Vitesse vs Feyenoord voor de bekert

DSC03234

Dankzij gratis kaartjes van Menno op pad naar Duitsland Arnhem. Voor het Gelredome lag een ijsvloer waar ze in Thialf jaloers op zouden zijn.

DSC03237

Prima plaatsen op de hoofdtribune. We waren niet de enige Feyenoorders daar (eufemisme).

DSC03246

Deze is was van ons.

DSC03248

DSC03252

DSC03255

Best geinig zo zicht op het uitvak waar ik ook een aantal keren heb gestaan.

DSC03257

DSC03260

Kijk, ze komen op het veld.

DSC03261

Vitesse had ook nog wat vlammenwerpers over van de slag om Arnhem.

DSC03263

Vogeltje.

DSC03266

Laaghangende mist.

DSC03264

Huddle, met Tilapia (filet) en Gustafsson in de basis. De eerste speelde aardig, de tweede was onzichtbaar.

DSC03268

Gio kijkt toe.

DSC03279

DSC03273

DSC03280

Berghuis had het aan de stok met de scheids.

DSC03283

Tweede helft was matig. En precies op het moment dat ik zei dat Feyenoord nog geen goal tegen had gekregen uit een dood spelmoment scoorde Vitesse uit een corner. Feyenoord stelde daar weinig tegenover. Als de buitenspelers niemand voorbij komen dan houdt het snel op. El Ahmadi en Vilhena (en ook wel Kuyt) werden node gemist.

DSC03288

2-0, over en uit. Na afloop de gebruikelijke file. Het bekertoernooi lag open met relatief makkelijke tegenstanders in de volgende ronde. Zonde, maar het moet gezegd worden, op 23 april  hier winnen is belangrijker.

 

Trolleybus

Bij de halte op het trolleybussenplein keken we schichtig om ons heen. Die groep jongens aan de overkant. Waren dat Vitesse-fans? We wisten niet welke bus we moesten nemen maar wilden ook niet teveel opvallen voor zover dat mogelijk was. Met onze groene bomberjacks en sportschoenen waren we overduidelijk voetbalsupporters, het uniform van fans overal ten lande voordat de Australian-trainingspakken hun intrede deden. Hoezo niet opvallen?

OV-jaarkaart

Ik was nog nooit bij Vitesse geweest. Deze zondag in september in 1991 zou de eerste keer zijn. Ik was al wat uitwedstrijden geweest in de seizoenen ervoor. Vaak wedstrijden die eenvoudig aan te reizen waren of waar Feyenoord zelf de ‘Feyenoord-expres’ naar toe liet rijden. In april van dat jaar was ik achttien geworden en het verkrijgen van mijn ov-jaarkaart zorgde voor een verbreding van mijn horizon. Voetbaltechnisch welteverstaan.

vitesse-Feyenoord

De jongens aan de overkant kwamen dichterbij en ik herkende er een paar van Vak-R. Feyenoorders dus. Een knikje in hun richting zorgde voor wederzijdse herkenning. Een van hen was het seizoen ervoor ook al in Arnhem geweest en wist welke bus we moesten nemen. Vlak voor het vertrek werd het drukker en drukker bij de halte. Overal klonk Rotterdams om ons heen. Het groepje Arnhemmers op weg naar de wedstrijd stopten hun geelzwarte shawls ver weg onder hun jas.

Woonwijk

Midden in een woonwijk stapten de eerste Feyenoorders uit, gevolgd door de rest van Het Legioen. De Vitesse-fans bleven verbaasd zitten, het stadion was zeker nog 5 minuten verderop. Het duurde even voordat ik doorhad waarom we er nu al uitgingen maar een straat verder werd het me duidelijk. Een peleton M.E. stond te wachten op de bus en haar inhoud. Via de woonwijk bereikten we het stadion alsnog. Verderop stond de M.E. te wachten, de hele wandeltocht kwam op mij nogal zinloos over. Maar dat gebeurt in grote groepen, je volgt de zelfverklaarde leiders.

Nieuw-Monnikenhuize was een stadion waar groundhoppers nu honderden kilometers voor reizen. Met staantribunes waar je overgeleverd was aan de elementen. Ik prijs me nog steeds gelukkig dat ik met Feyenoord in veel stadions ben geweest in Nederland die nu allemaal plaats hebben gemaakt voor moderne gedrochten. De Meer, het oude Abe Lenstra-stadion, De Baandert, het Ooster-en Zuiderpark en het Diekman. Stadions waar je de ziel van de club voelde.

Eigen doelpunt

Ondanks dat Nieuw-Monnikenhuize slechts veertig jaar oud was maakte het al een uitgewoonde indruk. Op sommige plekken lieten de ‘terraces’ al los wat de veiligheid niet ten goede kwam. Van de wedstrijd weet ik niet veel meer behalve dat we in de laatste minuten verloren door een eigen doelpunt van Ruud Heus. Op de terugweg verhinderde de politie dat we op de lijnbussen mochten stappen en kregen we een flinke wandelmars voor onze kiezen. Waarschijnlijk als vergelding dat we op de heenweg eerder waren uitgestapt.

Uren na het laatste fluitsignaal was ik pas thuis met een nederlaag op zak. Ik kon niet wachten tot de volgende uitwedstrijd….

De Graafschap vs Feyenoord

Een uitwedstrijd, buiten Rotterdam. Dat was een tijdje geleden.

Mijn eerste uitwedstrijd zag ik op zaterdag 13 mei 1989, meer dan 26 jaar geleden. De wedstrijd op Het Kasteel eindigde in 1-3 voor Feyenoord en sindsdien zag ik Feyenoord meer dan 200 keer op vreemd terrein spelen. Van Groningen en Veendam tot Kerkrade en Maastricht.

In al die jaren kwam in in stadions die nu niet meer bestaan, of waar nu niet meer gevoetbald wordt. Van het Oosterpark tot het Zuiderpark. Monnikenhuize en de Alkmaarder hout. Het oude stadion van Heerenveen en de Baandert in Sittard. Ik zag Feyenoord er winnen en smadelijk onderuit gaan. Vreugde en verdriet.

Tot aan ‘Beverwijk’ ging ik, waar mogelijk, op losse kaarten. Combi’s waren er alleen naar Amsterdam, Eindhoven en Den Haag, de rest was vrij vervoer. Na ‘Beverwijk’ vond ik het wel mooi geweest. Ik kreeg geen goldcard en zag nog sporadisch uitwedstrijden. Tot na het begin van het nieuwe millennium. Na Praag-uit in 2001 gingen Sandra en ik weer wat vaker naar uitwedstrijden. Het blijven de krenten in de pap.

Naarmate de jaren verstreken zagen we het uitpubliek steeds meer veranderen. Steeds meer schreeuwers en stoerdoenerij. Puisterige mannetjes in Lyle&Scott-polo’s die de pseudo-hooligan gaan uithangen. Daarbij kwam ook nog  het hoge aantal combi’s, en het feit dat je dus verplicht werd met deze schreeuwers in een bus te zitten. Dat én de geboorte van Bastiaan heeft er toe geleid dat ik sinds 2009 nog maar een handjevol uitwedstrijden ben geweest.

Er konden dus kaartjes geregeld worden en ik zei geen nee. En zo reden we op deze mistige zondagochtend over de A12 richting Gelderland. Op naar Doetinchem.

P1160159

Vlak voor Arnhem halen we die gasten in. 12:30 mag dan een klote-tijd zijn. Het was wel lekker rustig op de snelweg.

P1160161

Een lichtmast.

P1160162

En nog eentje. Warren zijn nichtje had kaartjes op de lange zijde geregeld.

P1160164

P1160166

Foutje bedankt. We zaten niet op rij 9 stoel 7 maar op rij 7 stoel 9. Gelukkig niet achter voor paal.

P1160167

De Vijverberg was nog niet gevuld.

P1160178

P1160185

Sorry voor die irritante vlek op de foto’s. Er zit een stofje op de sensor. Deze jongens gingen een boel herrie veroorzaken.

P1160184

P1160188

Opkomst der beide elftallen.

P1160194

P1160199

Zoals zo vaak in een wedstrijd tegen een kleintje komt Feyenoord op achterstand. Been there, done that. Maar waar er normaal gesproken puntverlies geleden werd won Feyenoord nu wel. Eigenschappen van een kampioensploeg? Wie weet, al hadden we wel het nodige geluk.

P1160200

Veel irritaties in het veld.

P1160203

P1160211

De mascotte van MSV Duisburg komt in de rust even buurten.

P1160217

Na rust twee kansen en daarna is het raak. Kramerinho scoort zijn derde competitietrefferT.

P1160224

Zien zij gelaten.

P1160225

En dan maakt Elia er met behulp van de keeper 1-2 van.

P1160227

P1160236

P1160245

Benauwde momenten voor de Feyenoord-goal. De keeper van de Graafschap kwam mee naar voren. Maar de winst was er.

P1160256

En Warren inspecteert een heel ‘eng’ tunneltje. We kregen allebei een Football Factory dejá-vu 😉 Op naar huis.