Feyenoord vs Heerenveen. Ff een VAR-kentje wassen

De Kuip in het avondlicht. Een stuk rustiger op het voorplein dan normaal. Vanwege de boycot maar vast en zeker ook omdat de wedstrijd op donderdagavond 20:45 gespeeld werd én er behalve een belangrijke derde plaats niet veel meer om te spelen valt.

Symfonie van staal en beton.

Under a blood red sky

Doelpunt! Of toch niet?

Noodsignaal.

Goal. Of toch niet?

Goal! Of toch niet?

Goal! Of toch niet?

Uiteindelijk een redelijk eenvoudige 3-0.

 

Feyenoord vs Willem II. Krassen op mijn ziel en in het programmaboekje.

Bastiaan was uiteraard al vaker geweest. Zijn maatje nog niet.

In het programmaboekje stond de uitslag van de recente bekerklassieker. Die werd vakkundig aangepast door beide heren.

Zo ziet een stadion eruit.

Toen alles nog koek en ei was.

Doelpunt. Sandra pakt op de achtergrond de snoepjes al.

Maar meer dan twee keer juichen zat er niet in. Wat een kansloze pot voetbal.

Feyenoord vs Fortuna, een wedstrijd waar je niets aan hebt geMIST

Daarachter ergens zou je de Brienenoord moeten zien.

Kwart voor vijf is eigenlijk ook gewoon een ruktijdstip.

Veel spelers uit de eigen jeugd in de basis.

Ook in de eerste helft had Feyenoord het al moeilijk met Fortuna. Er werden aan beide kanten kansen geMIST.

Dat zien de beleidsbepalers ook. Feyenoord MISTe creativiteit.

Deed me denken aan mijn allereerste wedstrijd.

Onverdiend is het niet eens.

Ik mag hopen dat dit de allerlaatste keer is dat we deze idioot het rood en wit hebben zien dragen. Kansloze ballen, inspiratieloos rondlopen en ook nog eens ruzie maken met supporters tijdens de wedstrijd.

Veel ‘blessures’ die plotsklaps ook weer verdwenen. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

En op het moment dat zelfs een gelijkspel erg ver weg lijkt slaan de Limburgers toe. 0-2 tegen Fortuna, waar hebben we dat eerder gezien. Iemand al om Gunder Bengtsson geroepen?

 

Feyenoord vs PSV, krakerT als vanouds

Het voorplein van De Kuip voor aanvang van deze krakerT.

Tsja, ik ben echt geen ‘alles-wat-de-club-doet-is-ruk’-roeper. Maar kom op zeg, een paar fatsoenlijke hele vlaggen is toch niet teveel gevraagd?

PSV komt aan. Een boel gebonk op ramen. Alsof de Sint voor de deur stond. Of er stoute kindertjes bij waren weet ik niet.

De lichtmasten doen het in ieder geval weer gewoon.

De treinen stromen leeg en de tribunes vol.

Wall-E?

Waaghalzen.

Manmanman.

Pyro!

Doen ze het weer, zie je ze nauwelijks.

PSV, zoals zo vaak in De Kuip, in de verdrukking.

De eerste opstootjes. Heerlijk.

Van Bommel kan als trainer net zo weinig incasseren als dat hij als speler kon. 

Terwijl Vilhelna op de grond ligt vieren zijn ploeggenoten feest.

En dat is 2.

Terecht afspiegeling van de krachtsverhoudingen in de eerste helft. In De Kuip had niemand het over dat we onze aartsrivaal hier een plezier mee zouden doen. Wij zitten er voor Feyenoord. In de samenvatting en in de kranten de dag erna kwam het tot vervelens toe voorbij. Alsof de competitie niet nog 20 wedstrijden duurt en Feyenoord niet gewoon voor haar eigen belangen speelt.

Aderlating. Niet op het veld want dat zou een beetje gek (en nogal middeleeuws) zijn. Maar het feit dat Jorgensen gewisseld moest worden.

Luuk de Jong zoekt zijn zakdoek naar zijn zoveelste huilbui.

Multiball. Let ook op de houding van Dumfries. De speler waarvan iedereen op Twitter al bij de F-jes van Barendrecht wist dat hij Oranje zou gaan halen. Toch?

Het werden nog spannende minuten.

De Kuip kijkt gespannen toe.

Maar de buit is binnen.

Tram

Vanuit de overvolle tram zag ik door de beslagen ramen dat het nog steeds miezerde. De keuze om met het openbaar vervoer richting De Kuip te gaan was ingegeven door deze miezerregen. Met de auto door de stad tijdens de spits is niet te doen. Veel zin in de reis met het ov én de wedstrijd had ik nog niet; een bekerpotje tegen Ado om kwart voor negen op donderdagavond. Een wedstrijd waar voor Feyenoord alles te verliezen valt in een verder toch al moeizaam seizoen.

Vanachter grote brillenglazen werd ik aangestaard door een jochie van een jaar of acht. Zijn iets oudere broer controleerde om de paar tellen of de tram nog op schema lag voor een aankomsttijd van 19:55. Uit de kleine gesprekjes die de ouders hadden kon ik concluderen dat dit de eerste wedstrijd in De Kuip voor beide jongens zou zijn. Toen de achtjarige mijn kant op keek stak ik mijn duim op en wenste hem veel plezier. De tram reed nog steeds op tijd concludeerde zijn broer.

Bij de drukke tramhalte verloor ik het gezin uit het oog en ik dacht aan mijn eerste wedstrijd in De Kuip. Aan de hand van mijn vader met een wee gevoel van spanning in mijn buik. Een gevoel dat door de honderden bezoeken daarna gewoon geworden is, en wanneer doordeweekse bekerpotjes als  een verplichting beginnen aan te voelen.

Tijdens de wedstrijd probeerde ik me voor te stellen hoe deze twee broertjes zich tijdens de wedstrijd gevoeld moeten hebben. Boos tijdens de 0-1 en juichend bij de hattrick van Jörgensen. Op de terugweg was de tram nog voller dan op de heenweg. Of hij op tijd reed weet ik niet maar een stukje verderop stonden twee jochies die er doodop uitzagen. Vol verhalen voor op het schoolplein de volgende dag. Dit worden Feyenoorders voor het leven.

Uitspraak

Het was op zijn zachtst gezegd een nogal onhandige uitspraak die Jan de Jong, de nieuwe algemeen directeur van Feyenoord, deed op Twitter. Hij vertelde dat in de honderd dagen dat hij in dienst was bij Feyenoord het meest aangereikte advies was om geen kranten te lezen, geen televisie te kijken en sowieso te stoppen met socialmedia.

Dat was tegen het zere been van Het Legioen dat íeder woord dat er over Feyenoord geschreven wordt op een weegschaal legt. Momenteel woedt er een verhitte discussie in Rotterdam over Feyenoord-City. Voor- en tegenstanders van dit project vliegen elkaar ongenuanceerd in de haren.

Deze discussie komt bovenop het dramatische seizoen dat Feyenoord draait en zorgt voor flink wat explosiegevaar aan de boorden van de Maas. De reactie van Jan de Jong kwam op zijn uitspraak van een paar dagen ervoor waarin hij Feyenoord vergeleek met Arsenal. Zowel qua nieuw stadion als het voor een langere termijn vastleggen van de trainer.

Van het schitterende Highbury (waar Sandra in 2005 was) verhuisde Arsenal naar een klinisch stadion waar de seizoenkaarten niet meer te betalen zijn voor de normale fan. Als je dan ook nog eens jarenlang geen rol van betekenis speelt in de competitie dan worden de pijlen terecht op de beleidsbepalers én trainer gericht.

Je moet als voorzitter ook aanvoelen wat de gevoelstemperatuur is onder de supporters voordat je zulke uitspraken doet. Mijn advies aan Jan de Jong dat hij juist niet stopt met het lezen van kranten en het kijken van televisie als het om zijn club gaat. Als we iets niet willen dan is het ‘het Arsenal’ van de lage landen worden. Een club met een roemrucht verleden maar ook een die zelden iets wint. En over het voor langere tijd vastleggen van een trainer, daar moeten we het ook nog maar eens even over hebben.

Feyenoord vs Heracles, ongeveer 9 maanden later

Iets minder spanning, iets minder sfeer en een iets mindere wedstrijd. Maar laten we het positief houden.

Het voorplein in een schitterend voorjaarszonnetje.

Van Persie voor het eerst in de basis na zijn terugkeer.

Een aftrap en huddle die nu wel zichtbaar is tegen Heracles.

Rommelig en erg matig.

Zagen ook de beleidsbepalers.

Een Feyenoord-wijsheid is: ‘hebben de duiven op het veld vrij spel, nou dan weet je het wel’.

Dan maken we gewoon nog een keer een foto van een lichtmast joh.

Schitterende goal in de tweede helft. Daarna was het af en toe nog billenknijpen.

RVP bedankt GIO. 

En dat was het wel weer.

 

There is a light….Feyenoord vs Groningen

“Take me out tonight
Because I want to see people and I
Want to see life”

Een heleboel mensen verkozen de warme open haard boven een bezoek aan De Kuip. Midweekse speelrondes, daar zit in deze tijd van het jaar echt niemand op te wachten. Het was koud in het stadion en het voetbal was zeker in de eerste helft nauwelijks hartverwarmend. Tot aan de tweede helft was het enige hoogtepunt de klassieker van The Smiths die de deejay in de rust draaide. 

Bijna 0-1 voor de bezoekers.

Ter nagedachtenis van Jip.

Eindelijk 1-0. Een thuiswedstijd, dus Toornstra.

2-0 door St. Juste.

Kijk eens hoe snel hij invalt.

En op schitterende wijze de 3-0 maakt. Ergens in deze kluwen spelers staat Van Persie. Geweldige goal in een matige wedstrijd.

 

 

 

Feyenoord vs Ado, return of the legend.

5 vijf minuten later vertrekken en je staat gelijk 2 straten verderop.

Rotterdam vanaf de tweede ring gezien. 

De terugkeer van een legende. En nee, onze legende is geen dikke darter.

Kijk, ze komen op het veld.

Geen minuut stilte maar een minuut applaus. Deed nogal Engels aan. Alleen dat YNWA, moet dat nou echt?

Rommelig, chaotisch en matig.

Na de rust een donkerharige speler langs de zijlijn. Zou het dan? O, nee. Het was Kevin Diks, die overigens prima inviel.

1-0 door Vilhelna.

Berghuissie!

En na een goal van de man die alleen thuis scoort (iets wat normaliter echtscheidingen voorkomt) staat het alweer 3-1. Lexie scoorde tegen en deed heel hautain.

Logische uitslag.

De laatste paar minuten van zijn warming-up bleef Van Persie dicht in de buurt van het vak voor de dug-out. Het leek wel alsof hij bang was om vergeten te worden door Gio.

Daar gaat ie, de spits van het kampioenschap. Bedankt voor alle goals! Van Persie maakt zijn rentree in De Kuip.

Oppassen voor die Beugelsdijk…

Na afloop kwamen we nog langs Immers zijn oude huis op Zuid.

 

Alpaca

Mijn eerste bewust meegemaakte WK was die in 1986. Het WK van de hand van God, de uitstekende Belgen en de shirts van Denemarken. In mijn panini-album plakte ik braaf de stickers van de helden van toen. Eredivisiespelers in het algemeen en Feyenoorders in het bijzonder schitterden door afwezigheid en daardoor voelde het toernooi letterlijk en figuurlijk ver weg.

De Europese en Wereldtoernooien erna, als Nederland wel aanwezig was, werd er door mij net iets harder gejuicht bij acties van spelers in rood-witte dienst, of bij spelers die dat geweest waren. Zo juichte ik midden in de nacht bij de goal van Taument tegen Saudi Arabië. Bij de poeier van Rob Witschge tegen Duitsland en alle goals die Kuyt en Van Persie maakten op een eindtoernooi.

Aan de andere kant hield ik mijn hart vast als er een Feyenoorder een penalty moesten nemen. En al helemaal in een beslissende reeks. Verliezen oké het ging immers niet om Feyenoord. Maar als Oranje dan verloor dan wel graag door een speler van onze aartsrivaal. Dan kun je nét iets lekkerder schelden.

En ondanks dat ik weinig met Oranje op heb vond ik het in 2002 vooral jammer voor de Feyenoorders die, na de UEFA Cup winst in de vorm van hun leven verkeerden, het WK in Japan en Korea moesten missen. Tijdens het EK in 2000 vond ik het vooral treurig voor Bosvelt en na de WK finale van 2010 pinkte ik een traantje weg voor Gio. Ik had het hem zo gegund al was hij dan minder emotioneel op 14 mei 2017 geweest. Een WK-titel voelt waarschijnlijk net iets beter dan een landstitel voor de gemiddelde voetballer.

Ook buitenlandse Feyenoorders kunnen tijdens toernooien op mijn steun rekenen maar dan moeten ze geen al te gekke dingen gaan doen. Of juist wel en de club een klein vermogen opleveren. Met Jorgensen, Amrabat, El Ahmadi en nu ook Tapia was het nog lastig kiezen wie ik ga steunen op het komende WK. 

Maar ik ben eruit. Ik denk dat ik maar een tijdelijke Peruviaan word, dat klinkt als een titel van Suske en Wiske. De Peruviaanse Peenvogel. Heb ik alleen nog een panfluit en een bolhoed nodig, dat staat een stuk beter dan een oranje klomp op je hoofd.

Nu nog op zoek naar een alpaca als huisdier.