Het onfortuinlijke verhaal van Guusje en Donald

Het is bijna etenstijd als de voordeurbel gaat, Bastiaan en ik namen net nog een keer alle plaatsen door want een dag later staat er een toets te wachten. Topografie van Nederland. Door het melkglazen gedeelte van de voordeur zie ik het silhouet van Bastiaan zijn boezemvriend. Als ik de voordeur open doe komt in de verte zijn andere makker aanrennen. Buiten adem doen de twee jongens hun verhaal. De woorden ‘eend’, ‘dood’ en ‘kat’ komen een paar keer voorbij.

“Guusje ligt dood bij de voordeur van de dierenarts, hij is aangevallen door een kat.” 

Het is de eerste hele zin die er bij de jongens uitkomt. Guusje en Donald zijn twee behoorlijk tamme loopeenden die zich in de buurt van de hut van de jongens ophouden. Of beter gezegd, hun hut is dicht bij de sloot. Af en toe krijgen de eenden brood van de jongens of de resten van hun fruitbakje op weg van school naar huis. 

Bastiaan trekt zijn schoenen en jas aan rent mee naar de dierenarts, een straat verderop. Toen ik laatst een stukje aan het hardlopen was renden de eenden vrolijk met mij mee. Ik had niet anders verwacht van loopeenden. Maar nu is een van de twee dus gegrepen door een kat. Misschien wel een van de katten waarmee Lotus door het kattenluikje heen hele gevechten mee voert. Lotus zelf kan het niet geweest zijn want die ligt al de hele middag lekker te slapen op de keukenstoel. Voor luxe-katten is het buiten veel te koud.

Na een minuut of vijf staan de jongens weer voor de deur. Guusje ademt nog, een keer per tien seconden volgens hen. En Bastiaan meldt dat ze ook wat zei. Op mijn vraag wat precies kreeg ik als antwoord ‘kwek’ en ik schiet onbedaarlijk in de lach. De dierenarts heeft de jongens beloofd naar de eend te kijken, maar er zijn wel drie konijnen voor haar. 

Een dag later gaat op het schoolplein het gerucht dat Guusje overleden is. Zowel Bastiaan en Yaro kijken erg bedroefd na het horen van het nieuws en ik vrees dan ook voor hun cijfer tijdens de topo-toets over Nederland die op het programma staat. Op de weg terug zie ik Donald voor de deur van de dierenarts zitten. Wachtend op zijn eendenvriend die in tegenstelling tot zijn naamgever weinig geluk heeft gehad. 

Als ze bij de toets nu maar geen Eendhoven of Eimegen invullen.

Off to England

Als je dit leest ben je gek zijn wij op weg naar Engeland. De veertiende Peenvogeltrip alweer. Momenteel zitten wij aan een welverdiende pint en spelen de mede-Peenvogels de befaamde quiz. Wil je die ook spelen? Dat kan! Doe maar klikkerdeklik op deze link en dan kun je hem ook spelen.

Hou Facebook en instagram in de gaten om te zien wat wij aan het uitspoken zijn. Volgende week volgt er ongetwijfeld een fotoverslag. Voor nu zeggen wij van Peenvogel BV proost! 

There is a light….Feyenoord vs Groningen

“Take me out tonight
Because I want to see people and I
Want to see life”

Een heleboel mensen verkozen de warme open haard boven een bezoek aan De Kuip. Midweekse speelrondes, daar zit in deze tijd van het jaar echt niemand op te wachten. Het was koud in het stadion en het voetbal was zeker in de eerste helft nauwelijks hartverwarmend. Tot aan de tweede helft was het enige hoogtepunt de klassieker van The Smiths die de deejay in de rust draaide. 

Bijna 0-1 voor de bezoekers.

Ter nagedachtenis van Jip.

Eindelijk 1-0. Een thuiswedstijd, dus Toornstra.

2-0 door St. Juste.

Kijk eens hoe snel hij invalt.

En op schitterende wijze de 3-0 maakt. Ergens in deze kluwen spelers staat Van Persie. Geweldige goal in een matige wedstrijd.

 

 

 

Intervallen

Tussen al die langzame duurlopen door is het ook zaak om doordeweeks aan je snelheid te werken. En dus stond er gisteren een redelijk pittige interval op het programma. Drie kilometer in je beoogde marathontempo (5:19), drie kilometer in je halve marathontempo (4:50 vond ik wel een aardige) en drie kilometer in je 15 kilometertempo. Laat mijn PR nu liggen op een tempo van 4:30/km maar dat was wel even geleden. Enfin, het was even aanpoten maar uiteindelijk wel lekker gelopen. 

En ik heb sinds kort ook maar een account bij Strava. Dat is best geinig om te zien wie waar en hoe hard er gerend wordt door vrienden en bekenden. Vooral de optie dat je kunt zien wie een PR heeft tussen brug x en fietspad y is erg lollig. Enfin, ik ben nu ook te volgen dus. Gelopen kilometers tot nu toe in februari : 52

Lopen te lopenweekend

Nou ja, daar kwam het uiteindelijk wel op neer. Tussen wat films kijken met Bastiaan, mezelf 90 minuten ergeren aan Feyenoord en de boodschappen door liep ik dit weekend drie keer hard. Op vrijdagavond een bescheiden 8 kilometer na het avondeten. Niet te ver en niet te hard want zaterdag stond de kassenloop op het programma. 

In 2016 deed ik ook al eens mee (zie hier) alleen toen waren ze in de eerste uitslag 1 bocht vergeten mee te tellen. Toen liep ik uiteindelijk 46:17 op de tien kilometer. Dit jaar deed ik mee aan de vijf kilometer wedstrijd. Waarom? Omdat een dag later er bijna 27 kilometer op het programma stond en ik eigenlijk bijna nooit een 5km wedstrijd loop. Dus ik had geen idee hoe snel ik daarop zou zijn.

Nou, best snel dus. Het is een bochtig én warm parcours dus ik heb zo’n vermoeden dat ik buiten wel een seconde of tien sneller zou moeten zijn. Niet slecht voor die oude botten van mij.

 

Na afloop dronk ik nog een biertje met wat bekenden en daarna weer op naar huis. Bier? Ja, inderdaad. In 2018 ga ik het allemaal wat minder gedisciplineerd aanpakken. Ja, ik loop mijn kilometers maar nee ik ga er niet alles voor laten. 

En een dag later stond er dus bijna 27 kilometer op het programma. Van Bleiswijk naar Rotterdam en weer terug. Het was mooi weer alleen hadden we op de terugweg flinke wind tegen. Het voelde in ieder geval minder zwaar dan de lange duurloop van vorige week. Toen moesten we na 14 kilometer versnellen naar ons marathontempo. En dat was ineens behoorlijk omschakelen en aanpoten. De oogst van dit weekend? 1 medaille en bijna 40 kilometer op de tellerT. En dan nu even niet lopen tot woensdag. 

 

Vissen

“Van der Gijp, daar komt je kans, laat de keeper nou eens vissen”

Toen Jaap Valkhoff begin jaren ‘60 de tekst neerpende, voor wat het beroemdste voetballied van Nederland zou worden, kon hij in de tekst niet om Feyenoords naoorlogse topscorer aller tijden heen. Met 177 goals in 233 competitiewedstrijden zou Cor van der Gijp tegenwoordig voor een astronomisch bedrag naar een buitenlandse topclub vertrekken. In plaats daarvan ging hij na zijn lange carrière in Rotterdam naar Blauw-Wit in Amsterdam.

In de versies die later opgenomen werden voelde het veranderen van juist dit ene zinnetje als heiligschennis. In 1992 klonk het nog: 

“Hé Gaston, daar komt je kans, laat de keeper nou eens vissen”.

Natuurlijk is Gaston Taument een held, de belichaming van de wederopstanding begin jaren ’90. Zijn rush en goal in De Klassieker staat iedereen nog bij. Dat Gaston, 45 goals in 204 wedstrijden, destijds in een wat opgepimpte versie van het clublied genoemd wordt daar kon ik wel mee leven.
Maar in een nog latere versie maken de tekstschrijvers het wel erg bont. Gaston Taument is aan de kant gezet ten faveure van Thomas Buffel. Prima speler hoor, ik vond het oprecht jammer dat hij bij Feyenoord vertrok. De tekst, die overigens nog steeds op een officiële website van Feyenoord te vinden is, is als volgt:

“Buffel kijk! Daar komt je kans, laat de keeper nou eens vissen”

Buffeltje liet keepers regelmatig vissen. Maar liefst 34 keer in 80 wedstrijden. Maar dat komt absoluut niet in de buurt van Cor van der Gijp zijn indrukwekkende aantal. Al moet gezegd worden dat Buffel een aanvallende middenvelder was en geen spits.

Nee, als het clublied dan zo nodig in een nieuw jasje gestoken moet worden dan zou ik voorstellen om er “Dirk Kuijt, daar komt je kans, laat de keeper nou eens vissen” van te maken. Dat bekt ook wel lekker. Met de nadruk op Dirrek.

Maar als dat niet gebeurt dan moeten ze in de lengte van de dagen de originele versie, het liefst met een kraakje in de single, voor aanvang van de wedstrijd draaien. Alleen al als eerbetoon aan spelers als Coen Moulijn en Beertje Kreijermaat. En aan Cor van der Gijp, die de vaderlandse keepers maar liefst 177 keer liet vissen. Een levende legende.

 

Runnin’ with the devil

Niet echt natuurlijk. Maar tussen alle lange duurlopen op zondag door moet er doordeweeks wel een beetje doorgelopen worden. En aangezien ik woensdag niet met De Kieviten mee kon ging ik zelf dinsdag maar op pad. Het was prima loopweer en mijn doel was om de 10 kilometer onder de 50 minuten te lopen. En dat was nog best even aanpoten geblazen.

Afgelopen zondag stond er volgens het schema 21 kilometer op het programma maar dat worden er altijd meer. De eerste 14 kilometer liepen we in langzamer tempo en daarna versnelden we naar beoogd marathontempo. Dat zou met mijn doel zo’n 5:19 per kilometer zijn. En geloof me, als je er al veertien een stuk langzamer gelopen hebt dan is dat ineens flink aanpoten. Er hadden er meer last van in mijn tempogroep.

De oevers van de Rotte. Daar liggen inmiddels wel wat voetstappen.

 

Feyenoord vs PSV voor de bekerT

Op 17 januari 1990 zag ik in Eindhoven Feyenoord voor het eerst voor de beker tegen PSV spelen. Ondanks een doelpunt van Griga verloor Feyenoord die confrontatie. De wraak zou een seizoen later komen in een jaargang die gedoemd was te mislukken. Toen redde de bekerwinst van Feyenoord het seizoen (en de club?). Ook dit seizoen MOET de beker gewonnen worden om een verder kleurloos seizoen nog wat glans te geven. 

Een wedstrijd onder het felle schijnsel van de lichtmasten. 

Het stadion in vol ornaat.

De huidige en toekomstige landskampioen.

Wat vuurwerk als de wedstrijd net begonnen is. 

En als de rookwolken opgetrokken zijn…

Staat het al 1-0.

PSV was ook gevaarlijk af en toe.

Maar op het schot van Vilhelna had Zoet geen antwoord.

Tweede helft werd het iets meer vechtvoetbal.

En scoort Jorgensen de…

…o nee, toch niet.

Er werd wat uitgedeeld.

Maar uiteindelijk bekert Feyenoord gewoon verder.