Wandelen

Soort van traditie in Corona-tijden. Op dinsdag na het eten een rondje wandelen. Soms alleen door de natuur. En soms met een ijs-stop. Lekker hoor.

Trampoline

In de huidige Corona-crisis zijn er mensen die vertwijfeld naar de personages in hun favoriete Netflix-show schreeuwen dat ze anderhalve meter afstand moeten houden. Bij mij klinkt er bij een andere Corona-bezigheid steeds een zin in mijn hoofd. Een zin die iedereen uit het Berkelse bekend voor zal komen.

Nadat er eerst toiletrollen gehamsterd werden waren de week erna vochtige schoonmaakdoekjes tijdelijk nergens te krijgen. In de derde week kon je alleen een zak meel kopen als je over voldoende bitcoins beschikte.

Nu, in week vier, zijn trampolines het nieuwe goud. Die dingen zijn werkelijk niet aan te slepen. Ook in onze tuin staat er inmiddels eentje. En als ik aan trampolines denk, dan denk ik aan de Kievit.

Waar andere mensen schreeuwen naar hun televisie dat de hoofdrolspelers afstand moeten houden, daar moet ik constant de neiging onderdrukken wanneer Bastiaan en zijn vriendjes aan het springen zijn. Ik wil namelijk de hele tijd roepen dat er maar één iemand tegelijk op de trampoline mag.

Ik denk dat ik ook maar een snoepwinkeltje ga beginnen.

Corona-perikelen

Ik heb het nog nooit zo druk gezien op de fietspaden. Het lijkt erop alsof iedereen naar buiten gaat terwijl de overheid zegt dat je binnen moet blijven. Enfin, hopelijk gaan al die sportieve ouders straks nog steeds met hun kinderen wandelen als dit allemaal voorbij is. Of zouden ze allemaal terugvallen in stom zwijgend op hun smartphone te koekeloeren?