Finale Rotterdam schrijft

Dat was erg leuk, de uitreiking van de prijzen van de Rotterdam Schrijft wedstrijd. Ik had het verhaal bloempot (in ietwat aangepaste versie) ingestuurd en zat bij de veertig finalisten. Ik had er al rekening mee gehouden dat ik niet zou winnen, en dat gebeurde ook niet. Het verhaal over Gerrit is een feelgood-verhaaltje maar geen literair wonder (dat ben ik zelf ook niet).

Enfin, aan het einde van de avond kreeg je het boek mee waarin alle veertig verhalen gepubliceerd zijn. En dat was al een prijs op zich.

Brood en spelen

Sinds een bepaald stadion in Noord-Holland vernoemd werd naar de plek waar de Romeinen hun feestjes hielden met gladiatoren en leeuwen gebruik ik dat woord niet meer. Dat het woord arena in het Latijns zand betekent is gezien de strubbelingen met die grasmat aldaar een milde vorm van ironie.

De grasmat van De Kuip was op 22 april allesbehalve een zandvlakte, al probeerden die Alkmaarders daar met fakkels (ook wel Romeinse kaarsen genoemd) verandering in te brengen. Dat zal wel een Noord-Hollands dingetje zijn, want in een recente bekerfinale probeerden die zandbakbewoners uit de Bijlmer dat dus ook. Als straf kregen ze een ongenadig pak slaag van de blauwvingers uit Zwolle.

Maar waarom moest ik aan de Romeinen denken tijdens de laatste bekerfinale? Vlak na de tweede goal van Feyenoord wees Van Persie met zijn vinger richting de businessunit waar de vorige Keizer van Rotterdam bivakkeert. Gehuld in zijn witte blouse en omringt door zijn entourage werd het gebaar van de bekendste Robin na het hulpje van Batman beantwoord door een omhoog gestoken duim van Dirk Kuyt. Dezelfde Dirk Kuyt die na het laatste fluitsignaal met zijn zoontje op zijn schouders de bekerwinst vierde.

De omhoog gestoken duim betekende in Romeinse tijden dat je leven gespaard werd. Gladiator van Persie zakte op zijn knieën en iedere vezel in zijn tanige lijf stond gespannen. De leeuw AZ bleek een tandeloze tijger te zijn en hij wist dat hij Feyenoord zojuist een derde grote prijs in evenzoveel jaren (die supercup telt niemand mee toch?) had bezorgd.

Over orgies na de wedstrijd, een andere Romeinse traditie, is mij niets bekend. Dat zou met de huidige selectie ook niet lang geheim gebleven zijn, zo dol zijn die mannen op selfies maken met hun smartphone. Tijdens de huldiging, een dag na de finale, waren ze meer in de weer met hun kekke Iphones dan met het entertainen van het publiek. Al leken de aanwezige fans dat nauwelijks iets te kunnen schelen. Iets met brood en spelen wellicht. Toch weer die Romeinen.

Bekerfinale. AZ vs Feyenoord.

Die waren er al vroeg bij op het Hofplein.

All cops are zeikerds.

Paar foeilelijke logo’s op die buis.

Muziek die ik niet trek.

Een stel Benen.

Airwolf!

Of Blue Thunder.

Ben Wijnstekers houdt alles in de smiezen.

Niet laten vallen!

De 100ste bekerfinale staat op het punt te beginnen.

Fakkels.

Vak X had wat weg van Mordor.

Noord-Hollandse traditie.

1-0 door Danish Dynamite.

Bijna de 2-0

Even later wel. Die sluwe vos van een Van Persie.

Wel ons teringjong hé!

De Kuip weet dat het een kwestie van tijd is dat Feyenoord voor de dertiende keer de bekerT omhoog kan tillen. Het werd mijn zevende.

Sorry dat ik lelijke dingen over je zei Gio. Maar het was wel een matig seizoen he.

Jones was een paar keer belangrijk.

Zag ook de meelevende Van Persie.

En Dirk.

Toornstra scoort in een uitwedstrijd!!!!

En iedereen viert feest.

Afgelopen en binnen! Ron Vlaar treurt.

Bekerwinnaar!

De Wolf en de beker. Zo zou een titel  van een sprookje van Grimm kunnen zijn. Maar die zit bij Sparta hé.

Wie ruimt die rommel op?

Kijk die omhelzing tussen Houtman en Van Persie eens. Peter is van voetballer fan geworden. Mooi.

Tütüren op het Hofplein. 

Feyenoord vs Utrecht. Een wedstrijd zonder spanning

De opties om fatsoenlijk van noord naar zuid te rijden nemen allengs af. Geen Maastunnel, geen Coolsingel.

De overkant. Vanaf zuid gezien dan.

Ga je mee naar het stadion…

Rook.

Verwarrend tenue met die donkere broeken en sokken. Lijkt me vrij lastig voor grensrechters bijvoorbeeld.

Volle bak.

1-0 door Jorgensen die een hartje maakt.

Ziet ook nieuwbakken Feyenoorder Ayoub met nummer 8.

El Ahmadi vraagt of de grensrechter het niet goed heeft kunnen zien. Of iets van die strekking.

Deze krullenbol dus.

RVP doet zijn ding.

En de grensrechter komt schuilen bij Nijhuis.

Deze vrije trap van Larsson trof geen doel.

Maar zijn kopbal even later wel.

Nog een week geduld. Dan is de finale.

Het open Rotterdamse kampioenschap ballengooien. Feyenoord vs Excelsior

Het was iets minder druk dan normaal. Misschien is paasmaandag een betere dag?

Groene slierten om het bovenste gedeelte van de Rotterdamse vlag te vormen.

Oost tegen Zuid.

Gelijk al druk voor het doel van de Kralingers.

En pats. De 1-0.

Hij had niet zoveel te doen vandaag.

Dringen.

Twee tegen nul en eigenlijk wel klaar.

Berghuis maakt een fraaie goal. En mag er daarna af. Tijdens de wissel werd er ‘sukkeltje, sukkeltje’ gezongen maar dat was niet voor Berghuis maar voor diegene op vak W (Robin? Warren?) die de bal in de gracht liet vallen. Er was namelijk een kampioenschap Rotterdams ballengooien aan de gang.

Hier is de bal bij ons.

En ongeveer iedereen mist de laatste goal.

En zelfs de familie Kuyt doet mee. Tot grote hilariteit van het hele stadion.

Dat was het weer. Drie punten in de pocket.

 

 

 

 

Algoritme

Iedere ochtend herinnert Facebook me eraan wat ik de afgelopen jaren op diezelfde dag heb gedaan. Behalve wat foto’s van mijn opgroeiende zoon (de tijd vliegt echt) hebben de eerste maanden van het jaar een nogal repeterend karakter.

Ik zie foto’s van gifbekers, bedroefde smileys en af en toe een klaagzang over wéér een verloren seizoen. Facebook ligt onder vuur. Gebruikers voelen zich bedot door Mark Zuckerberg en co. Door middel van algoritmes bepaalden zij wat wij als gebruikers te zien kregen. De term nepnieuws was nooit ver weg in de media.

Als Zuckerberg zijn thermometer in Rotterdam en de Rotterdammers zou steken dan zouden zijn algoritmes bij het voorjaar van 2017 denken dat er nepnieuws gepropageerd wordt. Jarenlange negativiteit heeft ineens plaatsgemaakt voor teksten vol hoop en hunkering.

In april 2017 telde ik de dagen, en vooral de wedstrijden, af. Nu, een jaar later, schuif ik plichtmatig de DVD van het vorige seizoen af en toe in de dvd-speler. De beelden van het kampioenschap als medicijn om de kater van dit seizoen tegen te gaan.

Natuurlijk, Feyenoord kan de beker nog winnen. En dat is in Nederland gewoon een hoofdprijs, ondanks wat iedereen ook zegt. Maar de realiteit is dat we er dit seizoen met zijn allen veel meer van hadden verwacht. Hopelijk herinnert Facebook me er in april 2019 aan dat we de beker gewonnen hebben.

Zo niet dan mag Zuckerberg van mij best sponsor worden van onze mooie club. Hij hoeft dat blauwe logo met die F maar een klein beetje aan te passen in rood en wit.

Verkiezingen

Precies een jaar geleden hing er hoop in de lucht in Rotterdam. Gerenommeerde internationale kranten staken de loftrompet over de Maasstad. Huizenprijzen stegen sneller dan de koers van Bitcoins en als je écht wilde uitgaan dan moest je in Rotterdam zijn. Er broeide iets, sluimerend als een veenbrand onder de oppervlakte.

Een veenbrand die op zondag 14 mei veranderde in een vreugdevuur. Op die middag kwam alles bij elkaar: van wildvreemde mensen die samen dansten in de Hofplein vijver tot uitpuilende kroegen. Van blank tot zwart en van Hillegersberg tot de Tarwewijk. Iedereen vierde feest en voor veel mensen voelde het aan als bevrijdingsdag. Rotterdam was die dag een.

Vandaag zijn de gemeenteraadsverkiezingen en de verbondenheid van 14 mei 2017 lijkt in Rotterdam verder weg dan ooit. Politieke partijen spelen slinks de verschillen tussen mensen uit langs de rand van inkomen en afkomst. Verschillen die er op die mooie zondag in mei er niet toe deden. Analoog aan politieke partijen is Sparta de partij die vecht voor haar laatste kans. Een laatste kans om niet weer weg te glijden in de peilingen. Excelsior gedraagt zich met het elan van een politieke nieuwkomer. Presteren naar de bescheiden middelen en met sympathie van het volk.

En Feyenoord dan? Feyenoord is de mastodont die maar niet lijkt te willen veranderen. Een incidenteel succes zorgde niet voor de gewenste koerswijziging, topsportklimaat zoals u wilt. Aan de stadionweg rommelt het weer eens ouderwets. We zijn nu bijna aan het einde van het seizoen. Een seizoen waarvan ik, en velen met mij, veel meer van had verwacht. Natuurlijk, Feyenoord kan de beker nog winnen en dat is gewoon een hoofdprijs. Maar chagrijn heerst weer rondom de club. Feyenoord-city verdeelt Het Legioen en het spel van de stadionclub is grote delen van de competitie niet om aan te zien geweest. Toevalsvoetbal, wachtend op een bevlieging van Berghuis en sinds kort Van Persie. Een deel van Het Legioen is ook klaar met Giovanni, iets wat je een jaar geleden niet had durven bedenken.

Als vanavond de stemmen zijn geteld en de gevreesde tweedeling een feit is rest de Rotterdamse politiek maar een ding: Maak Giovanni burgemeester van onze prachtige stad. Hij is immers de laatste man die een collectieve glimlach op het gelaat van alle Rotterdammers wist te krijgen. En misschien is die leider van die kleine politieke partij uit Kralingen wel een optie om de mastodont weer de juiste koers te geven. Een dubbelslag.

Feyenoord vs AZ

En nee, ik wil geen woord horen over generale repetitie voor de aankomende bekerfinale.

 

Vorig seizoen was deze wedstrijd in exact hetzelfde weekend en telden we af richting het kampioenschap.

Peter is weer terug. #doeidoei

Een redelijke wedstrijd wel.

1-0 door Jean Paul. 

Bal op de paal.

Oude bekende.

ein-de-lijk! Zo lijkt hij er zelf ook over te denken.

Geen woord over een generale…..