Eten bij een Kolonel

Bastiaan komt thuis met Engelse leerstof en vouwt er een prop van. “Ken ik al.”

Okay, dus wij “Okay, don’t talk the talk but walk the walk”. Met andere woorden niet opscheppen maar laat het maar zien. Geen woorden maar daden enz. enz.

Als je een tien haalt mag je eten waar je wilt. Zo niet dan eten we erwtensoep. Enfin, zo zaten we dus in een Amerikaans restaurant gerund door een heuse kolonel.

Jouw reactie hier!