Bij ome Ho

Gisteren gingen we vanaf het ‘oude’ vliegveld van Bangkok richting Ho Chi Minh City. Op het vliegveld was het een Aziatische chaos met mensen die voordrongen, massaal op de grond zaten en hun vluchten niet begrepen. Echt geniaal.

We vlogen met een Peenvogel dus dat was goed.

Hier waren we nog niet eerder geweest.

Het was tien jaar geleden dat we hier waren en behalve de hoogbouw is er weinig veranderd.

Nog steeds veel scams hier. Komen ze na massage van 8 dollar vragen met een blaadje of je een tip van 5 – 10 – 15 of 20 dollar wil geven (per persoon) omdat ze anders geen geld van hun baas krijgen. Het zal best maar 60% tip op een, in vergelijking met de buurlanden hier, toch al ‘dure’ massage leek ons wat overdreven. Ook hier veel lui die zeggen dat iets dicht is als je er bijna bent. Dat doen ze in Bangkok ook in de hoop dat je met hen meegaat naar een winkel ofzo. Gewoon je gemasseerde been stijf houden.

Rondje Lumpini park

Terwijl Bastiaan klokkie rond sliep en ik toch wakker was om 7:30 richting Lumpini Park gerend. Daar was het een drukte van belang. Honderden sporters in de weer. Behalve lopers ook fitnessers, bootcampers en ouwetjes die taichi aan het beoefenen waren.

Later op strava zag ik dat er legio mensen zij die hun lange duurloop hier houden. Gewoon 28 km aan rondjes van 2,5. Dan vallen de rondjes bij de kieviten nog mee.

In het park is alles in de ochtend ingericht voor de sporters want toen we vanmiddag ba een rondje Chinatown weer in het park kwamen waren alle stalletjes leeg en verlaten.

Was warm en benauwd maar met af en toe een stop voor slok water ging het prima.

Kan de var-aan?

UitsloverT

Eye of the tiger

Zo, een iets langer bericht over de controle van gisteren. Rond half vier was ik weer in het Oogziekenhuis. Eerst de standaard oogmeting zoals ze bij de opticien ook doen. Met het geopereerde oog kwam ik nog niet heel ver. Met het ‘goede’ oog redelijk. Mijn bril werd opgemeten en de oogdruk.

Direct door naar het volgende onderzoek; een soort van scan van het oog. Die had ik ook al ondergaan voor de operatie. Een redelijk futuristisch ding waarbij je allemaal rode lijnen ziet gaan. Een beetje zoals je irisscans in films ziet.

En toen het wachten op het consult met de chirurg die me geopereerd had en zijn collega’s. Zijn conclusie was dat hij me flink te pakken had gehad met de hoeveelheid lasers. Iets wat ik hem nooit ga vergeven 😉 Alles ziet er dus goed uit. De soep in mijn oog moet dus helderder worden de komende weken. En of een nieuwe bril echt direct nodig is, is de vraag. De sterkte lijkt ongeveer hetzelfde te blijven, misschien een half punt achteruitgang.

Voor de komende periode een neutrale oogdruppel mee en een druppel tegen de hogere oogdruk. En over een paar maanden weer controle. Zometeen heb ik nog een afspraak met de arbo-arts in Rijswijk. Daar ga ik gezellig op de fiets naar toe omdat ik nog steeds geen auto mag rijden.

Oogappel

Ff kort berichtje. Oog ziet er goed uit dus groen licht voor vakantie en hardlopen.

Oogdruk is wel wat hoog dus dat gaan ze in de gaten houden voordat het glaucoom kan worden. Sterkte geopereerd oog wijkt zoals het er nu naar uitziet maar weinig af qua sterkte. Oog moet nog iets minder soepig worden. Vliegen mag dus maar gevraagd om standaard oogdruppels tegen de droge lucht.

Goed nieuws dus. Ook recent wondje aan oppervlakte is genezen. Nou ja, dat dus.

Lichtschuw

Tsja, was ik eindelijk echt op de goede weg met het oog: ik was weer aan het werk (paar uur per dag), had zelfs een rondje van vijf kilometer gewandeld in een tempo waarbij je tijdens de marathon van Rotterdam met confetti en sirenes binnen gehaald zou worden totdat ik last van hoofdpijn kreeg. En ik begon met steeds meer als Dracula te gedragen qua zonlicht (dat heet lichtschuw met een mooi woord).

Dus gisterochtend toch maar weer naar het oogziekenhuis gegaan. Gelukkig kan Sandra zorgverlof opnemen. En na veel wachten en een paar onderzoeken bleek dat er een scheurtje in het hoornvlies zit. Dat is binnen een paar dagen op te lossen met een zalfje dus echt erg is het niet. Maar vervelend is het wel allemaal.

Morgen weer controle in het oogziekenhuis en donderdag op bezoek bij de ARBO-arts. Je hebt er gewoon een dagtaak aan, aan al die ellende.