Nog een uitzwaai-wedstrijd

Laatste keer voorplein dit seizoen.

Sociaal experiment. (lege) schoenendoos op de bagagedrager achtergelaten. Schoenen (voor de Roparun) in het tasje.

Tsja.

Weet je wie er ook van Duitstalige vlaggen hield?

Koning toto. Je zal er zo bijzitten.

Pas nou oh-op.

Dessers maakt er nog eentje.

Matige pot.

Nederlaag kondigt zich aan. Boeide niemand iets.

 

Hofplein

‘Zie je daar aan het einde al het prachtige Hofplein,
als Feyenoord heeft gewonnen, duik je zo in de fontein’

Twee weken voor de finale in Tirana sijpelden de eerste berichten over een eventuele huldiging al door. Er zijn mensen die door dit soort ‘jinxes’ rode vlekken in hun nek krijgen. Die mompelen dingen over een beer en een huid. Ik ben meer van de kalf en de put. Je kunt maar beter van te voren over bepaalde zaken nadenken.

De inhoud van de berichten stemde me wel somber. Geen huldiging op de Coolsingel maar in het stadion en geen duik in de fontein op de avond na een eventuele winst. Aboutaleb werd terecht boos op zijn ambtgenoot in Marseille over de gang van zaken daar, maar verspeelde een paar dagen later het kleine beetje goodwill dat hij hiermee had opgebouwd.

Een spontaan feest op voorhand de kop indrukken omwille van het verkeer en dronken figuren hou je niet tegen door een fontein droog te leggen. Wat dat aangaat mogen we allang blij zijn dat niet de hele stad drooggelegd wordt, dát zou namelijk de ultieme droom zijn van de geheelonthouder met de ketting.

Staphorst aan de Maas.

Brug

De wedstrijd tegen PSV voelde als een uitzwaai-wedstrijd richting de finale. Het zonnetje scheen, de kroegen op de Beijerlandselaan puilden uit en op het voorplein waren veel kleine kinderen gestoken in shirts van hun nieuwe helden waarbij de tricots van Dessers en Sinisterra het meest populair waren.

Voor de aftrap werd stond Pi-Air op het veld en vanaf de tribune zwaaide Ome Gerard Meijer terug. Kortom, er was niets aan de hand.

De gasten uit Eindhoven hielden daar geen rekening mee en na de terechte 0-1 én 0-2 vierde het uitvak feest. De Kuip reageerde als een man met een spreekkoor over de finale in Tirana.

Ook in deze wedstrijd weigerde Feyenoord te verliezen zoals dat ook in Marseille het geval was. Met wat hulp van de scheidsrechter Gözübüyük werd de middag in het stadion nog feestelijker afgesloten dan hij begonnen was.

Op de terugweg werd er op de Laan op Zuid flink getoeterd en een klein stukje verderop ging de Erasmusbrug open, normaal gesproken reden tot flink wat geklaag van alle weggebruikers. Maar met Europees voetbal op zak, een finale in zicht én een algeheel positief gevoel rondom de club kreeg de boot die dit ongemak veroorzaakte een staande ovatie. Vanaf het grote jacht klonk de scheepshoorn als reactie.

Toen de brug weer dicht ging steeg er een gejuich op uit bijna duizend kelen. Ik dacht dat ik alles wel had meegemaakt. Maar het toejuichen van een brug, dat kan echt alleen in Rotterdam.

Feyenoord vs Utrecht. Donnerwetter.

Ik moest het doen. Kijken of mijn boek ook bij de Donner lag. En er eentje kopen uiteraard. Voor de statistieken.

Illuster rijtje.

Spiritual home.

Zonovergoten Kuip.

Boem.

Nummer 14 buigt het hoofd.

Eigen Golazo.

Oei.

Dit zag er niet best uit.

Drukken tot in de laatste minuut.

Limbs.

Oog van de naald, maar wel terecht.

De Coolsingel bleef niet leeg dit jaar.

De schorre stem van het ware Legioen. Busreis naar Slavia Praag – Feyenoord 1-3

Station Wilhelminaplein, woensdag 13 april 2022. 19:30 uur.

Een blik van herkenning. Een van de jongens naast me bij de tramhalte draagt een Feyenoord-trainingsbroek maar dat is niet zo gek op Rotterdam-Zuid. Nee, de boodschappentas verraadt het doel van zijn reis. Net zoals mijn boodschappentas is deze gevuld met bier en chips, proviand voor een reis van 900 kilometer richting de hoofdstad van Tsjechië.

Stadion Feijenoord, woensdag 13 april 2022. 20:30 uur.

Samen met mijn voetbalmaat Kees maak ik voor de tweede keer in vijf maanden tijd de busreis naar Praag om Feyenoord aan te moedigen. Toen bleek dat we slechts 1000 kaarten zouden krijgen lag onze focus op de busreis. Met onze silvercard leek een los kaartje onmogelijk en onze gok pakte goed uit. De vorige keer was de reis prima bevallen. We waren al toen al vroeg in Praag en na afloop rolden we zo weer de bus in naar Rotterdam.

Vanuit het kantoor van de FSV werden de vlaggen en het spandoek voor de TIFO-actie in de bus geladen en de reis kon beginnen. Vanuit de supportersvereniging reisden Mike en Miranda als begeleiders en binnen no-time werden herinneringen opgehaald van minder recente en recente Europese uitwedstrijden. Mijn achterbuurman bijvoorbeeld zat ook op onze flink vertraagde vlucht vanuit Belgrado naar Londen. Een vertraging die zo lang duurde dat je in diezelfde tijd ook met een bus naar Praag zou kunnen rijden. Iets wat wij dus deden.

Shell 2405 Hellweg Sued, donderdag 14 april 2022. 00:30 uur

De eerste pitstop en chauffeurswissel. Een mooie plek om even de benen te strekken en de biervoorraad aan te vullen. De afgelopen vier uur was een mooie mix van vage gesprekken, twijfelachtige grappen en mooie verhalen. Het Legioen is een gemêleerd gezelschap waarbij de liefde voor Feyenoord alles overstijgt. Zelfs verschillen in mening over wie er rechtsback moet staan of wat er met De Kuip moet gebeuren. Maar na de pitstop wordt het wel wat stiller in de bus. De meeste mensen proberen een paar uurtjes slaap mee te pakken. Er staat ons een lange dag te wachten.

Telnice, donderdag 14 april 2022. 06:20 uur

De laatste stop voordat we in Praag zijn, tijd voor een bakkie koffie. Een blik op de kaart leert me dat we dicht in de buurt van Teplice zijn. Een plek waar ik Feyenoord in 2003 gelijk zag spelen tegen de plaatselijke FK, een resultaat dat ervoor zorgde dat de winnaar van de UEFA-Cup uit 2002 uitgeschakeld werd. Het was destijds mijn tweede bezoek met Feyenoord in Tsjechië, twee jaar ervoor zagen we een oor wassing tegen Sparta Praag, de aartsrivaal van de tegenstander van vanavond. Als we het dan toch over ronde cirkels hebben.

Velký strahovský stadion, donderdag 14 april 09:00 uur

Talloze foto’s heb ik gezien van groundhoppers die het imposante stadion bezochten dat tegenwoordig dienstdoet als trainingscomplex voor Sparta Praag. Maar kees en ik kwamen niet binnen. ‘Privat!!’, was de mededeling van de bewaker.

Bij het Evžena Rošickéhostadion stonden de hekken wel open. Het is, behalve de lichtmasten, geen pareltje deze Oostblok-bak die tussen 2000 en 2008 dienstdeed als thuishaven voor Slavia terwijl hun nieuwe onderkomen gebouwd werd.

Most Legii, donderdag 14 april 2022. 11:30

Noem me een betere plek om af te spreken dan de ‘Legioen-brug’ voor een verhaal over Feyenoord-supporters? Via de FSV had Cristian Willaert van ESPN contact met mij opgenomen of we wat konden vertellen wat Europese uitwedstrijden zo mooi maakt. Zelf wist hij het natuurlijk wel want hij was bij zowat alle Europese uitwedstrijden van Feyenoord aanwezig. Van Drita tot nu. Maar om het uit de mond van supporters te horen is net even wat leuker. Kees en ik stonden ze graag te woord. Strooiend met anekdotes verdween het laatste restje stem dat Kees nog had.

The Irish Times Bar, donderdag 14 april 2022, 14:00 uur

‘We like to drink with Robert ‘cause Robert is our mate, and when we drink with Robert he gets it down in 8…7…6…5…4…3…2…1’

Met het verdwijnen van Covid keerden ook de toeristen weer terug naar Praag. In november waren de beroemde bruggen, pleinen en straatjes uitgestorven. Nu zijn ze weer terug waaronder ook de groep Britten op vrijgezellenfeest naast ons. In recordtempo drinkt bachelor Robert twee pints Guinness weg binnen de 8 seconden die er volgens het nummer voor staan. Van je maten moet je het hebben.

Staroměstské náměstí, donderdag 14 april 2022, 17:00 uur.

Het oude plein in het centrum van Praag stroomt langzaam vol met Feyenoorders. De terrassen zitten vol en uit een kiosk die in het winter deel uitmaakt van de kerstmarkt wordt ook bier verkocht. Het verschil tussen terras en kiosk bedraagt 40 kronen. Dat is snel verdiend.

Op het plein zien we Jasper en zijn maat van onze vertraagde vlucht van Belgrado naar Londen waar de compensatie op zich laat wachten. Het leven van een Feyenoorder gaat niet altijd over rozen. Maar op deze middag zijn we al wel lekker rozig.

Het is ook de plek waar straks de wandeltocht richting stadion vandaan vertrekt. Als het eenmaal zo ver is komen uit de zijstraten de leden van de mobiele eenheid voor de begeleiding. Wij nemen wel een taxi.

Eden Aréna, donderdag 14 april 2022, 21:03 uur.

Nog voordat de rookwolken zijn opgetrokken vliegt het bier al door de lucht als Cyriel Dessers, wie anders, Feyenoord op 0-1 heeft gezet. Deze wedstrijd had alles wat een kwartfinale nodig had. Veel goals, een winnend Feyenoord. Mooie TIFO-acties aan beide zijdes en een gelukzalig Legioen. Her en der waren mensen al bezig met het boeken van vluchten naar Marseille en Tirana.

Na afloop worden de meegereisde fans in het uitvak en op de tribunes ernaast bedankt. Kees is nu helemaal niet meer te verstaan. Het cornervlag-liedje over Dessers zit als een mantra is mijn hoofd als we de bus in stappen voor de terugreis naar Nederland.

De Kuip, vrijdag 15 april 2022. 10:45 uur.

De lucht boven in de bus is niet te harden en we hebben medelijden met groep 8 die een paar dagen later naar Duinrell zal gaan met deze touringcar. Het is de mix van bier, zweet en euforie. High-fivend nemen we afscheid van onze medereizigers. Kees geef ik een dikke boks, zijn stem is nu helemaal weg. Zo zal een groot deel van het Legioen geklonken hebben de dag na de wedstijd.

Niet alleen de stem van de ware kampioen, ook de schorre stem van het beste Legioen.