Spuitbus en spons

In het Noorse hotel kwam de kaviaar bij het ontbijt uit een tube en buiten hing de doordringende geur van linoleum. Bij toeval zaten we in hetzelfde hotel als de spelers voor deze Europese uitwedstrijd. Hoewel, toeval. Er waren in het kleine stadje maar twee hotels. Tijdens ons verblijf kregen we een zeldzaam inkijkje hoe de spelersgroep zich voorbereidde op een Europacupwedstrijd. Dat hield niet over. Behalve de verplichte wandeling na het ontbijt werd er voornamelijk geluierd. Er was een kaartclubje met Kuyt en Bosschaart en de rest van de selectie hing maar wat rond, smartphones waren er nog niet. Op de computer in de lobby zochten Kalou en Castelen uit wie er van hen twee het meest in de zoektermen van Google verscheen.

Trainer Gullit lachte de hele dag, behalve toen we rond een uur of vijf (na de hele middag in de kroeg rondgehangen te hebben) vroegen of we niet met de spelersbus mee mochten rijden. Toen was zijn joviale glimlach ineens verdwenen. De show werd echter gestolen door ‘ome’ Gerard Meijer die een paar verstekelingen in de spelersbus met zachte hand naar buiten dirigeerde en daarna uitgebreid de tijd nam om met ons op de foto te gaan. Op de foto’s lacht hij zijn witte tanden bloot.

Tijdens de zeer matige wedstrijd moest ‘ome’ Gerard nog een paar keer in actie komen. Toegezongen door het meegereisde Legioen lapte hij voor de zoveelste keer in zijn leven een Feyenoorder op. Hij zag de club opklimmen tot Europa’s allerbeste en daarna afglijden tot een vereniging waar bijna niemand meer interesse in had. Van San Siro tot de Langeleegte en van Ove Kindvall tot Cory Gibbs.

De enige echte Feyenoorder op het veld had die avond geen bal geraakt. Zijn specialiteiten? De spuitbus en de spons. En de onvermijdelijke handdoek.

Verslag Crystal Palace vs Grimsby Town online

Ach, de third round proper. Het mooiste weekend in het Engelse voetbal.

Het begon een soort van traditie te worden, een wedstrijd uit de derde ronde van de FA Cup bij te wonen. Tottenham in 2010 (met een redelijke horror-terugweg door de sneeuw), Southend United in 2014 (met ontmoeting met wat aussies die erachter kwamen dat ze in Parijs voornamelijk Frans spraken) en een dubbele wedstrijd in 2015 (Fulham en Queens Park Rangers). De laatste trip was alweer in 2016 naar Bury want de jaren erna moest ik met uitsloverig voorbereiden op de marathon en/of waren er andere drukken plannen. Zonde eigenlijk.

Zodoende was het plan om in 2019 weer te gaan voorzichtig in de week gelegd. Al zouden we (om revisits te voorkomen) eerst wachten tot de loting én de bekendmaking van de wedstrijden die op televisie zouden komen. Onze trip ging naar Crystal Palace. De oude hoofdtribune gaat na dit seizoen tegen de vlakte en nu ze in de Premier League spelen zijn kaarten soms wat lastig te krijgen. Voor wedstrijden in de derde ronde van de FA Cup, en dan ook nog eens tegen een club uit League Two, doen ze niet zo moeilijk. Vrije verkoop én iedere plaats in het stadion 15 pond.

Vanuit Cleethorpes gingen er ruim 5500 man op pad voor een roundtrip van meer dan 430 miles. Dat is bijna 700 kilometer voor een wedstrijd waar ze bij voorbaat geen kans zouden hebben. Maar voetbal is voetbal. En een tripje naar Londen slaat niemand af. Wij ook niet.

Klik op deze foto (of op deze link) voor het verslag.

Klaar voor de…..

De eerste kilometers na de tisvoorniks-marathon zijn een feit. Dankzij de zweepslag die ik op 1-12 opliep stond ik looptechnisch stil. Vanochtend vroeg 5 rustige kilometers gelopen op de trimbaan. Geen last tijdens het lopen. Nu afwachten wat de reactie is.

Nieuwjaarsdag op de berg

Na een achtgangendiner op oudejaarsavond werd om zes uur vanochtend de glasbak naast het hotel geleegd én sloegen de kerkklokken gewoon zeven uur zoals iedere ochtend. Uitslapen zat er dus niet echt in. Na het ontbijt is Bastiaan maar liefst vijftien keer de kleine berg afgeweest met Sandra. Ik nam nog een keer samen met mijn schoonzus de hogere berg (dit keer maar 1 keer gevallen) richting dal.

familie von Trapp

kanon op de top.