Chocotoff

Op het moment dat Dirk Kuyt vlak voor tijd de kans op zijn hattrick niet benutte slaakte ik een zucht van verlichting. Ik was al een beetje misselijk aan het worden en een vijfde chocotoff zag ik echt niet zitten.

In de eerste helft van de jaren ‘ 90 won Feyenoord nog wel eens een beker. Wat heet, in vijf jaar tijd, zelfs vier keer. Destijds zat ik bij een tandarts die voor Feyenoord was. Het nadeel van de beste man was dat het amalgaam wat hij gebruikte niet bestand was tegen de kleverige substantie die een chocotoff wordt. Zeker als je er eenmaal je tanden in hebt gezet. Zo zat ik geregeld in de behandelkamer met een slangetje in mijn mond vragen te beantwoorden over hoe Feyenoord gespeeld had. Waarom doen die tandartsen dat ook? Vragen stellen als je geen mogelijkheid hebt om te antwoorden?

Er zijn mensen die doen uren met een chocotoff. Ik niet, zodra het chocoladelaagje weg is ga ik kauwen. En dat was meer dan eens funest voor het grijsachtige cement waar de meeste van mijn kiezen destijds mee gevuld waren.

In de jaren ’90 hadden we trouwens nog niet de traditie dat we na ieder doelpunt een snoepje van Annemieke kregen. Dat is pas gekomen sinds we met zijn allen op Vak RR zitten. Twee rijen achter elkaar met zoetekauwen.

De afgelopen jaren sleepte ze kilo’s aan Engelse drop, paaseitjes, tum-tum’s, apekoppen en andere zoetigheid mee. Grootaandeelhouder van de Haribo, zoiets. Niet zelden ging een zak snoep na een magere 1-0 voor de helft weer mee terug naar huis. En dat terwijl we trek in meer hadden. Maar ‘zomaar’  een snoepje nemen is de goden verzoeken. Dan loopt de wedstrijd slecht af.

Ingegeven door het feit dat Feyenoord de laatste weken niet erg op schot is namen Kees, Patrick en ik bij de 2-0 niet een, maar twee chocotoffs. Je wist immers maar nooit, de weelde van meer dan twee doelpunten verschil hebben de we de laatste maanden niet veel meegemaakt.

Bij de 3-0 was mijn trek in chocotoffs wel verdwenen. Maar ook als je geen snoepje neemt is dat een slecht signaal. Dus ik zette mijn tanden weer in die bruine kogel, die met alles wat hij in zich heeft op zoek gaat naar losse vullingen.

Inmiddels zit ik bij een andere tandarts. Eentje die betere kwaliteit vullingen gebruikt. Gelukkig maar, want anders zou ik daar afgelopen vrijdag zeker weten in de behandelstoel hebben gezeten. Met een mond vol tanden, want ik zou ook geen gesprek over voetbal met hem kunnen voeren. Hij houdt namelijk van hockey.

Feyenoord vs Pec Zwolle, KNVB Beker

P1160032

Bakens in de verte.

P1160034

Wéér een volle Kuip.

P1160040

P1160045

P1160047

De rook is groen, ik herhaal: de rook is groen.

P1160048

ff dat bier en Amstel eruit photoshoppen en een gouden F erin.

P1160051

1-0 door Kramerinho.

P1160060

Die al een eigen vlag heeft.

P1160054

P1160056

Mooie vrije trap van Vejinovic.

P1160062

Hand in hand, kameraden!

P1160065

2-0 door good old Dirk.

P1160070

En de 3-0 ook.

P1160075

P1160078

3-0, volgende ronde De Klassieker en Zwolle zien we zondag weer.

Na regen….

De afstand van het parkeerterrein naar de ingang van het verpleeghuis is hoogtens 30 meter. Maar in deze 30 meter regenden we nog natter dan we al waren.

De wedstrijd was al een uur geleden afgelopen, onze kleding voelde echter alsof iemand ons met een supersoaker had bestookt. Op een laffe manier in de rug. Mijn poloshirt kleefde aan mijn lijf vast. Het was geen wolkbreuk zoals een paar jaar eerder tegen dezelfde tegenstander, nat waren we wel.

In de hal van het verpleeghuis zaten drie mensen in een rolstoel. Nadruppelend van de regen. Ook zij waren naar De Kuip geweest. De taxi-chauffeur keek een beetje schuldig, alsof hij zijn busje nog dichter bij het stadion had willen parkeren om zijn klanten niet zeiknat te laten regenen.

In een rolstoel zat een Surinaamse vrouw met een Feyenoord-shirt aan, een nat petje met het roodwitte logo lag op haar schoot. Haar zoon wilde haar net in de lift naar boven rijden. Samen nagenietend van de overwinning en op weg naar droge kleding, toen er een pastoraal werker op hun afkwam.

‘Hallo, ik ben Henk en ik kom je moeder volgende week zondag ophalen om naar de dienst te gaan.’

Ik heb het antwoord niet afgewacht. Maar ik kan me voorstellen of ze gevraagd hebben of de beste man gek was geworden? Volgende week zondag is het Psv-Feyenoord, de kans om een rivaal op grote achterstand te zetten. Een stap op weg naar de koppositie en wie weet wat nog meer? Dromend over de Coolsingel. Want na regen, ook die van gisteren, komt zonneschijn.

wpid-img_20150823_205929.jpg

Feyenoord vs Southampton

Wedstrijden in de voorbereiding zeggen niks, maar aan de andere kant toch ook weer genoeg. De confrontatie met het Southampton van Koeman, Pelle en Clasie maakte duidelijk dat scoren nog steeds een groot probleem is voor Feyenoord. En dat het beter is dat Warner Hahn gaat keepen. Vejinovic is een aanwinst. En voor de rest? De tijd zal het leren, ik heb er nog niet veel vertrouwen in. Maar Southampton is geen Utrecht hé, om maar eens een cliché te gebruiken.

FeySou

Na bijna twee maanden afwezigheid weer een wedstrijd van Feyenoord. Home is where the heart is.

FeySou (2)

FeySou (3)

Het voorplein voor de aftrap. Ik hou hier van.

FeySou (4)

FeySou (5)

Afscheid van onze Italiaanse goalgetter. Belachelijk gemaakt door de pers bij binnenkomst. Bejubeld bij zijn afscheid.

FeySou (6)

Clasie houdt zijn emoties in bedwang. Nog net.

FeySou (7)

FeySou (8)

Nieuwe aanvoerder is good old Dirk.

FeySou (9)

Minuut stilte.

FeySou (10)

Een week geleden nog op hetzelfde trainingsveld.

FeySou (11)

Wie is er nog en wie is er vertrokken?

FeySou (12)

Pelle doet wat hij altijd al deed in De Kuip. Scoren.

FeySou (13)

De wedstrijd was nietszeggend. Dan maar de lichtmasten en de lucht op de foto zetten.

FeySou (14)

FeySou (15)

Vanaf de tweede ring heb je een mooi uitzicht over Rotterdam.

Stommelingen

‘Gewoon, kampioen worden’ de man op TV Rijnmond lijkt het nog te menen ook. Nu weet ik als ex-vrijwilliger op de Open Dag van Feyenoord heus wel dat er op die dag een ander publiek in De Kuip aanwezig is. Maar dan nog, de man oogt jonger dan mij. En zelfs als hij als jochie al in 1984 supporter was, dan nog heeft hij maximaal drie kampioenschappen meegemaakt.

Drie. In een periode van 30 jaar. Dan lijkt me de beschrijving ‘gewoon’ niet helemaal de lading te dekken. Van de twee kampioenschappen die ik meegemaakt heb werd er eentje ons in de schoot geworpen door een blunderend PSV. En in 1999 was het een kwestie van tijd dat we op de Coolsingel stonden.

Alle andere seizoenen dat ik, als seizoenskaarthouder, op de tribune zat kwamen we niet eens in de buurt. Of laten we het zo zeggen, ik kan het me niet herinneren dat we tot wedstrijd 30 nog volop meededen om de titel. Hoezo gewoon kampioen worden? Bijna alle andere seizoenen liep de achterstand in punten op onze concurrentie harder op dan de schuld van Griekenland.

Voetbalsupporters zijn stommelingen. En wij Feyenoorders zijn geen uitzondering. Sterker nog, ik denk dat wij soms nog wel het stomste van allemaal zijn. Waarom? Nog geen twee maanden na de deceptie tegen Heerenveen puilt de Kuip uit. Om een helikopter te zien landen met een speler van BK Häcken, een club waarvan ik nog nooit gehoord had. Een ex-jeugdspeler van onze aartsrivaal en good old Dirk Kuyt.

Het is mooi hoor die hoop. En je moet vertrouwen hebben in je club. Maar na meer dan 30 jaar als supporter is de laag eelt op mijn ziel duimendik en voel ik me als Morrissey in ‘How soon is now’

When you say it’s gonna happen now,
When exactly do you mean?
See I’ve already waited too long
And all my hope is gone

Wanneer begint de competitie overigens? Die zomerstop duurt mij te lang!

Gras

In het stadion aan de maas
Kijk ik naar het groene veld
Het Legioen schreeuwt al een man
In het stadion aan de maas
Het voelt als een warm bad
Deel van deze massa te zijn
In het stadion aan de maas
Kijk ik naar een leeg groen veld

Dit was de derde opdracht van de cursus ‘De beginnende schrijver’. Het schrijven van een gedicht.

P1120495

Feyenoord vs Go Ahead Eagles

Voor de wedstrijd stond er overal dat de derde plek wel even veilig gesteld zou gaan worden. Behoudens een korte periode in de eerste helft was er weinig van te zien. Feyenoord had zelf goede zaken kunnen doen én buurman Excelsior een handje kunnen helpen. In plaats daarvan kregen de trouwe bezoekers een wanvertoning voorgeschoteld.

P1120462

Er gleden weer heel veel spelers uit vandaag. Het zal niet aan de kleur van de schoenen gelegen hebben. Maar al die kleurtjes blijft een potsierlijk gezicht bij een club als Feyenoord.

P1120469

De kinderen uit Sophia kregen een wanvertoning te zien. Maar dat wisten we nog niet toen de elftallen het veld op kwamen.

P1120471

P1120473

Veel lange ballen op Kazim, veel egoisme. Weinig overleg. Toch had je gewoon met een voorsprong moeten gaan rusten. Hoewel? Een van die afgekeurde goals van de Eagles was geen buitenspel.

P1120476

Verhoek, daar ligt ie. Wesley is K.O.

P1120483

Even later deed ie het weer. Hij kreeg zowaar een applauswissel.

P1120486

Daarna kreeg de fotograaf ook een bal tegen zich aan.

P1120495

Het was zo’n wedstrijd dat je de 1000e foto van een lichtmast neemt.

P1120493

Hij had het ook niet vandaag.

P1120496

En als je zelf niet scoort doet de tegenstander het wel.

P1120500

Wanhoopsoffensief zonder offensief. Wanhoop bleef er dus over.

P1120501

Het worden nog drie benauwde wedstrijden.

27e seizoenskaart op rij

Geen nieuws over Kuijt, geen nieuws over De Kuip. Maximaal haalbaar dit seizoen is een derde plaats en wederom een jaar zonder titel. Ondanks dat heb ik uiteraard de bestelling voor mijn 27e seizoenskaart op rij de deur uitgedaan. In totaal gaf ik 3488 euro uit aan seizoenskaarten en dan hebben we alle (Europese) uitwedstrijden nog buiten beschouwing gelaten . Een gemiddelde van 7,6 euro per competitiewedstrijd in De Kuip. Tijd voor een klein overzichtje.

Op mijn vijftiende had ik twee krantenwijken. Ik bracht door weer en wind De Havenloods langs bij de mensen en op maandag altijd de nieuwe aanbiedingen van de Spar. Niet zonder gevaar, want er waren altijd katten die op de loer lagen om bij nietsvermoedende krantenjongens in hun handen te gaan hangen.

Met zwarte handen van de inkt kon ik daarna, niet zelden doorweekt, aan mijn huiswerk beginnen. Ondertussen dagdromend over de volgende wedstrijd van Feyenoord. Die ze, in mijn dagdromen, glorieus zouden winnen, vaak tegen beter weten in. De realiteit was eind jaren ’80 nogal anders.

In 1988 was het eindelijk zover, ik kocht mijn eerste seizoenskaart voor Feyenoord na een aantal malen op losse kaarten geweest te zijn. In De Kuip, in een hokje tegenover de voetballer van Chabot, werd in zwierige letters mijn naam op het gele stukje karton geschreven en mocht ik 150 guldens afrekenen.

De mooiste tijd qua voetbal beleefde ik op de Noordzijde begin jaren ’90. In een slecht gevulde Kuip die rook naar pis en kroketten en waar ‘wie is er bang  voor de boze wolf’ uit de speakers dreunde. Vier keer won Feyenoord de beker en tussendoor werden ze ook nog eens pardoes kampioen. De laatste bekerwinst in the nineties zag ik noodgedwongen vanaf vak Q. Omdat na de verbouwing van het stadion in de zomer van 1994 de vakken kleiner waren geworden en ik te laat was voor een kaart op R.

Ik was niet de enige uit onze groep die niet meer op R zat en het was vervelend dat we dat seizoen nogal versnipperd zaten. Dus werd er besloten naar de duurdere lange zijde te verkassen. We verdienden ons geld inmiddels niet meer met krantenwijken, het kon er vanaf.

seizoen 1988-1989 Vak R F 150,-
seizoen 1989-1990 Vak R F 152,50
seizoen 1990-1991 Vak R F 150,-  KNVB Beker
seizoen 1991-1992 Vak R F 200,-  KNVB Beker
seizoen 1992-1993 Vak R F 225,-  Kampioen
seizoen 1993-1994 Vak R F 225,-  KNVB Beker
seizoen 1994-1995 Vak Q F 225,-  KNVB Beker

Op vak N kwamen we op stand te zitten. Mannen rookten er sigaren, er werd gevloekt maar zonder de vliegende ziektes en we hadden er een  vaste plek. Dat mocht ook wel want we betaalden maar liefst 300 gulden meer dan op de Noordzijde. Op dit vak zagen we Feyenoord in 1999 kampioen worden tegen NAC en alle thuiswedstrijden in het toernooi om de UEFA-Cup in het glorieuze seizoen 2001-2002 (de finale zagen we vanaf vak KK). De prijzen op de blauwe zijde stegen in korte tijd echter behoorlijk. Ons laatste seizoen betaalden we 375 euro en dat werd zelfs ons een beetje te gortig.

seizoen 1995-1996 Vak N F 525,-
seizoen 1996-1997 Vak N F 475,-
seizoen 1997-1998 Vak N F 480,-
seizoen 1998-1999 Vak N F 520,-  Kampioen
seizoen 1999-2000 Vak N F 600,-
seizoen 2000-2001 Vak N F 650,-
seizoen 2001-2002 Vak N F 725,-  UEFA Cup
seizoen 2002-2003 Vak N € 350,-
seizoen 2003-2004 Vak N € 375,-

Mede dat we toen nog veel uitwedstrijden gingen met Menno, Jan en Kees die op vak RR zaten deed ons besluiten terug te keren naar de Noordzijde. De tweede ring dit keer, schuin boven het scorebord. En daar zitten we nu nog steeds. Als de voortekenen ons niet bedriegen kunnen we volgend seizoen wederom van een tussenjaar spreken. Ik moet zeggen dat ik na 25 jaar wel een lintje ofzo van Feyenoord had verwacht. Voor een kwart eeuw trouwe steun. In plaats daarvan ging de prijs van de kaart wederom omhoog.

Acht prijzen in 27 jaar en dat voor een ‘topclub’. Ach ja, Feyenoorder ben je niet voor de lol hé. Ooit ga ik er een boek over schrijven. De titel weet ik al ‘Koot in De Kuip’, nu nog lezers vinden.

seizoen 2004-2005 Vak RR € 197,50
seizoen 2005-2006 Vak RR € 202,-
seizoen 2006-2007 Vak RR € 192,-
seizoen 2007-2008 Vak RR € 195,-  KNVB Beker
seizoen 2008-2009 Vak RR € 199,-
seizoen 2009-2010 Vak RR € 205,-
seizoen 2010-2011 Vak RR € 255,-
seizoen 2011-2012 Vak RR € 255,-
seizoen 2012-2013 Vak RR € 255,-
seizoen 2013-2014 Vak RR € 268,-
seizoen 2014-2015 Vak RR € 275,-
seizoen 2015-2016 Vak RR € 282,-

Seizoenskaart8889Seizoenskaart9091

Seizoenskaart9293Seizoenskaart9192