Kreta 2019

In Duitsland was het niet al te best weer.

Maar in Roussospiti, op een steenworp afstand van Rethymno, wel. Wederom een schitterend huis. Van alle gemakken voorzien.

Kapelletje met uitzicht.

Dorst na de wandeling in de omgeving.

Wegversperring.

Orthodox pasen.

Knabbelende vissen. Dat zou hij gewend moeten zijn.

Rethymno.

De Ottomanen hadden het lang voor het zeggen op Kreta.

Resten van de Venetiaanse beschaving.

Bastiaan de grote.

Vuurtoren.

Eten.

Bokkie.

Oorlogsmuseum.

Waar de kanonnen een Nederlandse afkomst hadden.

Straycats.

Uitzicht vanuit ons dorp.

De Mili-gorge, vlakbij ons huisje. Ongeveer 4 kilometer lang en erg leuk.

Leuke route.

Laatste lunch aan het strand.

 

Priority

Een van de meest nutteloze rijen op vliegvelden zijn de zogenaamde ‘prioritylanes’ van Ryanair. Uiteindelijk komt iedereen bij dezelfde bus uit en word je met zijn allen op het laatste moment het vliegtuig ingestampt.

De man achter mij had dat ook in de gaten maar zijn vrouw wilde er niet aan. Ze had, zo zei ze, niet voor niets 90 euro extra betaald voor die 8 ‘kut-tassen’ en wat extra service.

Haar man reageerde schamper en dat is nou precies wat je niet moet doen als een vrouw in zo’n bui is. De twee pubers die zich bij zich hadden liet toch duidelijk zien dat ze al een tijd bij elkaar waren. Hij had dus beter moeten weten.

De vrouw reageerde als door een slang gebeten en zei bits dat ze óók haar best deed om aardig te doen. Het leek mij geen goed begin van de vakantie.

Eenmaal op bestemming moesten ze, net als ons, gewoon in de rij bij de bagageband wachten. Prioritylanes waren ver te zoeken in de kille aankomsthal.

Het duurde best lang voordat die acht ‘kut-tassen’ er waren. Als ik die man was zou ik grapjes even achterwege laten.

Even poolshoogte nemen op de route

Met Menno en Martin heen en weer naar Frankrijk om slaapplaatsen voor de Roparun te bekijken. Trip down memorylane omdat veel plaatsen waar we doorheen kwamen ik de vorige edities ook gelopen heb.

Onze weg werd twee keer versperd door een omgevallen boom en voor de rest kwamen we ‘le coq sportif’ tegen en kan Menno zijn auto wel een wasbeurt gebruiken. We kwamen langs de bakker waar we vorig jaar croissants kochten en langs heel veel gesloten rolluiken in België.

Negen uur onderweg, een miljard kilometers en een paar mooie plekken gezien. Doneren op ons team? Dat kan via https://donaties.roparun.nl/doneren?team=923

Spuitbus en spons

In het Noorse hotel kwam de kaviaar bij het ontbijt uit een tube en buiten hing de doordringende geur van linoleum. Bij toeval zaten we in hetzelfde hotel als de spelers voor deze Europese uitwedstrijd. Hoewel, toeval. Er waren in het kleine stadje maar twee hotels. Tijdens ons verblijf kregen we een zeldzaam inkijkje hoe de spelersgroep zich voorbereidde op een Europacupwedstrijd. Dat hield niet over. Behalve de verplichte wandeling na het ontbijt werd er voornamelijk geluierd. Er was een kaartclubje met Kuyt en Bosschaart en de rest van de selectie hing maar wat rond, smartphones waren er nog niet. Op de computer in de lobby zochten Kalou en Castelen uit wie er van hen twee het meest in de zoektermen van Google verscheen.

Trainer Gullit lachte de hele dag, behalve toen we rond een uur of vijf (na de hele middag in de kroeg rondgehangen te hebben) vroegen of we niet met de spelersbus mee mochten rijden. Toen was zijn joviale glimlach ineens verdwenen. De show werd echter gestolen door ‘ome’ Gerard Meijer die een paar verstekelingen in de spelersbus met zachte hand naar buiten dirigeerde en daarna uitgebreid de tijd nam om met ons op de foto te gaan. Op de foto’s lacht hij zijn witte tanden bloot.

Tijdens de zeer matige wedstrijd moest ‘ome’ Gerard nog een paar keer in actie komen. Toegezongen door het meegereisde Legioen lapte hij voor de zoveelste keer in zijn leven een Feyenoorder op. Hij zag de club opklimmen tot Europa’s allerbeste en daarna afglijden tot een vereniging waar bijna niemand meer interesse in had. Van San Siro tot de Langeleegte en van Ove Kindvall tot Cory Gibbs.

De enige echte Feyenoorder op het veld had die avond geen bal geraakt. Zijn specialiteiten? De spuitbus en de spons. En de onvermijdelijke handdoek.