Mail

Een tweede nadeel van de verloren conference League finale is de stroom e-mails die ik sindsdien van de UEFA ontvang. De laatste weken voornamelijk vol promotie voor het EK voetbal voor vrouwen.

Laten we het voorzichtig zeggen, en je kunt niet voorzichtig genoeg zijn in de overspannen wereld waarin we nu leven, dat ik geen groot fan ben van vrouwenvoetbal. En voordat de hooivorken en toortsen tevoorschijn gehaald worden, ik ben ook geen fan van amateurvoetbal, al zal deze vergelijking me niet in dank afgenomen worden.

Een wedstrijd op het vijfde niveau in Engeland? Prima. Regionalliga Westfalen? Graag. Maar damesvoetbal kan me niet bekoren. Vorige week zag ik de keepster van het Nederlands elftal als een zak aardappelen tevergeefs naar de hoek duiken. Het zag er enorm koddig uit. En dat leek me niet de bedoeling. De wedstrijdpremies zijn tegenwoordig namelijk hetzelfde om een soort van professionaliteit af te willen dwingen.

Bij Feyenoord hebben ze ook een damesploeg waarvan de wedstrijden vrij goed bezocht worden. Voor mijn gevoel kwam dat deels omdat de mensen na Corona weer op zoek waren naar wat ontspanning. Maar voor het grootste deel door wat we het ‘Moulijn-effect’ zouden kunnen noemen.

Het verhaal ging dat de mensen nog wel naar De Kuip zouden komen als Coentje op de middenstip zou gaan klaverjassen. Zo gek is men van Feyenoord en zijn helden.

Het verklaart ook gelijk de drukte bij de eerste training, de open dag en de verjaardagen van de club en De Kuip waarbij een meute op het voorplein de secondes aftelden tot 19 juli en 27 maart.

Gek? Wellicht voor buitenstaanders wel. Maar niet zo gek om echte voetballiefhebbers via een mail uit te nodigen om naar vrouwen EK te gaan kijken. Zo gek zijn we ook weer niet.

Geluk

Of het goed voor mijn gemoedsrust was? Een vlucht, met overstap in Wenen op de dag van de finale: nou nee. Nadat ik mijn trouwe reismaatjes, in het bezit van meer vrije dagen en geen schoolgaande kinderen, op maandagochtend naar Schiphol had gebracht begon het grote wachten. En het twijfelen, verbijten en controleren.

Terwijl mijn telefoon via whatsapp, Twitter en Facebook volstroomde met foto’s en berichten uit Tirana deed ik een poging tot mezelf rustig te houden en te werken. Niet zelden controlerend of de vluchten die ik voor de woensdag had geboekt op maandag en dinsdag wel volgens schema vlogen. Het was afzien.

Mijn hartslag maakte een flinke sprong toen het eenmaal woensdagochtend was en ik op de nationale luchthaven arriveerde. Een rij van Efteling-achtig proporties, en dat om 4 uur in de ochtend. Knikjes van herkenning richting andere Feyenoorders in de lange rij die ook wat nerveus op hun horloges keken.

Met reizen probeer ik altijd risico’s te vermijden. Dus in Tirana kocht ik een sim-kaart voor het contact met de rest en stapte ik braaf in de shuttlebus om niet opgelicht te worden door een louche taxichauffeur. Het hotel had mijn bevestiging niet geannuleerd en mijn kaartje had ik op mijn silvercard weten te bemachtigen. Het geluk hing aan mijn kont.

En juist aan dat kleine beetje geluk ontbrak het bij Feyenoord. Tegen Italiaans anti-voetbal is niets opgewassen en dan komt het soms aan op geluk. En dat het juist bij Gernot Trauner, de meest degelijke en risico-mijdende speler op en waarschijnlijk ook buiten het veld, fout ging was een wrang staaltje ironie.

Ik had maar wat graag een vertraagde terugvlucht, een hotelannulering of oplichting door een taxichauffeur ingeruild voor die beker. Maar ja, dat geluk had ik dan weer net niet.

Hofplein

‘Zie je daar aan het einde al het prachtige Hofplein,
als Feyenoord heeft gewonnen, duik je zo in de fontein’

Twee weken voor de finale in Tirana sijpelden de eerste berichten over een eventuele huldiging al door. Er zijn mensen die door dit soort ‘jinxes’ rode vlekken in hun nek krijgen. Die mompelen dingen over een beer en een huid. Ik ben meer van de kalf en de put. Je kunt maar beter van te voren over bepaalde zaken nadenken.

De inhoud van de berichten stemde me wel somber. Geen huldiging op de Coolsingel maar in het stadion en geen duik in de fontein op de avond na een eventuele winst. Aboutaleb werd terecht boos op zijn ambtgenoot in Marseille over de gang van zaken daar, maar verspeelde een paar dagen later het kleine beetje goodwill dat hij hiermee had opgebouwd.

Een spontaan feest op voorhand de kop indrukken omwille van het verkeer en dronken figuren hou je niet tegen door een fontein droog te leggen. Wat dat aangaat mogen we allang blij zijn dat niet de hele stad drooggelegd wordt, dát zou namelijk de ultieme droom zijn van de geheelonthouder met de ketting.

Staphorst aan de Maas.

De schorre stem van het ware Legioen. Busreis naar Slavia Praag – Feyenoord 1-3

Station Wilhelminaplein, woensdag 13 april 2022. 19:30 uur.

Een blik van herkenning. Een van de jongens naast me bij de tramhalte draagt een Feyenoord-trainingsbroek maar dat is niet zo gek op Rotterdam-Zuid. Nee, de boodschappentas verraadt het doel van zijn reis. Net zoals mijn boodschappentas is deze gevuld met bier en chips, proviand voor een reis van 900 kilometer richting de hoofdstad van Tsjechië.

Stadion Feijenoord, woensdag 13 april 2022. 20:30 uur.

Samen met mijn voetbalmaat Kees maak ik voor de tweede keer in vijf maanden tijd de busreis naar Praag om Feyenoord aan te moedigen. Toen bleek dat we slechts 1000 kaarten zouden krijgen lag onze focus op de busreis. Met onze silvercard leek een los kaartje onmogelijk en onze gok pakte goed uit. De vorige keer was de reis prima bevallen. We waren al toen al vroeg in Praag en na afloop rolden we zo weer de bus in naar Rotterdam.

Vanuit het kantoor van de FSV werden de vlaggen en het spandoek voor de TIFO-actie in de bus geladen en de reis kon beginnen. Vanuit de supportersvereniging reisden Mike en Miranda als begeleiders en binnen no-time werden herinneringen opgehaald van minder recente en recente Europese uitwedstrijden. Mijn achterbuurman bijvoorbeeld zat ook op onze flink vertraagde vlucht vanuit Belgrado naar Londen. Een vertraging die zo lang duurde dat je in diezelfde tijd ook met een bus naar Praag zou kunnen rijden. Iets wat wij dus deden.

Shell 2405 Hellweg Sued, donderdag 14 april 2022. 00:30 uur

De eerste pitstop en chauffeurswissel. Een mooie plek om even de benen te strekken en de biervoorraad aan te vullen. De afgelopen vier uur was een mooie mix van vage gesprekken, twijfelachtige grappen en mooie verhalen. Het Legioen is een gemêleerd gezelschap waarbij de liefde voor Feyenoord alles overstijgt. Zelfs verschillen in mening over wie er rechtsback moet staan of wat er met De Kuip moet gebeuren. Maar na de pitstop wordt het wel wat stiller in de bus. De meeste mensen proberen een paar uurtjes slaap mee te pakken. Er staat ons een lange dag te wachten.

Telnice, donderdag 14 april 2022. 06:20 uur

De laatste stop voordat we in Praag zijn, tijd voor een bakkie koffie. Een blik op de kaart leert me dat we dicht in de buurt van Teplice zijn. Een plek waar ik Feyenoord in 2003 gelijk zag spelen tegen de plaatselijke FK, een resultaat dat ervoor zorgde dat de winnaar van de UEFA-Cup uit 2002 uitgeschakeld werd. Het was destijds mijn tweede bezoek met Feyenoord in Tsjechië, twee jaar ervoor zagen we een oor wassing tegen Sparta Praag, de aartsrivaal van de tegenstander van vanavond. Als we het dan toch over ronde cirkels hebben.

Velký strahovský stadion, donderdag 14 april 09:00 uur

Talloze foto’s heb ik gezien van groundhoppers die het imposante stadion bezochten dat tegenwoordig dienstdoet als trainingscomplex voor Sparta Praag. Maar kees en ik kwamen niet binnen. ‘Privat!!’, was de mededeling van de bewaker.

Bij het Evžena Rošickéhostadion stonden de hekken wel open. Het is, behalve de lichtmasten, geen pareltje deze Oostblok-bak die tussen 2000 en 2008 dienstdeed als thuishaven voor Slavia terwijl hun nieuwe onderkomen gebouwd werd.

Most Legii, donderdag 14 april 2022. 11:30

Noem me een betere plek om af te spreken dan de ‘Legioen-brug’ voor een verhaal over Feyenoord-supporters? Via de FSV had Cristian Willaert van ESPN contact met mij opgenomen of we wat konden vertellen wat Europese uitwedstrijden zo mooi maakt. Zelf wist hij het natuurlijk wel want hij was bij zowat alle Europese uitwedstrijden van Feyenoord aanwezig. Van Drita tot nu. Maar om het uit de mond van supporters te horen is net even wat leuker. Kees en ik stonden ze graag te woord. Strooiend met anekdotes verdween het laatste restje stem dat Kees nog had.

The Irish Times Bar, donderdag 14 april 2022, 14:00 uur

‘We like to drink with Robert ‘cause Robert is our mate, and when we drink with Robert he gets it down in 8…7…6…5…4…3…2…1’

Met het verdwijnen van Covid keerden ook de toeristen weer terug naar Praag. In november waren de beroemde bruggen, pleinen en straatjes uitgestorven. Nu zijn ze weer terug waaronder ook de groep Britten op vrijgezellenfeest naast ons. In recordtempo drinkt bachelor Robert twee pints Guinness weg binnen de 8 seconden die er volgens het nummer voor staan. Van je maten moet je het hebben.

Staroměstské náměstí, donderdag 14 april 2022, 17:00 uur.

Het oude plein in het centrum van Praag stroomt langzaam vol met Feyenoorders. De terrassen zitten vol en uit een kiosk die in het winter deel uitmaakt van de kerstmarkt wordt ook bier verkocht. Het verschil tussen terras en kiosk bedraagt 40 kronen. Dat is snel verdiend.

Op het plein zien we Jasper en zijn maat van onze vertraagde vlucht van Belgrado naar Londen waar de compensatie op zich laat wachten. Het leven van een Feyenoorder gaat niet altijd over rozen. Maar op deze middag zijn we al wel lekker rozig.

Het is ook de plek waar straks de wandeltocht richting stadion vandaan vertrekt. Als het eenmaal zo ver is komen uit de zijstraten de leden van de mobiele eenheid voor de begeleiding. Wij nemen wel een taxi.

Eden Aréna, donderdag 14 april 2022, 21:03 uur.

Nog voordat de rookwolken zijn opgetrokken vliegt het bier al door de lucht als Cyriel Dessers, wie anders, Feyenoord op 0-1 heeft gezet. Deze wedstrijd had alles wat een kwartfinale nodig had. Veel goals, een winnend Feyenoord. Mooie TIFO-acties aan beide zijdes en een gelukzalig Legioen. Her en der waren mensen al bezig met het boeken van vluchten naar Marseille en Tirana.

Na afloop worden de meegereisde fans in het uitvak en op de tribunes ernaast bedankt. Kees is nu helemaal niet meer te verstaan. Het cornervlag-liedje over Dessers zit als een mantra is mijn hoofd als we de bus in stappen voor de terugreis naar Nederland.

De Kuip, vrijdag 15 april 2022. 10:45 uur.

De lucht boven in de bus is niet te harden en we hebben medelijden met groep 8 die een paar dagen later naar Duinrell zal gaan met deze touringcar. Het is de mix van bier, zweet en euforie. High-fivend nemen we afscheid van onze medereizigers. Kees geef ik een dikke boks, zijn stem is nu helemaal weg. Zo zal een groot deel van het Legioen geklonken hebben de dag na de wedstijd.

Niet alleen de stem van de ware kampioen, ook de schorre stem van het beste Legioen.

Feyenoord vs Partizan

op het fietsje naar De Kuip.

Hakken en zagen.

Toch nog 600 man in het uitvak.

Als de rook is opgetrokken aan de slag.

Deze vrije trap gaat mis.

De volgende is wel raak, Dessers lijkt zich wat te schamen.

Eindelijk doelpuntje van Nelson.

Hart onder de riem voor Bijlow.

De telefoonlampjes werd niet door iedereen gewaardeerd.

Geen kippendans dit keer.

En hup naar de volgende ronde!