Op zondag 8 maart 2020 won Feyenoord met 2-0 van Willem II. De donderdag ervoor haalde Feyenoord de bekerfinale door in de halve finale NAC Breda met 7-1 te vermorzelen. Een mooi eind van de competitie lonkte en dat mocht gerust een wonder heten na het stroeve begin onder Jaap Stam.
Diezelfde Jaap Stam die het na 11 wedstrijden voor gezien hield. Of het voor gezien moest laten. Een flink pak slaag tegen een van de twee andere topclubs werd zijn Waterloo. Haagse Dick nam het over en Feyenoord begon zowaar weer te winnen. Een trainerswissel na een kansloze nederlaag kan dus goed uitpakken.
Het was allemaal niet frivool maar de doelmatigheid zorgde ervoor dat we na 25 wedstrijden het zowaar over een landstitel kónden hebben. De titel van 2017 lag slechts drie seizoenen achter ons maar zoals altijd had Feyenoord na een kampioenschap niet doorgepakt en voelde het als lichtjaren geleden.
En toen kwamen de persconferenties. Van anderhalve meter afstand tot thuiswerken en tot het volledig stilleggen van de competitie. Waar er in andere landen voor lege stadions werd gespeeld was het in Nederland klaar.
AZ of misschien zelfs Feyenoord werd een zekere titel door de neus geboord. En dan komen we tot de kern van mijn betoog. Zonder die vleermuis had Arne Slot zijn eerste landstitel bij AZ gepakt en had hij nooit naar het rommelige Feyenoord gekomen.
Dan hadden we nooit dat frivole eerste seizoen gehad met wedstrijden als rollercoasters. Drita, Slavia en Marseille. Sturm und drang, voetbal waarvoor je naar het stadion gaat. Ook de soevereine landstitel het seizoen erna was er nooit van gekomen. Van wedstrijden in extremis winnen en de kopbal van Geertruida.
En zijn laatste seizoen waarin de titel eigenlijk geprolongeerd had moeten worden maar de eerste flaters op transfergebied waren. De beker als laatste tastbare herinnering aan de periode Slot. Feyenoord weer terug in de vaart der volkeren.
Nee, zonder die vleermuis had Feyenoord lekker doorgemodderd zoals we de laatste 50 jaar al doen. Lekker vertrouwd. Want nu, nu we weer eens gezien hadden waar Feyenoord toe in staat was onder Slot is het dal waar we nu in verkeren extra diep en pijnlijk.
Feyenoord is als de vlucht van Icarus. Bijna bij de zon en dan neerstorten.
Klote vleermuis.
Jouw reactie hier!