Rijnmond Run

De 46e run van de Rotterdam Running Crew stond in het teken van Rijnmond fit. Want zoals hele volksstammen voor hen, gingen de presenatoren van RTV Rijnmond in januari de strijd tegen de kilo’s aan.

Zoals wij bij de RRC weten moet het vooral géén strijd zijn, onze runs kenmerken zich door gezellig samen bezig te zijn én ook nog eens stukken van Rotterdam te ontdekken waar je normaliter niet zo vaak komt. Wij zijn het hele jaar door gezond bezig.
In het monumentale gebouw van de Schiecentrale verzamelden op een nogal winderige woensdagavond weer honderden hardlopers. Bijkomstig voordeel van deze locatie was dat iedereen tot aan de start lekker warm binnen kon staan. De storm zouden we later wel gaan trotseren.

In een hoek waren de verslaggevers van RTV Rijnmond bezig met hun eerste interviews. Presentator Dave van der Wal was bezig om in zijn kenmerkende stijl de deelnemers aan de tand te voelen. Het leverde af en toe hilarische situaties op. Aan het einde, toen we eenmaal terug in de Schiecentrale waren werd de laatste loper door Dave van der Wal geïnterviewd, dit tot groot vermaak van haar vriendinnen. Maar zover was het nog niet.

Na een welkomstwoord ging als eerste de 9 kilometer-groep op pad. Langs de Sint-Jobs- en Mullerkade met een fraai uitzicht op de in Rotterdam Running Crew-groen verlichte Euromast. Sinds een paar runs werken we met zichtbare tempogroepen waardoor de lopers zelf hun afstand (3,6 of 9) maar ook nog eens het tempo kunnen uitkiezen wat het beste bij hen past. Het leverde deze keer weer mooie compacte groepjes hardlopers op.

Hardlopers die waarschijnlijk zelden hun kilometers maken in dit stuk van Rotterdam. Van de Schiehaven werd koers gezet richting de Keilehaven. Een gebied dat in een recent verleden een vrij dubieuze reputatie had. Nu was het er op een drukbezochte bouwmarkt uitgestorven.

Om me heen hoorde ik wat mensen praten over de Rotterdamse marathon. Twee lopers achter mij willen hun debuut maken op de klassieke afstand, iets verderop waren twee mensen trots op het feit dat ze voor het eerst ruim negen kilometer konden hardlopen. Zo zijn de runs van Rotterdam Running Crew geschikt voor iedereen. Het is geen wedstrijd maar een gezellig samenzijn.

In de buurt van het gebouw van RTV Rijnmond kregen we de wind, op zijn Rotterdams gezegd, vol in onze muil. Zo werd het wel een strijd, niet tegen de kilo’s maar tegen die harde pleuriswind. Maar dát zijn we in Rotterdam wel gewend.

Zondagmiddag

Het mooiste was nog wel dat Bastiaan tijdens een spannend stukje in de film ‘Ferdinand’ opmerkte dat kinderfilms altijd een goed einde hebben. En dat pestkoppen altijd ongelijk hebben. Het was een leerzame dag 🙂

 

Geen tijd, geen tijd….

Nee hoor, zo erg is het ook weer niet. Maar dit weekend weinig tijd gehad om achter de computer te kruipen en een heel verhaal te dichten. Sandra was het weekend in Edinburg en de tijd dat Bastiaan onder de pannen was (school, scouting én een verjaardag) gebruikte ik voor een kort rondje en een lange duurloop (iets te lang en iets te snel volgens schema, but who’s counting?). 

Zesentwintig kilometer op 5:28 hakte er overigens wel in zo op de zaterdagmiddag. De rest van de dag was ik aardig afgepeigerd.

Our house, in the middle of our street

Our house, in the middle of our street
Our house, in the middle of our…

Toen we in Rotterdam woonden zat onze tandarts nog in Berkel en toen we weer terug naar Berkel verhuisden stopte deze tandarts ermee en kwamen we terecht bij een tandarts vlak bij ons oude flatje in Rotterdam.

Toen ik van de week voor controle was geweest reed ik bijna automatisch onze oude straat in. Ik denk dat ik er meer dan tien jaar zeker niet geweest was. De flat zag er, op de buitenkant na, nog hetzelfde uit. Vlak voordat wij erin trokken in 1997 was hij net gerenoveerd en voorzien van een modernere entree met lift en al. Maar de straten eromheen waren wel wat anders.

De Edah had plaatsgemaakt voor een Lidl, de sigarenboer was nu een Turkse bakker en er was een toko bij gekomen. Allemaal tekenen van een veranderende demografische samenstelling van de wijk. 

De oudere flats in de straat hadden plaatsgemaakt voor nieuwbouw en er was zelfs een speeltuintje voor de kleintjes bij gekomen op de plek waar eerst garageboxen stonden. Maar toen ik wegreed kon ik niet anders dan mezelf gelukkig prijzen met ons huisje in Berkel. Voor een Turkse bakker en een toko moet ik iets verder fietsen maar om een kind op te laten groeien heb ik bij ons huidige stulpje toch een beter gevoel.

 

Vooruitblik 2018

Januari
Robin van Persie tekent een uur voor de Klassieker een contract bij Feyenoord. Met geleende schoenen scoort hij de winnende goal. Na Virgil van Dijk wordt Miquel Nelom na deze wedstrijd de duurste Nederlandse verdediger ooit. Hij verkast naar Manchester City voor bijna 100 miljoen.

Februari
PSV lijkt de titel te verspelen op het Stratumseind. Na een iets te wild carnavalsfeestje eindigt de halve selectie in de cel. Jeroen Zoet probeert via het WC-raampje te ontsnappen maar blijft halverwege vast zitten.

Maart
In maart blijft ADO op koers voor Europees voetbal. Voor de belangrijke thuiswedstrijd tegen AZ komen de spelers, bij wijze van motivatiestunt, verkleed als dartpijlen het veld op waarna ze door Barney op een luchtkussen in de vorm van een dartbord worden gegooid. Lex Immers raakt behoorlijk geblesseerd bij deze stunt.

April
Feyenoord wint de beker. Na 120 minuten voetbal en dertig penalty’s brengt een potje steen-papier-schaar de uitkomst. Tegenstander AZ beklaagt zich bij de UEFA. Als ze een bruine zak vol ongenummerde biljetten onder een Zwitserse brug leggen wil de Europese bond deze zaak wel onderzoeken.

Mei
PEC Zwolle pakt verrassend de titel. Besloten wordt om de peperbus vanaf nu permanent een blauwe kleur te geven. In de regio wordt dit gezien als een blauwe middelvinger, opgestoken naar de randstad. Het komt ‘de kloof’ tussen Randstad en provincie in Nederland niet ten goede.

Juni
De producent van de musical ‘Ik, Louis’ heeft een groot probleem. Geen enkele acteur heeft het ego om Louis te kunnen spelen. Uiteindelijk zit er niets anders op dan Louis zelf de hoofdrol te laten spelen. Op de persconferentie noemt Louis het zelf een logische keuze en vraagt hij zich hardop af waarom het zo lang duurde voordat ze bij hem uitkwamen.

Juli
De WK finale gaat tussen Duitsland en Marokko. De leeuwen van de Atlas verliezen uiteraard in de laatste minuut, maar de run op Marokkaanse voetballers is daarna groot. Als alle Nederlandse clubs zijn afgestroopt wordt Ali B tijdens een door de TROS georganiseerde wedstrijd tussen B-acteurs en C-artiesten gescout door Accrington Stanley.

Augustus
Het lukt Martin van Geel om Christiano Ronaldo naar Rotterdam te lokken. Het vooruitzicht van de vele discotheken in de Maasstad en het vrouwelijk schoon in Nederland doen de Portugees, gebrouilleerd met Real, zwichten voor al het Rotterdamse spaargeld. Er was wel een extra lening op De Kuip voor nodig.

September
Bij NAC Breda wordt het wereldrecord ‘bierdrinken in de rust’ nog verder aangescherpt. Al weigert concurrent bierbrouwer Guinness het record in de boeken op te nemen. Wat volgt is een handelsoorlog met Ierland en het verbod op het vieren van St. Patrick’s Day in Nederland.

Oktober
Christiano Ronaldo wordt na een flitsende start steeds vaker in het uitgaansleven gesignaleerd met diverse fotomodellen. Roddelblad Privé weet de hand te leggen op een korrelige foto waarop het lijkt dat de Portugees met prinses Maxima afspreekt in een Rotterdams restaurant. De RVD ontkent alle geruchten maar de prestaties op het veld van de Portugees lijden er wel onder.

November
Prinses Maxima verlaat Willem-Alexander voor haar nieuwe liefde Ronaldo. De koning verklaart hierop alle clubs ouder dan 100 jaar koninklijk. Behalve de werkgever van Ronaldo uiteraard. De woedende Rotterdammers dreigen een eigen competitie met Excelsior, Sparta en het heropgerichte FC Vlaardingen te beginnen.

December
Door het wegvallen van hun aartsrivaal stapt ook Ajax ook uit de Eredivisie. Zij beginnen een eigen competitie met De Dijk, AFC en Swift. Wat volgt is een definitieve tweedeling tussen de randstad en de rest van het voetballand. Het einde van bijna 52 seizoenen Eredivisie is compleet als FC Groningen, Twente en Roda JC de overstap maken naar de derde Bundesliga. PSV gaat verder als carnavalsvereniging.

Stand van zaken

Vandaag is het 8 januari, over drie maanden is het de marathon van Rotterdam. Drie maanden van trainen en enigszins gezond eten en drinken. 

Vorige week heb ik ook shockwave-therapie ondergaan. Nee, geen elektroshock om mijn hersenen weer in het gareel te krijgen maar shockwave om mijn schenen weer helemaal te laten doen wat ik wil. De sessies bij shinsplintstop hielpen wel maar ik bleef wat kleine pijntjes houden. Nu kan ik een heel verhaal houden wat er allemaal mis is maar het komt er eigenlijk gewoon weer op neer dat ik al mijn ledematen nog sterker moet maken.

Op weg naar de marathon van 2018 train in drie keer in de week in plaats van de (af en toe) vier keer van vorig jaar. Op zondag een lange duurloop, op woensdag training met interval bij de Kieviten en op vrijdag een tempoloop. Voor de rest squat ik mezelf thuis helemaal gek. Ik heb zometeen aan de start een dikkere kont dan Beyonce vermoed ik. En natuurlijk de nodige lunges en buikspieroefeningen. Het doel is nog steeds 3:45 maar dat lijkt nu nog heel ver weg. Enfin, nog drie maanden te gaan. En lunges, heel veel lunges. Is weer eens wat anders dan heel veel lunches.

 

Kroonprins

Tegenwoordig heet iedere trainer met een klein beetje potentie de kroonprins van het betaalde voetbal te zijn. Hoe anders was dat in 1989 toen Pim Verbeek aangesteld werd als hoofdtrainer van Feyenoord. Slechts 33 jaar oud en de erfenis van een gevallen topclub op zijn schouders. Met IT-bedrijf HCS op de borst moest er een serieuze aanval gedaan worden op de concurrenten uit Eindhoven en Amsterdam.

Het liep net allemaal even iets anders. Op zondagmiddag 20 augustus 1989 stond ik ook op het veld van De Kuip (ongeveer als laatste en niet verder dan de penaltystip, maar toch). Slechts twee competitiewedstrijden en een dreigende nederlaag tegen Fortuna Sittard waren er voor nodig geweest om de carrière van Verbeek in de knop gebroken te zien worden. Achteraf gezien potsierlijk om na drie wedstrijden al zo in opstand te komen maar toen voelde het rechtvaardig. Wij, het Legioen, waren toch immers de club?

Wat er volgde is algemeen bekend. Verbeek moest ijshockey-coach Gunder Bengtsson naast zich dulden en het seizoen eindigde gitzwart met een elfde plaats. Pas toen Wim Jansen het overnam kwam het weer goed met Feyenoord. Pim Verbeek verdween via de achterdeur naar FC Wageningen. Zijn loopbaan erna leest als een samenvatting van de Lonely Planet. Via Japan, Zuid-Korea, Nederlandse Antillen, Verenigde Arabische Emiraten, Australië en Marokko is hij nu dus bondscoach van Oman.

In de krant van vandaag lees ik dat hij de Golf cup of nations kan winnen en meer dan 28 jaar na die desastreuze wedstrijd in De Kuip wordt hij in het artikel nog steeds ex-coach van Feyenoord genoemd. De voormalige kroonprins van het betaalde voetbal is inmiddels 61 jaar oud en zal soms nog weleens terugdenken toen het laatste restje van de Feyenoord-getrouwen het veld bestormde. Met metalheads met lange haren in metallica-shirts, skinheads en stoners was het stadion op het eerste oog een plek waar je je kind niet mee naar toe zou nemen. Toen wel. Nu levert die uitspraak, die voornamelijk niet stadiongangers doen, terecht hoongelach op.

Oman wordt vandaag gesteund door duizenden supporters die het land met grote jumbojets in laat vliegen. Betaald door een of andere kroonprins. Zo’n echte.

Het hazepad kiezen

Zo, en op deze manier begon ik 2018 waar ik in 2017 mee eindigde. De lange duurloop bij de Kieviten zou ik zondag niet halen omdat de boot pas rond 9 uur aangemeerd is. En dus nam ik mijn schoenen en hardloopkleding mee en liet me halverwege de rit uit de auto zetten. 

Ik koos het hazepad en kwam uiteindelijk tot een respectabele 16 kilometer waar mijn loopmatties in Bleiswijk er zeker 20 haalden. Maar na 16 kilometer was ik al bijna thuis én was ik er na twee nachten op een wiebelige boot ook wel klaar mee. 

Op nieuwjaarsdag een ongeplande 5 kilometer die door de champagne, oliebollen en bier wat moeizamer verliep. Op naar de langere afstanden, op naar de marathon.

Nog 99 dagen….

Gisteren verscheen op social media het bericht dat er nog 100 dagen te gaan zijn tot de start van de Rotterdam Marathon. Nog 99 dagen om écht in vorm te komen. De eerste twee lange duurlopen met De Kieviten zitten er al weer op en afgelopen woensdag was de traditionele oliebollentraining. 

Mijn schenen doen nog steeds wel een beetje zeer de dag na het lopen maar we gaan gestaag door. Helemaal pijnvrij lopen zit er denk ik toch niet in maar misschien moet ik in het nieuwe jaar toch even langs de fysiotherapeut. De man van shinsplintstop begon laatst ook al over sportrusten tegen mij. En daar wringt hem nou net de schoen, ik vind de lange duurlopen juist enorm leuk om te doen. Enfin, er is letterlijk en figuurlijk nog een lange weg te gaan tot 8 april.

Onze vrienden tijdens een rondje hardlopen, loopeenden. Best toevallig.

Laatste rondje van 2017. Aantal gelopen kilometers? Belachelijk veel.