zal ik het eens posten) en bijna eng om te zien hoeveel kracht er op je gewrichten komt door een verkeerde techniek. Na het filmpje gingen we de zaal in voor wat loopoefeningen.

wpid-wp-1486712966118.jpg

Wat ik vooral leuk vond om te zien was dat we oefeningen deden die we op de woensdagavondtraining bij De Kieviten ook doen zoals tripling en skipping (ik ben daar erg slecht in). Het accent bij Errol lag deze avond voornamelijk op lenigheid (en voor zijn leeftijd is hij erg lenig). We kregen tips om je lenigheid te verbeteren en om op eenvoudige wijze je spieren sterker te maken. Nu probeer ik wanneer ik tijd heb op de niet-hardloopdagen wat core-oefeningen te doen, maar tijdens de clinic bleek dat ik de lenigheid van de kluisdeur van de Nederlandsche bank heb. Tijd om daar eens aan te gaan werken.

Dus als je me salsa-dansend-beweging-makend over straat ziet lopen of over ieder hekje als een hordenloper ziet stappen denk dan niet dat ik gek geworden ben. Ik ben alleen maar bezig om leniger te worden 😉 Had ik nu maar geluisterd naar het sportmedisch advies in 1986. Is snookeren geen sport voor mij?

wpid-wp-1486712946633.jpg

 

Een lange weg….

wpid-wp-1486468639669.jpg

Zo, dat viel me niet tegen na een weekend Engeland. Een weekend waarin ik voor het eerst weer bier dronk na een paar weken lid geweest te zijn van ‘de blauwe knoop’. Zondag kwamen we te laat aan om aan te haken bij de marathongroep en fysiek was het ook niet echt haalbaar. Je blijft toch altijd wat langer dan gedacht in de bar plakken hé.

Zodoende maakte ik mijn lange duurloop op maandagochtend. Van Berkel richting het vliegveld en langs de A13 door naar de Ackerdijkse plassen. Een mooi natuurgebied met uitzicht op de skyline van Rotterdam. Maar toen was ik pas 12 kilometer onderweg en moest ik nog wat nieuwe wegen uitproberen om niet te snel thuis te zijn. Slinderdeslang door de Oude Leede via randje Pijnacker op naar Berkel. Het schema zei 25, ik kwam op 24 uit. Die ene kilometer gaat het verschil niet maken op 9 april en ik was blij dat ik weer thuis was. In mijn eentje zo’n end rennen is niet echt iets voor mij. Ik ben meer een sociale loper, al kletsend maak ik de kilometers makkelijker.

De hele 24 kilometer lang bleef mijn harstlag prima op orde voor een lange duurloop (zie uitleg hier). Gemiddeld op 140bpm, zo’n 40 slagen onder mijn maximale inzet. Op social media zie ik geregeld plaatjes voorbij komen van trainingen waarbij het duurlooptempo niet veel afwijkt van het beoogde wedstrijdtempo. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden, maar mijn trainer raad het ons af. Heel langzaam in het weekend, versnellingen en tempo doordeweeks. Het doel is uiteindelijk hetzelfde, op 9 april heelhuids over de finish op de Coolsingel komen.