Het AD toernooi van 1987

Toen was Standard Luik ook te gast in De Kuip. Net zoals op de editie van 1983 toen de Luikenaren met 3-1 wonnen van Feyenoord. Donderdag zal het moeten gaan spoken in De Kuip. Hier een deel van het programma-boekje van het toernooi in 1987 over de verwachtingen, David Mitchell en een ubercoole Kadett-reclame.

feylui001

 

feylui003

 

feylui004

 

feylui005

 

feylui006

 

feylui007

Bloedneus

Eind jaren ’80 was niet de beste tijd om een Feyenoord-supporter te zijn. De resultaten op het veld liepen niet in de pas met de verwachtingen die buiten het veld gecreëerd waren.  In het seizoen 1987-1988 eindigde Feyenoord als zevende en greep de club naast Europees voetbal.

In mijn eerste seizoen als seizoenkaarthouder (daar schreef ik ooit dit vierluik over 1, 2, 3 en 4) bleven de confrontaties met clubs uit het buitenland beperkt tot de vriendschappelijke wedstrijden tegen Aberdeen en Real Madrid op het AD-toernooi. Mede door een uitblinkende Wlodi Smolarek won Feyenoord haar eigen toernooi waarna de club een advertentie in de krant plaatste met als titel “Feyenoord terug aan de top”.

Vergeleken met het seizoen ervoor werd er progressie gemaakt alleen was de vierde plaats niet hetgeen wat iedereen rondom de club had verwacht. Het seizoen erna met Pim Verbeek (en Gunder Bengtsson) aan het roer verliep helemaal dramatisch.

1987-1988 7e
1988-1989 4e
1989-1990 11e
1990-1991 8e

Eindklasseringen eind jaren ’80. In 1991 won Feyenoord wel de KNVB beker.

Ondanks dat ik in Rotterdam (het chique Hillegersberg) op school zat was het aantal supporters van onze aartsrivaal helaas meer dan behoorlijk op de Toorop. Of het waren mensen die, omdat ze wisten dat ik voor Feyenoord was, gretig gebruik maakte van de rode lap voor deze stier.

Een matig gevulde Kuip begin jaren ’90. (foto uit eigen collectie).

Deze periode was voor een Feyenoorder in de puberteit behoorlijk zwaar. Behalve een handjevol getrouwen was bijna niemand écht voor Feyenoord bij mij op school.  Bij nederlagen werd mijn club belachelijk gemaakt en beschimpt. “Wat? Ga je naar Feyenoord?, wat moet je daar nou?”

En dat in Rotterdam. De stad die een paar jaar ervoor nog het kampioenschap op de Coolsingel vierde. In die donkere periode voor de club is mijn supportersschap gevormd.

Met het stadion waar nauwelijks meer dan 13.000 man zaten, de hekken, de politiehonden. Het slechte voetbal. De weed-lucht waar je plakken van kon snijden. Een supporterskeet achter Vak-S. Spiering. Puma-shirts, Opel. HCS en Hummel. Bruine stoeltjes en een wanstaltige skybox. Kroketten in de rust en bomberjacks en matjes op de tribune.

Ondanks dat de verwachtingen destijds lager dan nu (“we gaan voor het kampioenschap”) waren moet het nu helemaal een vreselijke tijd zijn voor alle jongens en meisjes die nu voor Feyenoord zijn en op school zitten. Heb je je afgelopen maandag nog kunnen verweren dat Feyenoord wél goed speelde dan nog kreeg je het antwoord “maar wij hebben gewonnen”. Voor de zoveelste keer, weer een verloren Klassieker, de wedstrijd van het jaar.

Donderdagochtend waren er geen excuses te vinden op het schoolplein. Feyenoord was gewoon k*t. Niks meer en niks minder. Alleen al voor die jonge supporters moet er zaterdag gewonnen worden. Dat ze niet in de verleiding komen om te doen wat ik ooit deed na weer een verloren wedstrijd en pesterijen. Iemand een bloedneus slaan. Al zou dat zelfs op kantoor wel eens lekker opluchten…..

Zat

Op 20 augustus 1989 stond ik op het veld van De Kuip. Niet als eerste maar pas toen honderden andere supporters bezit van het speelveld hadden genomen.  Een paar minuten daarvoor had Fortuna Sittard een 0-2 voorsprong genomen in een matig bezet stadion.

Voor een flink aantal supporters was de maat vol terwijl het pas de derde wedstrijd van het seizoen was. Feyenoord verloor op de openingsdag kansloos van FC Utrecht. Speelde midweeks gelijk tegen Volendam en toen kwam de beruchte wedstrijd tegen Fortuna Sittard.

Waren de verwachtingen zo hoog? Ik weet het niet meer maar ik las destijds iedere letter die over Feyenoord werd geschreven in de krant (een stuk minder dan nu). En nam alle samenvattingen op en keek die tot in den treure terug. Feyenoord was een slapende reus, daar was ik van overtuigd. Maar wie ging die reus wakker kussen? Het (achteraf niet zo) vermogende ICT bedrijf wat op de borst prijkte?

Kroonprins

Ik was (en ben) een held op sokken en kwam pas het veld op toen het gevaar geweken was. De spelers waren de tunnel ingevlucht en de supporters werden op afstand gehouden door de agenten met hun honden. De trainer, Pim Verbeek, was de kroonprins van het trainersgilde maar hij kwam amper uit zijn woorden op deze zondag.

1e training 1989006

Kroonprins Pim Verbeek tijdens zijn eerste training. Als hij eens wist wat hem te wachten stond.

Support Ons

Het duurde nog een maand voordat Feyenoord zijn eerste wedstrijd won. In Stuttgart, Haarlem, Arnhem en Den Bosch werd niet gewonnen. Tussendoor werd FC Groningen met veel kunst en vliegwerk op 3-3 gehouden. In shirts met de legendarische opdruk “Support Ons” scoorde Sjaak Troost vlak voor tijd de gelijkmaker als ik me niet vergis.

Dit seizoen zijn er al 12 wedstrijden gespeeld. Slechts twee ervan werden (in blessuretijd) gewonnen. Er zijn websites vol met analyses, meningen en feiten. Het enige feit dat zich stilletjes in mijn hoofd heeft genesteld is dat ik het even helemaal gehad hebt met Feyenoord. Maar dan ook echt helemaal.

Seizoenskaart8990

Mijn seizoenskaart van rampseizoen ’89-’90

Rampseizoen

Ik heb zesentwintig jaar een seizoenskaart, zag rond de 800 wedstrijden. Reisde half Europa af om Feyenoord te zien spelen. Maar nu is de maat vol, ze kennen de tering genieten. Tot zaterdag in ieder geval want ik zal ongetwijfeld de televisie om 20:45 aanzetten. Tegen beter weten in. En volgende week zit ik gewoon weer in De Kuip. Wat een kutclub is het toch ook, dit hebben wij niet verdiend. Rampseizoen nummer zoveel…..

De Klassieker

Vol goede moed gingen we vandaag weer naar het stadion. Waar deze lichtmast als een baken in de verte staat.

Na zijn goede invalbeurt (waar ongeveer de rest van het elftal een wanprestatie leverde) mocht Kazim-Richardson in de basis starten, deze wedstrijd bewees hij qua aannames een waardig vervanger van Pelle te zijn. Het afmaken was dramatisch. Mathijsen en Vilhena mochten op de bank plaatsnemen.

Mooi.

Geen uitfans aan de andere kant. Dat zullen we bij De Klassieker ook niet snel meer zien denk ik. Er ontbreekt toch een flink stuk spanning als je richting het stadion loopt. De helicopter die in de lucht cirkelt, de aankomst van de treinen. De opgefokte supporters op het voorplein. Dat is helaas voorbij.

Het groen-wit-groen van Rotterdam.

De Kuip, verreweg het mooiste voetbalstadion waar ik ooit geweest ben ook. Ook een trekpleister voor veel buitenlandse voetbalfans. Via Facebook zag ik vandaag foto’s voorbij komen van Schotten, Engelsen en Belgen die onze Kuip aandeden.

Een gejuich uit duizend kelen.

Een jong centraal duo. En een nieuwe spits. Feyenoord ging er volle bak tegenaan. Maar zoals bijna altijd in De Klassieker komen de bezoekers onterecht op voorsprong en loop je achter de feiten aan.

Drie keer de lat in 11 minuten, 65% balbezit. 16 kansen. 10 corners. Maar de bal wilde er niet in.

De tegenstander bestond uit een heel matig elftal met een goede keeper. Met iedere andere keeper had de meest gerechtvaardigde uitslag op het bord gestaan. Maar als en dan tellen niet in de sport.

Als Rutten zijn elftal ook zo laten spelen in het tweeluik met de Eagles dan verdient ie wat meer krediet van mij.

Een zeer matige tegenstander, zelfs Willem II vorige week had aanvallendere intenties.

Manu wijst de 12e ajacied aan, want Blom was weer dramatisch vandaag.

Overpeinzingen

Gistermiddag om 16:00 uur schreef ik de dikgedrukte woorden op Facebook, het waren profetische woorden:

Je weet gewoon wat er zometeen om 21:05 uur gaat gebeuren hé. In een matig gevuld stadion met nauwelijks geïnteresseerde Spanjaarden en ongeveer 1000 luidruchtige Feyenoorders gaat er binnen 10 minuten een ervaren verdedigerT in de fout en wordt het uiteindelijk 5-0. Met een rode kaart voor een gefrustreerde Manu. Of voor een andere aanvallerT.

Het laatste stukje werd geen waarheid. Gelukkig wisten de spelers zich in te houden tijdens deze kansloze wedstrijd. Er gingen ervaren verdedigers in de fout (alleen de jonge Van Beek haalde achterin een voldoende) en binnen tien minuten lag de bal al in het mandje. Twee dode spelmomenten en 2-0 achter. En niemand die met zijn man meeliep achterin.

Maar toch ga je kijken, en balen dat je er niet bij bent na al die bier en zwembadfoto’s op Facebook. Ook al wéét je wat er gaat gebeuren op het veld.

Het werd geen 5-0 maar dat had het makkelijk kunnen worden. Sevilla was gewoon twee maten te groot. Op het middenveld was Toornstra de beste man en hij had pech bij zijn vrije trap én in de 24e minuut toen Schaken de bal niet goed richting tweede paal gaf (voor de zoveelste keer een slechte voorzet). Daar stond hij helemaal vrij. Voorin liet alleen Manu van zich spreken. Schaken en de andere aanvallers die invielen lieten niets zien.

Wat is het toch ook een ongelooflijke teringclub hé, maar het is wel mijn teringclub. Wij zijn ongeneeslijk Feyenoorder (copyright Robin) dus hup Feyenoord! ‪#‎SevFey‬

Het bleef bij 2-0 en dat was een opluchting. En nu? Zaterdag nog een (drukbezochte?) training en dan zondag De Klassieker. Rutten mag wel wat aan de achterhoede gaan sleutelen. En op het middenveld gewoon met 4 man blijven spelen.

Soms zou je willen dat je gewoon fan van een band was geworden ofzo. Die kunnen dan jarenlang slechte platen maken maar spelen op een concert wel hun ‘best of’.  Feyenoords ‘best of’ ligt alweer een tijdje achter ons. Maar potverdimme, zet zondag nou gewoon dat stapje extra. Gewoon 90 minuten volle bak erop en strijden tot de laatste snik. Doe het voor ons. Voor Het Legioen en de stad Rotterdam.

Een avond vol frustratie

Volgens Rutten zou het seizoen op 1 september pas echt beginnen. Beetje jammer dat je op 1 september al 7 verliespunten had en je dus weer met een flinke achterstand in de achtervolging zou moeten. Het was inmiddels 13 september, we waren wat paniekaankopen (Vermeer) en verstandige aankopen (El Ahmadi en Toornstra) rijker. Dus op naar het nieuwe Feyenoord. Deel zoveel.

feywil2014

Na een goede PMDS op naar De Kuip.

feywil2014 (2)

feywil2014 (3)

Skyline vanaf de tweede ring gezien.

feywil2014 (4)

feywil2014 (5)

Wat je die Vermeer wel na moet geven is dat ie als allereerste het veld op kwam. Normaal gesproken zijn de keepers van de tegenstander bijna altijd als eerste op het veld. Hij had ook  gigantisch uitgefloten kunnen worden, dat gebeurde niet.

feywil2014 (6)

Het vreemde was wel dat Mulder in het rondootje bij de reserves stond. Hij schoot zijn nieuwe collega niet in. Raar.

feywil2014 (7)

Immers als aanvoerder, Vermeer in de goal bij Feyenoord en Lamprou bij Willem II. Het beloofde een rare avond te worden.

feywil2014 (9)

 

feywil2014 (8)

De Kuip in vol ornaat.

feywil2014 (10)

Kongolo had zijn broek ongeveer tot onder zijn oksels getrokken. Er ontbrak nog een bril en bretels anders had ie zo voor Steve Urkel door kunnen gaan.

feywil2014 (11)

Nog binnen het half uur stond het 0-2. En uiteraard scoorde Armenteros. Daar kon je op wachten.

feywil2014 (12)

 

feywil2014 (15)

Hoe lang nog?

feywil2014 (13)

Die werden in de eerste helft node gemist.

feywil2014 (14)

In de rust werden alle jeugdkampioenen in het zonnetje gezet. Een spaarzaam hoogtepunt op deze avond.

feywil2014 (16)

Beertje ColarGOAL, bijna maakte hij ook een fantastische omhaal.

feywil2014 (17)

Onze kleine Griekse vriend werd nauwelijks op de proef gesteld. De paal redde hem nog een keer maar de cijfers logen niet.

feywil2014 (18)

Gazza in Rotterdam

Vandaag staan er in de Engelse tabloids weer wat schrijnende foto’s van cultvoetballerT annex zuipschuit Paul Gascoigne (hiero). In 1992, twee jaar na zijn tranen in Italië (hij kreeg een gele kaart en zou de finale missen die Engeland uiteindelijk toch niet zou halen), werden Feyenoord en Tottenham Hotspur aan elkaar gekoppeld.

Behalve sterspeler Gary Lineker stond ook Gazza op het veld tijdens de warming-up in De Kuip. Hij was geblesseerd en zou absoluut niet kunnen spelen maar hij was mee als een soort talisman. Misschien als een soort clown om de sfeer in de ploeg te houden.

Feyenoord-tottenham hotspur (EC2)

Feyenoord won die avond in De Kuip en zou op White Hart Lane door een zwaarbevochten gelijkspel verder bekeren in Europa. Een wedstrijd waarvan ik nog steeds spijt heb als haren op mijn hoofd (haha) dat ik er niet bij was.

Ik had destijds de 150 gulden simpelweg niet. Gazza zou aan het einde van het seizoen naar Lazio Roma gaan, de club waar Stefan de Vrij nu speelt. Om daarna nog te spelen voor Rangers, Everton, Burnley, Middlesbrough en Boston United om uiteindelijk te eindigen in de pub of voor de oddbins en bargain booze.

De tweede keer dat ik hem op een veld zag staan was in Newcastle. Feyenoord speelde een toernooi in Newcastle en op de tweede dag werd Gazza in het zonnetje gezet voor de wedstrijd tussen de Rangers en Newcastle, twee clubs waar hij voor speelde. Het is een wonder dat we hem daarna niet in 1 van de pubs van deze stad zijn tegengekomen voor een kroegentocht zonder weerga.

Hij gedraagt zich nu nog steeds als een clown. Eentje die niet weet dat er niemand meer om hem lacht, behalve uit medelijden.

Feyenoord vs Besiktas

Treurige conclusie voordat u de rest van de foto’s gaat bekijken. Dichterbij de Champions League gaan we de komende jaren niet komen. En dan nu het verslag van deze frustrerende wedstrijd.

Loekie heeft een Rotterdams vissershoedje.

Pure provocatie, een Turkse vrachtwagen op de plek waar wij normaliter de auto parkeren.

En die minaretten hebben ze ook stiekem hoger gemaakt voor deze wedstrijd.

Blue Thunder hing ook in de lucht.

Aardig wat politie op de been.

Deze mannen moesten het gaan doen.

Een gejuich uit duizend kelen.

Het blijft een lelijk gezicht. Witte broeken en sokken onder het Feyenoord-shirt.

Een frustrerende wedstrijd. Alleen de eerste tien minuten leek het erop dat Feyenoord iets in de Turkse yoghurt melk te brokkelen had.

En na de 0-1 begon het provoceren in de hoek waar de uitfans zich bevonden. In ieder ander land zou de M.E. plaats nemen in het uitvak om desnoods met de lange lat de orde te herstellen. Zo niet in De Kuip.

Door deze schermutselingen houd ik mij hart vast voor het gedeelte van Het Legioen dat volgende week naar Turkije afreist. Ik zou maar op mijn hoede zijn. Zeker met een bakkie bier op.

Ook in De Kuip hét festivalshirt van 2014.

Aha, de M.E. is toch verstandig geworden. De kolonel van KFC houdt ook een oogje in het zeil.

Mathijsen, Verhoek en Te Vrede. Daar gaan we de oorlog niet mee winnen.

En na de 0-2 vieren de Turken feest.

De penalty in de laatste minuut doet daar weinig aan af. Dit Feyenoord zie ik in Istanbul niet twee keer scoren. Sterker nog, dit Feyenoord zie ik in Den Haag nog niet eens winnen. Er moet echt wat gebeuren. Mijn optimisme voor de wedstrijd verdween als sneeuw voor de zon gedurende deze martelgang van 90 minuten.

1-2. Veel succes voor iedereen die naar Istanbul gaat. Maak er een mooie trip van.

Do or die!

Morgenavond staat er een ‘do or die’ wedstrijd op het programma in De Kuip. De eerste echte wedstrijd van het seizoen en gelijk al een van de belangrijkste. Thuis tegen Besiktas moet er een goed resultaat neergezet worden. Net zoals in 2002 toen Feyenoord aan het Turkse Fenerbahçe gekoppeld werd. Als UEFA-Cup houder won Feyenoord in De Kuip met 1-0 door een doelpunt van Shinji Ono.

Feyenoord-fenerbahce (voorronde CL)

De uitwedstrijd konden wij niet bij zijn vanwege Sandra haar chemokuren maar op tv zagen we dat Feyenoord ‘de heksenketel’ in Istanbul redelijk eenvoudig overleefde. Ik teken voor hetzelfde scenario deze week. Hup Feyenoord!